Συνέντευξη: ΕΛΛΑΔΑ ΚΡΑΛΛΗ: "Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται"

Η Ελλάδα Κράλλη είναι συγγραφέας, καλλιτέχνης και παντρεμένη. Άφησε πίσω της τη χαώδη Αθήνα και μένει πλέον εδώ και δυο χρόνια στην Αυλίδα στην περιοχή Μόρφα. Είναι ένα μέρος όπου πέρασε κυρίως τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, συντροφιά με τον παππού και τη γιαγιά της και χαίρεται πολύ που συνεχίζει την ευχή του παππού της αποφασίζοντας να μείνει μόνιμα εκεί. (Συνέντευξη στην  Κατερίνα Τσαμπά ) Ελλάδα μου, σε καλωσορίζω στα ΒΙΒΛΙΟγραφικά και θέλω να σε ρωτήσω ποιο είναι αυτό το ένα πράγμα που σε ώθησε να γράψεις. Μπορεί να είναι παραπάνω από ένα, αλλά θέλω να ξεχωρίσεις αυτό που νιώθεις ότι υπερτερεί. Η αγάπη για μετάδοση των μηνυμάτων μου στους ανθρώπους περισσότερο. Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται. Η ποίηση και η αποτύπωση τοπίων μέσω της φωτογραφίας όπως και η συμμετοχή μου σε φωτογραφίσεις ως μοντέλο, μέχρι το σημείο  του θεάτρου ως ερασιτέχνης ηθοποιός ήταν μέσα σε αυτούς τους τρόπους που επιθυμούσα να εξωτερικεύσω τους εσωτερικούς μου κόσμους...

Book Review: Η ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΗ της B.A. PARIS, από εκδόσεις BELL

(Της Αγγελικής Ζούμπου)

Η βρετανική εξοχή είναι υπέροχη. Η βρετανική εξοχή είναι ειδυλλιακή. Και κρύβει πολλά μυστικά.

Ο γάμος της Άιρις και του Γκέιμπριελ περνάει μία δύσκολη περίοδο. Επιστρέφοντας από μία σύντομη απόδραση, βρίσκουν στο σπίτι τη Γαλλίδα φίλη τους Λορ, η οποία έχει αφήσει στο Παρίσι τον σύζυγό της, Πιερ, κι έχει βολευτεί στο σπίτι της Άιρις και του Γκέιμπριελ μέχρι να δει τι θα γίνει με τον γάμο της. Φοράει τις πιτζάμες της Άιρις, κοιμάται στο κρεβάτι του ζευγαριού, μετακινεί τα ποτήρια και τα μαχαιροπίρουνα στις θέσεις που θεωρεί κατάλληλες.  Λίγο παρακάτω, ένα άλλο ζευγάρι μετακομίζει στη γειτονιά, μαζί με τον αινιγματικό κηπουρό τους...

Για ποιον λόγο ο Πιερ δεν απαντάει στα τηλέφωνα; Γιατί η Λορ δεν δείχνει την πρόθεση να επιστρέψει στο σπίτι της στο Παρίσι; Τι είναι αυτό που κρύβει  Γκέιμπριελ από τη γυναίκα του; Και τι σχέση έχουν η γειτόνισσα και ο κηπουρός;

Η γραφή της B.A. Paris είναι στρωτή και η αφήγηση της ιστορίας ανεπιτήδευτη. Το ένα κεφάλαιο οδηγεί στο άλλο αβίαστα. Οποιαδήποτε περιγραφή βίας απουσιάζει από το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου, κι όμως αργά και σταθερά η συγγραφέας καλλιεργεί την ένταση και αυξάνει τα ερωτηματικά, ώστε να διαβάζουμε τη μία σελίδα μετά την άλλη χωρίς καν να το σκεφτούμε. Κάθισα να διαβάσω λίγα κεφάλαια και κατέληξα να σηκωθώ από την πολυθρόνα όταν το είχα ολοκληρώσει! Το τέλος μας ανταμείβει με μία μεγάλη ανατροπή, την οποία προσωπικά είχα υποψιαστεί μόνο μία σελίδα πριν, και η οποία εξηγεί με πειστικό τρόπο ολόκληρη την πλοκή.

Αναζητήστε το εδώ.

Σχόλια