Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...

Book Review: Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΖΗΣΕ της ΜΑΟΥΡΑΣ ΡΟΜΠΕΣΚΟΥ από WRITING NOOK



Αυτό το βιβλίο το διάβασα με ένα σφίξιμο στο στομάχι και στην καρδιά. Από την πρώτη σελίδα η συγγραφέας μού άρπαξε την προσοχή βάζοντάς με στην ιστορία της Πέρσας, που κακοποιήθηκε από τον πατέρα της και τη μεγάλωσε θάβοντας την υπέροχη προσωπικότητά της, και τέλος σχεδόν την πούλησε στον άντρα της. Με τη σειρά του κι εκείνος την κακοποιεί βάναυσα.

Έκανε δύο γιους με τον άνθρωπο που φοβάται μέχρι και το βλέμμα της να αφήσει πάνω του. Στους γιους της όμως δεν είχε την ευκαιρία να δώσει αξίες. Ο άντρας της της απαγόρευε να ασχολείται με οτιδήποτε άλλο πέραν του νοικοκυριού. Άχρωμη η ζωή της, χωρίς συναισθήματα και καμία προσοχή, κανένα σεβασμό, τίποτα.

Η συγγραφέας αποτυπώνει τον φόβο της Πέρσας, την ανασφάλεια, τους προβληματισμούς της, την ανυπαρξία αυτοπεποίθησης, την έλλειψη σεβασμού στον εαυτό. Έπιασε αυτό το τόσο ευαίσθητο θέμα και το παρουσίασε χρησιμοποιώντας τον μαγικό ρεαλισμό. Με αυτό τον τρόπο κατάφερε να με κάνει να νιώσω κοντά στην Πέρσα. 

Γιατί έμενε μαζί του αφού της φερόταν τόσο βάναυσα; Γιατί δεν μπόρεσε να πάρει τη ζωή των παιδιών πάνω της; Γιατί υπέμενε τόσο φρικτές καταστάσεις;

Η γραφή της συγγραφέως είναι ωραία, στρωτή χτίζοντας μια πλοκή πολύ δυνατή και σε σημεία σοκαριστική. Αναδεικνύει την ενδοοικογενειακή βία με εύστοχο τρόπο, δημιουργώντας χαρακτήρες που αγαπάμε και άλλους που μισούμε.

Μπορείτε να το βρείτε εδώ ή από την ίδια τη συγγραφέα.

 

Σχόλια