Book Review: ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΙ ΨΙΘΥΡΟΙ, του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥ, από εκδόσεις ΗΔΥΕΠΕΙΑ

Αναρτήθηκε από την
  (Της Γιώτας Βασιλείου ) Ο Απόστολος Ευγενικός είναι όνομα και πράγμα. Ευγενική κι ευαίσθητη ψυχή. Αγαπά τα βιβλία, το διάβασμα, την τέχνη. Είναι παρών σε πάρα πολλές παρουσιάσεις βιβλίων και εκδηλώσεις φιλαναγνωσίας και θεωρώ ότι ήταν απλώς θέμα χρόνου το να κρατήσουμε το πρώτο του βιβλίο στα χέρια μας. Και ίσως αυτό να είναι και το πιο ουσιαστικό σημείο εκκίνησης για να προσεγγίσει κανείς το βιβλίο με κριτικό μάτι. Όταν ένας άνθρωπος έχει ζήσει τόσο ενεργά μέσα στον κόσμο της ανάγνωσης, η μετάβαση στη συγγραφή δεν είναι μια αυθόρμητη παρόρμηση θεωρώ, αλλά μια φυσική εξέλιξη. Οι Νυχτερινοί ψίθυροι δεν προέκυψαν τυχαία· αποτελούν το αποτέλεσμα μιας βαθιάς και διαρκούς σχέσης με τη λογοτεχνία. Το πρώτο αυτό μυθιστόρημα του Απόστολου Ευγενικού λοιπόν ανήκει ξεκάθαρα στον χώρο του σύγχρονου ελληνικού αστυνομικού. Ωστόσο, δεν ακολουθεί τον δρόμο της καταιγιστικής περιπέτειας ή του αδιάκοπου σασπένς με διαδοχικές ανατροπές. Ακολουθώντας τα χνάρια του αγαπημένου του Γιάννη Μαρή, μας πρ...
0

Book Review: ΑΤΛΑΝΤΑΣ ΕΠΟΥΛΩΣΗΣ της ΒΑΛΙΑΣ ΤΣΙΡΙΓΩΤΗ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΡΙ.ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Αναρτήθηκε από την


(Της Κατερίνας Τσαμπά)

Με ένα γιατί προχώρησε η ανθρωπότητα αλλά ένα μένει αναπάντητο και σκίζει την καρδιά μας: όταν κάτι χάνεται για πάντα.

Θα θυμάμαι για καιρό αυτή την πρόταση. Σαν ανάμνηση πόνου, σαν στίγμα σε έναν χάρτη, έναν άτλαντα που καλούμαι να διασχίσω για να επουλώσω πληγές.

Διαβάζοντας το βιβλίο αυτό ένιωθα άλλες φορές να χαμογελώ κι άλλοτε να λυπάμαι. Ίσως, αν με έβλεπε κάποιος, να καταλάβαινε τα συναισθήματά μου καθώς τα ένιωθα τόσο έντονα, που υποθέτω ότι χαράσσονταν χωρίς φειδώ στο πρόσωπό μου.

Το βιβλίο είναι ένας άτλαντας κειμένων για μένα, για σένα, για την Καραπάνου, τον Ζακ, έναν ταξιτζή, τη μάνα του Φύσσα, τη Γουλφ… Ένα ταξίδι στον χρόνο, σε τόπους και ανθρώπους.

Μιλάει για τις τυχαιότητες, για τη δημιουργία στιγμών, για τον άνθρωπο, την αγάπη, τον πόνο. Για τη ζωή, την απώλεια, το ανήκειν.

Μου άρεσε η γραφή της Τσιριγώτη, γλαφυρή και θα έλεγα αρκετά ποιητική κι ενίοτε αλληγορική.

Όταν το διάβαζα μία οι σελίδες του έτρεχαν και μία κυλούσαν αργά, όμως πάντοτε το απολάμβανα.

Να το αναζητήσετε εδώ.


 

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...