Book Review: ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΟΜΠΛΙΚ, του ΛΑΖΑΡΟΥ ΑΛΕΞΑΚΗ, από εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ

  (Της Γιώτας Βασιλείου ) Το Ομπλίκ, το φανταστικό νησί του Λάζαρου Αλεξάκη που γνωρίσαμε από το προηγούμενο βιβλίο του, ξεκινά ως μια αδιάφορη κουκκίδα στον χάρτη, λίγα χιλιόμετρα δυτικά του Παρισιού και καταλήγει να γίνεται μικρογραφία μιας ολόκληρης Ευρώπης που παραπαίει ανάμεσα στη σοβαροφάνεια και στο χάος. Η αφετηρία είναι απλή, σχεδόν αθώα. Ένα μικρό νησάκι, στη μέση του πουθενά, που δεν ενοχλεί κανέναν· ακόμα. Γιατί όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση στρέφει πάνω του το βλέμμα της, η ηρεμία διαλύεται και στη θέση της σκάνε το χρήμα, οι φιλοδοξίες και κάθε λογής “σωτήρες”. Ψάλτες, τροβαδούροι, ροκάδες, χίπηδες, αυταρχικές αρχισυντάκτριες, εκδικητικοί οικολόγοι, αδίστακτοι παρτιζάνοι, Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι με τη μύτη τη μεγάλη , συνθέτουν ένα εκρηκτικό καστ που ακροβατεί διαρκώς ανάμεσα στη φαρσοκωμωδία και στο επικίνδυνα ρεαλιστικό. Ο Λάζαρος δεν γράφει απλώς μια κωμωδία καταστάσεων. Χρησιμοποιεί το γέλιο ως εργαλείο αποδόμησης της σύγχρονης κοινωνίας. Η διαφθορά, η γραφειοκρατία,...

Book Review: «Το Άγαλμα του Πραξιτέλη» του Κώστα Στοφόρου


(Της Γιώτας Βασιλείου)

«…ένα πρόσωπο από μάρμαρο φάνηκε… είχε κρατήσει το αχνό του χαμόγελο κάτι χιλιάδες χρόνια.» 

Αν δεν ήξερα ότι το βιβλίο απευθύνεται σε νεαρούς αναγνώστες, αλήθεια σας το λέω, θα πίστευα ότι έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ ελαφρύ και εύπεπτο αστυνομικό μυθιστόρημα! Πόσο υπέροχο όμως; Πόσο φανταστικοκαταπληκτικά υπέροχο; Σχεδόν όσο και το κανονικό άγαλμα –σχεδόν ε;– «Το Άγαλμα του Πραξιτέλη» του Κώστα Στοφόρου εντυπωσιάζει με την ιστορία, την τέχνη και τις… καμπύλες του (όπου καμπύλες εσείς βάλτε ανατροπές)!

Είναι η πρώτη φορά που διαβάζω κάτι του κύριου Στοφόρου κι έτσι δεν έχω εντρυφήσει στον τρόπο γραφής του. Ωστόσο διαπιστώνω ότι ακολουθεί μια πολυδιάστατη αφήγηση που συνδυάζει ιστορικά στοιχεία, μυθοπλασία και ατμόσφαιρα μυστηρίου, τοποθετώντας την πλοκή του σε διάφορες χρονικές περιόδους και τοποθεσίες. Αυτό ακριβώς που τρελαίνομαι να διαβάζω.

Αξιοποιεί ιστορικές αναφορές, από την αρχαία Ελλάδα μέχρι τη σύγχρονη Αθήνα και τους αγώνες των Ελλήνων, χρησιμοποιώντας ρεαλιστικές περιγραφές για τους τόπους, τους χαρακτήρες και τα πολιτιστικά στοιχεία. Η έμφαση σε διάφορες περιοχές της Αθήνας –όπως τα Αναφιώτικα στην Πλάκα– αναδεικνύει την ιστορική ταυτότητα του τόπου, κάτι που εμπλουτίζει το κείμενο και του προσφέρει αυθεντικότητα. Παράλληλα, το μυθιστόρημα εμπλέκει την τέχνη και την κληρονομιά του Πραξιτέλη, δίνοντας έναν κεντρικό ρόλο στη γλυπτική μέσα από τις περιπέτειες του κεντρικού ήρωα της ιστορίας. 

Το στοιχείο του μυστηρίου είναι ιδιαίτερα έντονο, καθώς οι αναγνώστες καλούνται να συνδέσουν το ιστορικό υπόβαθρο με τις μυστικές δραστηριότητες των ηρώων, οι οποίοι προσπαθούν να αποκαλύψουν κρυφά μυστικά που συνδέονται με το παρελθόν και την ιστορία του τόπου. Οι διάλογοι στακάτοι και ολοζώντανοι, προσθέτουν σφρίγος στο έργο και φυσικά βοηθούν στην ανάπτυξη των χαρακτήρων, δημιουργώντας μεταξύ τους εντάσεις, διαφωνίες μα και συμμαχίες και κατά συνέπεια, προσδίδοντας ρεαλισμό.

Στο σύνολό του το μυθιστόρημα είναι ένα άρτια δομημένο ιστορικό μυστήριο με μια πιο σύγχρονη ματιά, που συνδυάζει τον σεβασμό στην ελληνική πολιτιστική κληρονομιά και την αναζήτηση κρυμμένων αληθειών. Κι αν αναρωτιέστε πως στο καλό θα μπορούσε ένα 9χρονο να αγαπήσει την ιστορία η απάντηση είναι αυτή: Δώστε του να διαβάσει «Το άγαλμα του Πραξιτέλη»! 

Προτείνεται με τρέλα και κορδέλα για παιδιά και νέους από 9 έως 99 ετών! 

Αναζητήστε το εδώ και θα με θυμηθείτε!



Σχόλια