Bookreview: ΔΙΑΦΑΝΕΣ ΚΛΩΣΤΕΣ της ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΗ από ΤΡΙ.ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

(Της  Κατερίνας Τσαμπά )   Με πλούσια, σφιχτή αφήγηση σε κάθε διήγημα η συγγραφέας μάς κάνει κοινωνούς των ανθρωπίνων σχέσεων που περνούν διακυμάνσεις, που ζουν την απώλεια, τον πόνο, τη μνήμη. Με σεβασμό και προσεκτικά αγγίζει θέματα που πονάνε λίγο παραπάνω, την κακοποίηση, τις λάθος επιλογές. Τις ιστορίες τις βίωσα σε κάθε ίνα του κορμιού μου. Με τη γλαφυρότητα στη γραφή της, η Καλλιόπη καταφέρνει να περάσει τα μηνύματά της, για την αγάπη που υπάρχει στις σχέσεις και που μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι άσχημο, σε κάτι που φθείρει. Για τον πόνο, τα βουβά βλέμματα, την απώλεια, τις σχέσεις γενικότερα. Οι ήρωες, παιδιά, γονείς, ηλικιωμένοι, γυναίκες σύντροφοι, είναι ρεαλιστικοί, ζωντανεύουν μπροστά μας. Είναι ανθρώπινοι, συμπάσχουμε, πονάμε μαζί τους. Οι ιστορίες τους ειπωμένες σαν να στοχάζεται η συγγραφέας, σαν να θέλει κι εμάς στον στοχασμό της. Αυτό που διέκρινα και εκτίμησα πάρα πολύ στη συλλογή αυτή είναι ότι ακόμα και οι πιο βίαιες ιστορίες, γράφτηκαν έτσι ώστε όχι να...

Book Review: ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ ΧΗΜ…ΙΟΥ του ΒΑΓΓΕΛΗ ΝΑΣΤΟΥ, από εκδόσεις BELL

(Της Γιώτας Βασιλείου)

Όταν ένα βιβλίο είναι καλό βρε παιδί μου, το καταλαβαίνεις με το που πλησιάζει το τέλος του και σε πιάνει εκείνη η λύσσα του να μάθεις τι έγινε τελικά και του να μην θες να τελειώσει. Η αλήθεια είναι πως με το Είναι έγκλημα χημ…ΙΟΥ του Βαγγέλη Νάστου πέρασα πολύ καλά. Κι όταν λέω πολύ, εννοώ εκείνη η ωραία ανάγνωση που σε κρατά σε εγρήγορση και σου κλείνει πονηρά το μάτι. «Μην το παίρνεις σοβαρά, βιβλίο είναι… φύλαγε όμως και τα ρούχα σου ‒ για καλό και για κακό».

Ο Βαγγέλης ξέρει να παίζει με τη γλώσσα, να στήνει ατμόσφαιρα και να σε βάζει σε ένα σύμπαν όπου το έγκλημα δεν είναι απλώς υπόθεση ποινικού δικαίου, αλλά στάση ζωής, οπτική, σχεδόν φιλοσοφία. Υπάρχει χιούμορ, υπάρχει ειρωνεία, υπάρχει αυτή η αίσθηση ότι ο συγγραφέας γουστάρει τρελά και πρώτος απ’ όλους το παιχνίδι που σου στήνει. Και αυτό, πιστέψτε με, περνάει στον αναγνώστη.

Η αναφορά και  άτυπη συνομιλία θα έλεγα, με το παλιότερο βιβλίο του, Είναι ζήτημα χημ...ΙΟΥ ‒ και τα δύο από τις εκδόσεις BELL, λειτουργεί σαν ευγενική υπενθύμιση στους παλιούς αναγνώστες και σαν trigger του τύπου «α, εδώ κάτι γίνεται» για τους καινούργιους. Και όχι, μην φοβηθείτε ότι πρόκειται για επανάληψη. Δεν είναι! Είναι εξέλιξη. Η χημεία παραμένει η ίδια, το πείραμα αλλάζει.

Και λέγοντας για χημεία, έχω να γκρινιάξω ότι αν τα έβαζα σε ζυγαριά η χημεία θα βάραινε έναντι της αστυνομικής πλοκής. Και εφόσον έχουμε να κάνουμε με αστυνομικό, θα ήθελα λίγη ακόμα αστυνομική πλοκή. Λίγη περισσότερη έρευνα, λίγη παραπάνω σπαζοκεφαλιά, λίγο ακόμη σφίξιμο της θηλιάς βρε παιδί. Όχι γιατί λείπει το σασπένς, κάθε άλλο, αλλά γιατί ένιωσα πως υπήρχε χώρος να πατήσει πιο γερά στο καθαρόαιμο αστυνομικό κομμάτι.

Γι’ αυτό και τα 4 αστεράκια στο Goodreads. Όχι ως τιμωρία φυσικά αλλά γιατί ξέρω ότι το 5άρι έρχεται στην επόμενη ιστορία του Βαγγέλη Νάστου!

Να το διαβάσετε! Και δώρο να το κάνετε! Αξίζει!

Θα το βρείτε εδώ.

Σχόλια