Συνέντευξη: ΕΛΛΑΔΑ ΚΡΑΛΛΗ: "Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται"

Η Ελλάδα Κράλλη είναι συγγραφέας, καλλιτέχνης και παντρεμένη. Άφησε πίσω της τη χαώδη Αθήνα και μένει πλέον εδώ και δυο χρόνια στην Αυλίδα στην περιοχή Μόρφα. Είναι ένα μέρος όπου πέρασε κυρίως τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, συντροφιά με τον παππού και τη γιαγιά της και χαίρεται πολύ που συνεχίζει την ευχή του παππού της αποφασίζοντας να μείνει μόνιμα εκεί. (Συνέντευξη στην  Κατερίνα Τσαμπά ) Ελλάδα μου, σε καλωσορίζω στα ΒΙΒΛΙΟγραφικά και θέλω να σε ρωτήσω ποιο είναι αυτό το ένα πράγμα που σε ώθησε να γράψεις. Μπορεί να είναι παραπάνω από ένα, αλλά θέλω να ξεχωρίσεις αυτό που νιώθεις ότι υπερτερεί. Η αγάπη για μετάδοση των μηνυμάτων μου στους ανθρώπους περισσότερο. Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται. Η ποίηση και η αποτύπωση τοπίων μέσω της φωτογραφίας όπως και η συμμετοχή μου σε φωτογραφίσεις ως μοντέλο, μέχρι το σημείο  του θεάτρου ως ερασιτέχνης ηθοποιός ήταν μέσα σε αυτούς τους τρόπους που επιθυμούσα να εξωτερικεύσω τους εσωτερικούς μου κόσμους...

 


 

“Το μυθιστόρημα είναι μια έφοδος προς την αλήθεια, στη μεγάλη εκστρατεία στα βάθη της συνείδησης για τη γλωσσική κατάκτηση του κόσμου”.

Αγαπώ τα δοκίμια περί συγγραφής και αυτό είναι ένα ακόμα βιβλίο που διάβασα πρόσφατα. Ο Μάκης Καραγιάννης είναι πεζογράφος και κριτικός, και έχει πτυχίο στα Μαθηματικά. Στο βιβλίο αυτό μας περιγράφει με απλή κατανοητή γλώσσα τι είναι το μυθιστόρημα και, βασίζοντας την αφήγησή του στις σχολές και την ιστορία της συγγραφής, μας μαθαίνει την τέχνη του μυθιστορήματος.

Τι είναι λοιπόν το μυθιστόρημα;

Ξεκινώντας, το βιβλίο αναφέρεται στους προηγούμενους αιώνες και τι ίσχυε τότε. Πώς ξεκινάει η ιστορία, πού πάει ο χαρακτήρας, πώς καταλήγει η ιστορία.

Στη συνέχεια μας μιλάει για την αφήγηση και ποιες τεχνικές υπήρξαν με την εξέλιξη των χρόνων. Αναφέρεται σε εμβληματικούς συγγραφείς όπως Μπαλζάκ και Φλωμπέρ που έχουν επηρεάσει κατά πολύ τη λογοτεχνία με τα έργα και τα λεγόμενά τους.

Πόσοι αφηγητές υπάρχουν και τι ισχύει για τον καθένα; Ποια είναι η αφηγηματική φωνή;

Μιλάει ακόμα για την τεχνική show dont tell.

Ο συγγραφέας λέει χαρακτηριστικά πως χρειάζεται συνείδηση των μεθόδων που επιλέγονται ώστε να γνωρίζουμε ποια κατεύθυνση θα ακολουθήσουμε.

Παρακάτω αναφέρεται στους χαρακτήρες που είναι, κατά τη γνώμη του, η πρώτη ύλη της πεζογραφίας. Ο 19ος αιώνας καθόρισε τον χαρακτήρα όπως τον ξέρουμε σήμερα. Αφιερώνει 35 σελίδες για τους χαρακτήρες.

Ακολουθούν η γλώσσα και το ύφος, πλοκή, οι χρόνοι, το θέμα και προς το τέλος πιάνει το φλέγον ζήτημα: Συγγραφέας. Να το δούμε επαγγελματικά;

Αναδεικνύει δυσκολίες και αυταπάτες που έχει ο συγγραφέας και οδηγεί την αφήγηση προς το τι είναι συγγραφέας. Ποιος αποφασίζει γι’ αυτό; Ο αναγνώστης;

Αναφέρεται και στον αναγνώστη, στην κριτική και τις κατηγορίες των κριτικών.

Ένα πολύ απολαυστικό κομμάτι του βιβλίου είναι τα 50 θεωρήματα και το 1 αξίωμα για το μυθιστόρημα. Το απαύγασμα όλης της αφήγησης βρίσκεται εκεί.

“Το μυθιστόρημα προσπαθεί να μεταφράσει την κραυγή του ανθρώπου, με την ακρίβεια του λόγου και την υπαινικτικότητα της μουσικής”.

Καλή ανάγνωση.

Αναζητήστε το εδώ.

 

Σχόλια