Book Review: ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΟΜΠΛΙΚ, του ΛΑΖΑΡΟΥ ΑΛΕΞΑΚΗ, από εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ

  (Της Γιώτας Βασιλείου ) Το Ομπλίκ, το φανταστικό νησί του Λάζαρου Αλεξάκη που γνωρίσαμε από το προηγούμενο βιβλίο του, ξεκινά ως μια αδιάφορη κουκκίδα στον χάρτη, λίγα χιλιόμετρα δυτικά του Παρισιού και καταλήγει να γίνεται μικρογραφία μιας ολόκληρης Ευρώπης που παραπαίει ανάμεσα στη σοβαροφάνεια και στο χάος. Η αφετηρία είναι απλή, σχεδόν αθώα. Ένα μικρό νησάκι, στη μέση του πουθενά, που δεν ενοχλεί κανέναν· ακόμα. Γιατί όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση στρέφει πάνω του το βλέμμα της, η ηρεμία διαλύεται και στη θέση της σκάνε το χρήμα, οι φιλοδοξίες και κάθε λογής “σωτήρες”. Ψάλτες, τροβαδούροι, ροκάδες, χίπηδες, αυταρχικές αρχισυντάκτριες, εκδικητικοί οικολόγοι, αδίστακτοι παρτιζάνοι, Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι με τη μύτη τη μεγάλη , συνθέτουν ένα εκρηκτικό καστ που ακροβατεί διαρκώς ανάμεσα στη φαρσοκωμωδία και στο επικίνδυνα ρεαλιστικό. Ο Λάζαρος δεν γράφει απλώς μια κωμωδία καταστάσεων. Χρησιμοποιεί το γέλιο ως εργαλείο αποδόμησης της σύγχρονης κοινωνίας. Η διαφθορά, η γραφειοκρατία,...

Book Review: ΜΟΝΟΚΛΙΝΟ ΣΕ ΜΠΟΥΑΤ, της ΟΛΓΑΣ ΣΤΕΦΟΥ, από εκδόσεις AGRAFINA


(Της Γιώτας Βασιλείου)

Δεν ξέρω ειλικρινά ποιος θα τολμούσε, θα είχε τα συκώτια να το πω έτσι, να κάνει “κριτική” σε αυτό το βιβλίο. Οποιουδήποτε είδους κριτική, καλή ή κακή. Αν αναρωτιέστε γιατί το γράφω αυτό η απάντηση είναι πολύ απλή. Γιατί κάνοντας κάποιος κριτική θα ήταν σαν να κριτικάρει, την ίδια τη ζωή, τις σκέψεις, τα βιώματα και τα συναισθήματα της συγγραφέα, μιας και το «Μονόκλινο σε μπουάτ» είναι μια πέρα ως πέρα αληθινή ιστορία.

Συνοπτικά, πρόκειται για μια αυτοβιογραφική νουβέλα που καταγράφει με ωμότητα και ειλικρίνεια την προσωπική μάχη της συγγραφέως την κακοποίηση, με τον βιασμό, την σκλήρυνση κατά πλάκας και εν τέλει με την κατάθλιψη. Αν με ρωτήσετε προσωπικά δεν ξέρω ποιο από όλα είναι το χειρότερο αλλά να τα ζεις όλα μαζί; Συγχρόνως; Προσωπικά μου φαίνεται αδιανόητο! Κι όμως η Όλγα τα βιώνει χρόνια τώρα. Και με περίσσιο θάρρος, αρνείται να αφεθεί στα τραύματά της και να τους επιτρέψει να ορίσουν τη ζωή της.

Η “φωνή” της Όλγας ακούγεται δυνατά και καθαρά καθώς μοιράζεται μαζί μας τις εμπειρίες της. Μέσα από την αφήγηση της ιστορίας της, δίνει δύναμη και ελπίδα σε άλλους ανθρώπους που βιώνουν παρόμοιες καταστάσεις. Προσωπικά είμαι περήφανη για την Όλγα αλλά και για όλες της Όλγες αυτού του κόσμου!

Με το χέρι στην καρδιά σας λέω ότι βιβλίο ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ, από όσο το δυνατόν περισσότερους αναγνώστες. Διαδώστε το!

Θα το βρείτε εδώ.


Σχόλια