(Της
Κατερίνας Τσαμπά)
Η σωστή λάθος στιγμή… προς διόρθωση, συμπληρώνω και
αναρωτιέμαι πόσο ευφάνταστος τίτλος είναι αυτός για ένα βιβλίο. Ιντριγκαδόρικος
και σίγουρα ελκυστικός. Διαβάζοντας και το οπισθόφυλλο πείστηκα να το
προμηθευτώ. Και πραγματικά αποζημιώθηκα πλήρως.
Η αφήγηση είναι σε πρώτο πρόσωπο της κεντρικής ηρωίδας που
είναι η υπεύθυνη της εταιρείας Γιατί σε μένα.com. Η κοπέλα παρακολουθεί τέσσερα άτομα που επέλεξε να συμμετάσχουν
στην κριτική επιτροπή, η οποία θα κληθεί να επιλέξει τη μία, εκ τεσσάρων,
ιστορία που αφορά μια λάθος στιγμή, και να τη διορθώσει. Αν υπάρξει ομοφωνία θα
κερδίσουν από 50 χιλιάδες ευρώ έκαστος, αν δεν υπάρξει τότε απλώς θα διαλυθεί η
επιτροπή και καμία λάθος στιγμή δεν θα διορθωθεί.
Άραγε μπορεί μια λάθος στιγμή, μια λάθος επιλογή, να
διορθωθεί αφού έχει γίνει; Και ποιος μπορεί να αποφασίσει ποια θα είναι αυτή;
Και πώς μπορεί να διορθωθεί; Με ποιον τρόπο; Όλα αυτά τα ερωτήματα υπήρχαν στο
μυαλό μου καθώς διάβαζα αυτό το βιβλίο και σιγά σιγά τα ίδια ερωτήματα άρχισαν
να γεννώνται στα μέλη της επιτροπής.
Καλούνταν, το κάθε μέλος ξεχωριστά, να διαβάσει, χωρίς να
χρωματίζει τη φωνή του, χωρίς να σχολιάσει τίποτε, την ιστορία που του είχε
ανατεθεί. Η επικοινωνία όλη γινόταν με sms τα οποία, τρία λεπτά μετά τη λήψη τους, αυτόματα διαγράφονταν
από τα κινητά τους χωρίς καμία δυνατότητα ανάκλησης της ενέργειας αυτής αλλά
και ούτε εύρεσης ίχνους ώστε να βρουν ποιος τα στέλνει. Έτσι, έλαβε και την
ιστορία του ο καθένας.
Η συνέλευση γινόταν κάθε Σάββατο. Χωρίς δυνατότητα να
βλέπονται τα μέλη μεταξύ τους παρά μόνο η κεντρική ηρωίδα, τους “ακούμε” να
αφηγούνται, να αντιδρούνε, να αναρωτιούνται πώς μπορούν να διορθώσουν μια λάθος
στιγμή και εν τέλει να μην μπορούν να πιστέψουν αυτό που ζούνε. Στο τελευταίο
Σάββατο έχουν πια καταλάβει αρκετά τι συμβαίνει και είναι η μέρα της μεγάλης
απόφασης.
Το βιβλίο πραγματεύεται πολλά κοινωνικά κι ανθρώπινα θέματα
όπως ενσυναίσθηση, ποιος έχει τη δύναμη να επιλέγει πού θα αποδοθεί δικαιοσύνη,
πώς διορθώνονται τα ψυχικά τραύματα, πώς αντιδράει η κοινωνία σε μια κακοποίηση
ζώου και πώς μπορεί να βρεθεί αδικημένος κάποιος που πάει να κάνει το καλό, και
πολλά άλλα.
Αντιλαμβανόμαστε με έναν πολύ ωραίο τρόπο ότι κάθε ιστορία
έχει διάφορες οπτικές γωνίες. Ανάλογα το πώς τη βλέπεις βγάζεις και το
συμπέρασμα γι’ αυτή.
Η πένα της συγγραφέως είναι στρωτή, ρέει η αφήγηση και οι
περιγραφές είναι όσες χρειάζεται. Τα ερωτήματα που μας γεννάει είναι ποικίλα.
Οι χαρακτήρες της πολύ ζωντανοί.
Εν τέλει, οι ιστορίες στα βιβλία είναι βγαλμένες από τη ζωή.
Ή μήπως όχι;
Αναζητήστε το, αξίζει πραγματικά.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Άφησε εδώ το σχόλιό σου...