Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...

Book Review: ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΣΑΡΩΝΙΚΟΣ της ΚΙΑΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΟΥ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΑΚΧΙΚΟΝ

(Της Αγγελικής Ζούμπου)

Ηώ, αρχιτέκτονας. Λεωνίδας, δημοσιογράφος. Αρίστος, καθηγητής μαθηματικών. Οδυσσέας, συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων. Στεφανία, συνταξιούχος. Όλοι κάτοικοι, προσωρινά ή μόνιμα, Σαρωνίδας. Όλοι συνδέονται με κάποιον τρόπο με τη Ζώγια, έτερη νεαρή αρχιτέκτονα που εξαφανίστηκε μυστηριωδώς. Πού βρίσκεται η Ζώγια και γιατί δεν έχει επικοινωνήσει με κανέναν; Η Ηώ και ο Λεωνίδας αποφασίζουν να ερευνήσουν την υπόθεση και οι υπόλοιποι χαρακτήρες, καθένας με τον τρόπο του, συμμετέχουν στην επίλυση του μυστηρίου.

Η Κία Φιλιππίδου χρησιμοποιεί πολλαπλές οπτικές αφήγησης, χτίζοντας κάθε χαρακτήρα και συστήνοντάς μας καθέναν τους αρχικά μεν χωριστά, και στη συνέχεια μέσω της μεταξύ τους αλληλεπίδρασης.

Παρότι ψάχνουμε μία απάντηση στο ερώτημα τι απέγινε η Ζώγια, έχω την αίσθηση πως η εξαφάνιση δεν είναι παρά ένα όχημα για να μιλήσει τελικά η συγγραφέας για τις ανθρώπινες σχέσεις. Για την καμουφλαρισμένη έχθρα μέσα στη γυναικεία φιλία. Για τη μεγαλομανία και την ανάγκη επιβολής. Για τις δεύτερες ευκαιρίες στη ζωή. Για την εξέλιξη του ανθρώπου μέσα από τις δυσκολίες. Και φυσικά για τη δικαιοσύνη και τη δικαίωση.

Το τέλος του βιβλίου έρχεται ως φυσικό επακόλουθο. Δεν εκπλήσσει, όχι επειδή η λύση του προβλήματος είναι οφθαλμοφανής, αλλά επειδή η ροή των πληροφοριών χτίζεται τόσο σταθερά και ελεγχόμενα, που η λύση έρχεται ως επιστέγασμα και όχι ως ξάφνιασμα.

Θα ήθελα πολύ άλλη μία περιπέτεια με πρωταγωνιστές την Ηώ και τον Λεωνίδα, ίσως στη Σαρωνίδα, ίσως αλλού, αλλά σε κάθε περίπτωση μ΄ αυτή τη μεταξύ τους σύνδεση, που με τόση μαεστρία έχτισε η Κία.

Αναζητήστε το βιβλίο

εδώ
.

Σχόλια