(Της Κατερίνας Τσαμπά )   “Το μυθιστόρημα είναι μια έφοδος προς την αλήθεια, στη μεγάλη εκστρατεία στα βάθη της συνείδησης για τη γλωσσική κατάκτηση του κόσμου”. Αγαπώ τα δοκίμια περί συγγραφής και αυτό είναι ένα ακόμα βιβλίο που διάβασα πρόσφατα. Ο Μάκης Καραγιάννης είναι πεζογράφος και κριτικός, και έχει πτυχίο στα Μαθηματικά. Στο βιβλίο αυτό μας περιγράφει με απλή κατανοητή γλώσσα τι είναι το μυθιστόρημα και, βασίζοντας την αφήγησή του στις σχολές και την ιστορία της συγγραφής, μας μαθαίνει την τέχνη του μυθιστορήματος. Τι είναι λοιπόν το μυθιστόρημα; Ξεκινώντας, το βιβλίο αναφέρεται στους προηγούμενους αιώνες και τι ίσχυε τότε. Πώς ξεκινάει η ιστορία, πού πάει ο χαρακτήρας, πώς καταλήγει η ιστορία. Στη συνέχεια μας μιλάει για την αφήγηση και ποιες τεχνικές υπήρξαν με την εξέλιξη των χρόνων. Αναφέρεται σε εμβληματικούς συγγραφείς όπως Μπαλζάκ και Φλωμπέρ που έχουν επηρεάσει κατά πολύ τη λογοτεχνία με τα έργα και τα λεγόμενά τους. Πόσοι αφηγητές υπάρχουν και τι ι...

Book Review: ΝΤΕΪΖΙ ΝΤΑΡΚΕΡ, της ALICE FEENEY, από εκδόσεις BELL



 Τη βραδιά του Χαλογουίν, η οικογένεια Ντάρκερ συγκεντρώνεται στο σπίτι της γιαγιάς για να γιορτάσει τα ογδοηκοστά της γενέθλια. Μόνο που, όπως φροντίζει να μας πει εξ αρχής η Ντέιζι, η μικρότερη εγγονή, η γιαγιά πιστεύει πως αυτά της τα γενέθλια θα είναι και τα τελευταία. Καθώς όλα τα μέλη της οικογένειας Ντάρκερ μαζεύονται στο περίεργο σπίτι της γιαγιάς, το Σίγκλας, με τα ογδόντα ρολόγια που χτυπάνε την ώρα, η παλίρροια τους εγκλωβίζει εκεί. Έξω αρχίζει να μαίνεται καταιγίδα και αποδεικνύεται πως η γιαγιά είχε δίκιο: το πτώμα της είναι το πρώτο που ανακαλύπτεται. Όχι όμως και το τελευταίο…

Με ένα έξυπνο τέχνασμα, η συγγραφέας μάς αποκαλύπτει τις σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας και το σκοτεινό παρελθόν που καθένας τους κουβαλάει και θα προτιμούσε να ξεχάσει, χωρίς να απομακρύνει την προσοχή από την πλοκή της ιστορίας και χωρίς καθόλου να κουράζει.

Το βιβλίο «Ντέιζι Ντάρκερ» είναι ένα μυθιστόρημα «κλειστού δωματίου», όπου οι πρωταγωνιστές είναι αναγκασμένοι να παραμείνουν παγιδευμένοι σε ένα χώρο ενώ ο ένας μετά τον άλλο δολοφονούνται. Κάτι σαν το «Δέκα μικροί νέγροι», για όσους είναι φαν της κλασικής αστυνομικής λογοτεχνίας. Είναι αυτό που θα έγραφε η Άγκαθα Κρίστι εάν ζούσε στον εικοστό πρώτο αιώνα και ήταν οπαδός της πρωτοπρόσωπης γραφής.

Το τέλος έχει μία πανέξυπνη ανατροπή που ξαφνιάζει χωρίς να ξενίζει. Απολύτως κατάλληλο για όσους θέλουν μία φρέσκια ματιά στο παλιό καλό κλασικό μυθιστόρημα κλειστού δωματίου!

Αναζητήστε το βιβλίο εδώ.


Διαβάστε την άποψη της Κατερίνας Τσαμπά για το βιβλίο, εδώ.

Σχόλια