Book Review: Τα επίλεκτα από Εκδόσεις ΟΞΥ

(Της Κατερίνας Τσαμπά )  Αυτά τα μικρά διαμαντάκια, οι τζουρίτσες απόλαυσης είναι εκπληκτικά. Το ένα “Το σημάδι στον τοίχο” της Virginia Woolf μιλάει για τη ζωή. Για όλα εκείνα που δεν βρίσκουμε χρόνο να σκεφτούμε. Ένα σημάδι στον τοίχο, απροσδιόριστο στην αρχή αλλά σιγά σιγά σαν να παίρνει σχήμα είναι η αφορμή για την ηρωίδα να εστιάσει την προσοχή της. Εκπληκτική γραφή, μιλάμε για τη Γουλφ οκ, αλλά σε αυτό το 27σέλιδο κείμενο πραγματικά εκπλήσσομαι. Πώς γίνεται να χωρέσουν τόσα νοήματα σε τόσο λίγες σελίδες. Κοιτώντας το σημάδι η ηρωίδα που είναι και η αφηγήτρια πηγαίνει στην παιδική της ηλικία, τη φιλοσόφηση των γύρω πραγμάτων και συνθηκών, της κοινωνίας. Ένας πολύ δυνατός εσωτερικός μονόλογος κυλάει ανάμεσα στις γραμμές, με μια ροή που τη ζηλεύουν, είμαι σίγουρη, όλοι οι συγγραφείς. Εν τέλει, το σημάδι στον τοίχο είναι κάτι και πραγματικά αυτό κλείνει υπέροχα όλο αυτό το ταξίδι σκέψης που έχει κάνει η ηρωίδα. Από την άλλη, ο “Τυφλός οδηγός δημιουργικότητας” του αγαπημένου J...

Book Review: ΜΟΝΟΚΛΙΝΟ ΣΕ ΜΠΟΥΑΤ, της ΟΛΓΑΣ ΣΤΕΦΟΥ, από εκδόσεις AGRAFINA


(Της Γιώτας Βασιλείου)

Δεν ξέρω ειλικρινά ποιος θα τολμούσε, θα είχε τα συκώτια να το πω έτσι, να κάνει “κριτική” σε αυτό το βιβλίο. Οποιουδήποτε είδους κριτική, καλή ή κακή. Αν αναρωτιέστε γιατί το γράφω αυτό η απάντηση είναι πολύ απλή. Γιατί κάνοντας κάποιος κριτική θα ήταν σαν να κριτικάρει, την ίδια τη ζωή, τις σκέψεις, τα βιώματα και τα συναισθήματα της συγγραφέα, μιας και το «Μονόκλινο σε μπουάτ» είναι μια πέρα ως πέρα αληθινή ιστορία.

Συνοπτικά, πρόκειται για μια αυτοβιογραφική νουβέλα που καταγράφει με ωμότητα και ειλικρίνεια την προσωπική μάχη της συγγραφέως την κακοποίηση, με τον βιασμό, την σκλήρυνση κατά πλάκας και εν τέλει με την κατάθλιψη. Αν με ρωτήσετε προσωπικά δεν ξέρω ποιο από όλα είναι το χειρότερο αλλά να τα ζεις όλα μαζί; Συγχρόνως; Προσωπικά μου φαίνεται αδιανόητο! Κι όμως η Όλγα τα βιώνει χρόνια τώρα. Και με περίσσιο θάρρος, αρνείται να αφεθεί στα τραύματά της και να τους επιτρέψει να ορίσουν τη ζωή της.

Η “φωνή” της Όλγας ακούγεται δυνατά και καθαρά καθώς μοιράζεται μαζί μας τις εμπειρίες της. Μέσα από την αφήγηση της ιστορίας της, δίνει δύναμη και ελπίδα σε άλλους ανθρώπους που βιώνουν παρόμοιες καταστάσεις. Προσωπικά είμαι περήφανη για την Όλγα αλλά και για όλες της Όλγες αυτού του κόσμου!

Με το χέρι στην καρδιά σας λέω ότι βιβλίο ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ, από όσο το δυνατόν περισσότερους αναγνώστες. Διαδώστε το!

Θα το βρείτε εδώ.


Σχόλια