Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

Αναρτήθηκε από την
(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...
0

Book Review: ΑΤΛΑΝΤΑΣ ΕΠΟΥΛΩΣΗΣ της ΒΑΛΙΑΣ ΤΣΙΡΙΓΩΤΗ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΡΙ.ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Αναρτήθηκε από την


(Της Κατερίνας Τσαμπά)

Με ένα γιατί προχώρησε η ανθρωπότητα αλλά ένα μένει αναπάντητο και σκίζει την καρδιά μας: όταν κάτι χάνεται για πάντα.

Θα θυμάμαι για καιρό αυτή την πρόταση. Σαν ανάμνηση πόνου, σαν στίγμα σε έναν χάρτη, έναν άτλαντα που καλούμαι να διασχίσω για να επουλώσω πληγές.

Διαβάζοντας το βιβλίο αυτό ένιωθα άλλες φορές να χαμογελώ κι άλλοτε να λυπάμαι. Ίσως, αν με έβλεπε κάποιος, να καταλάβαινε τα συναισθήματά μου καθώς τα ένιωθα τόσο έντονα, που υποθέτω ότι χαράσσονταν χωρίς φειδώ στο πρόσωπό μου.

Το βιβλίο είναι ένας άτλαντας κειμένων για μένα, για σένα, για την Καραπάνου, τον Ζακ, έναν ταξιτζή, τη μάνα του Φύσσα, τη Γουλφ… Ένα ταξίδι στον χρόνο, σε τόπους και ανθρώπους.

Μιλάει για τις τυχαιότητες, για τη δημιουργία στιγμών, για τον άνθρωπο, την αγάπη, τον πόνο. Για τη ζωή, την απώλεια, το ανήκειν.

Μου άρεσε η γραφή της Τσιριγώτη, γλαφυρή και θα έλεγα αρκετά ποιητική κι ενίοτε αλληγορική.

Όταν το διάβαζα μία οι σελίδες του έτρεχαν και μία κυλούσαν αργά, όμως πάντοτε το απολάμβανα.

Να το αναζητήσετε εδώ.


 

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...