Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

Αναρτήθηκε από την
(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...
0

Book Review: Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΣ, του ΜΑΚΗ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ, από εκδόσεις ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ

Αναρτήθηκε από την

 


(Της Κατερίνας Τσαμπά)

 

“Το μυθιστόρημα είναι μια έφοδος προς την αλήθεια, στη μεγάλη εκστρατεία στα βάθη της συνείδησης για τη γλωσσική κατάκτηση του κόσμου”.

Αγαπώ τα δοκίμια περί συγγραφής και αυτό είναι ένα ακόμα βιβλίο που διάβασα πρόσφατα. Ο Μάκης Καραγιάννης είναι πεζογράφος και κριτικός, και έχει πτυχίο στα Μαθηματικά. Στο βιβλίο αυτό μας περιγράφει με απλή κατανοητή γλώσσα τι είναι το μυθιστόρημα και, βασίζοντας την αφήγησή του στις σχολές και την ιστορία της συγγραφής, μας μαθαίνει την τέχνη του μυθιστορήματος.

Τι είναι λοιπόν το μυθιστόρημα;

Ξεκινώντας, το βιβλίο αναφέρεται στους προηγούμενους αιώνες και τι ίσχυε τότε. Πώς ξεκινάει η ιστορία, πού πάει ο χαρακτήρας, πώς καταλήγει η ιστορία.

Στη συνέχεια μας μιλάει για την αφήγηση και ποιες τεχνικές υπήρξαν με την εξέλιξη των χρόνων. Αναφέρεται σε εμβληματικούς συγγραφείς όπως Μπαλζάκ και Φλωμπέρ που έχουν επηρεάσει κατά πολύ τη λογοτεχνία με τα έργα και τα λεγόμενά τους.

Πόσοι αφηγητές υπάρχουν και τι ισχύει για τον καθένα; Ποια είναι η αφηγηματική φωνή;

Μιλάει ακόμα για την τεχνική show don’ t tell.

Ο συγγραφέας λέει χαρακτηριστικά πως χρειάζεται συνείδηση των μεθόδων που επιλέγονται ώστε να γνωρίζουμε ποια κατεύθυνση θα ακολουθήσουμε.

Παρακάτω αναφέρεται στους χαρακτήρες που είναι, κατά τη γνώμη του, η πρώτη ύλη της πεζογραφίας. Ο 19ος αιώνας καθόρισε τον χαρακτήρα όπως τον ξέρουμε σήμερα. Αφιερώνει 35 σελίδες για τους χαρακτήρες.

Ακολουθούν η γλώσσα και το ύφος, πλοκή, οι χρόνοι, το θέμα και προς το τέλος πιάνει το φλέγον ζήτημα: Συγγραφέας. Να το δούμε επαγγελματικά;

Αναδεικνύει δυσκολίες και αυταπάτες που έχει ο συγγραφέας και οδηγεί την αφήγηση προς το τι είναι συγγραφέας. Ποιος αποφασίζει γι’ αυτό; Ο αναγνώστης;

Αναφέρεται και στον αναγνώστη, στην κριτική και τις κατηγορίες των κριτικών.

Ένα πολύ απολαυστικό κομμάτι του βιβλίου είναι τα 50 θεωρήματα και το 1 αξίωμα για το μυθιστόρημα. Το απαύγασμα όλης της αφήγησης βρίσκεται εκεί.

“Το μυθιστόρημα προσπαθεί να μεταφράσει την κραυγή του ανθρώπου, με την ακρίβεια του λόγου και την υπαινικτικότητα της μουσικής”.

Καλή ανάγνωση.

Αναζητήστε το εδώ.

 

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...