Συνέντευξη: ΕΛΛΑΔΑ ΚΡΑΛΛΗ: "Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται"

Αναρτήθηκε από την
Η Ελλάδα Κράλλη είναι συγγραφέας, καλλιτέχνης και παντρεμένη. Άφησε πίσω της τη χαώδη Αθήνα και μένει πλέον εδώ και δυο χρόνια στην Αυλίδα στην περιοχή Μόρφα. Είναι ένα μέρος όπου πέρασε κυρίως τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, συντροφιά με τον παππού και τη γιαγιά της και χαίρεται πολύ που συνεχίζει την ευχή του παππού της αποφασίζοντας να μείνει μόνιμα εκεί. (Συνέντευξη στην  Κατερίνα Τσαμπά ) Ελλάδα μου, σε καλωσορίζω στα ΒΙΒΛΙΟγραφικά και θέλω να σε ρωτήσω ποιο είναι αυτό το ένα πράγμα που σε ώθησε να γράψεις. Μπορεί να είναι παραπάνω από ένα, αλλά θέλω να ξεχωρίσεις αυτό που νιώθεις ότι υπερτερεί. Η αγάπη για μετάδοση των μηνυμάτων μου στους ανθρώπους περισσότερο. Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται. Η ποίηση και η αποτύπωση τοπίων μέσω της φωτογραφίας όπως και η συμμετοχή μου σε φωτογραφίσεις ως μοντέλο, μέχρι το σημείο  του θεάτρου ως ερασιτέχνης ηθοποιός ήταν μέσα σε αυτούς τους τρόπους που επιθυμούσα να εξωτερικεύσω τους εσωτερικούς μου κόσμους...
0

Book Review: ΑΤΛΑΝΤΑΣ ΕΠΟΥΛΩΣΗΣ της ΒΑΛΙΑΣ ΤΣΙΡΙΓΩΤΗ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΡΙ.ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Αναρτήθηκε από την


(Της Κατερίνας Τσαμπά)

Με ένα γιατί προχώρησε η ανθρωπότητα αλλά ένα μένει αναπάντητο και σκίζει την καρδιά μας: όταν κάτι χάνεται για πάντα.

Θα θυμάμαι για καιρό αυτή την πρόταση. Σαν ανάμνηση πόνου, σαν στίγμα σε έναν χάρτη, έναν άτλαντα που καλούμαι να διασχίσω για να επουλώσω πληγές.

Διαβάζοντας το βιβλίο αυτό ένιωθα άλλες φορές να χαμογελώ κι άλλοτε να λυπάμαι. Ίσως, αν με έβλεπε κάποιος, να καταλάβαινε τα συναισθήματά μου καθώς τα ένιωθα τόσο έντονα, που υποθέτω ότι χαράσσονταν χωρίς φειδώ στο πρόσωπό μου.

Το βιβλίο είναι ένας άτλαντας κειμένων για μένα, για σένα, για την Καραπάνου, τον Ζακ, έναν ταξιτζή, τη μάνα του Φύσσα, τη Γουλφ… Ένα ταξίδι στον χρόνο, σε τόπους και ανθρώπους.

Μιλάει για τις τυχαιότητες, για τη δημιουργία στιγμών, για τον άνθρωπο, την αγάπη, τον πόνο. Για τη ζωή, την απώλεια, το ανήκειν.

Μου άρεσε η γραφή της Τσιριγώτη, γλαφυρή και θα έλεγα αρκετά ποιητική κι ενίοτε αλληγορική.

Όταν το διάβαζα μία οι σελίδες του έτρεχαν και μία κυλούσαν αργά, όμως πάντοτε το απολάμβανα.

Να το αναζητήσετε εδώ.


 

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...