Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...

Book Review: ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ της EVIE WOODS, από εκδόσεις ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ

(Της Γιώτας Βασιλείου)

Το «Χαμένο Βιβλιοπωλείο» της Evie Woods, σε μετάφραση της Χριστίνας Σωτηροπούλου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, είναι ένας ύμνος στην αγάπη για τα βιβλία και στη μαγεία της δεύτερης ευκαιρίας ‒ όχι μόνο για τα βιβλία, αλλά και για τους ανθρώπους. Επιτέλους ένα feelgood βιβλίο, με το οποίο πραγματικά ένιωθα όμορφα διαβάζοντάς το!

Η αφήγηση μας ταξιδεύει ανάμεσα στο 1921 και το σήμερα, ακολουθώντας τρεις ήρωες ‒ την Οπαλίν, τη Μάρθα και τον Χένρι, σε τρεις διαφορετικές πρωτεύουσες, ‒ το Λονδίνο, το Παρίσι και το Δουβλίνο. Όλοι τους ζουν σαν κομπάρσοι τη ζωή τους, ώσπου ένα μυστηριώδες βιβλιοπωλείο που έχει χαθεί από καιρό εμφανίζεται μυστηριωδώς ξανά και ανατρέπει τα πάντα. 

Η… μαγεία εδώ είναι διακριτική αλλά ουσιαστική· δεν υπάρχουν τέρατα και ξόρκια, αλλά μικρά μεταφυσικά θαύματα ‒ ένα βιβλιοπωλείο που εμφανίζεται και εξαφανίζεται όποτε του καπνισει, φυτά που ξεφυτρώνουν στους τοίχους, μηνύματα που χαράσσονται στο δέρμα ‒ σύμβολα ελπίδας και αναγέννησης. Η γραφή της Woods ισορροπεί ανάμεσα στον ρεαλισμό και τον λυρισμό, αγγίζοντας δύσκολα θέματα όπως η κακοποίηση, τα οικογενειακά τραύματα και η καταπίεση των γυναικών στον Μεσοπόλεμο και αναδεικνύει πώς η αυτοεκτίμηση μπορεί να ανθίσει εκεί που κάποτε υπήρχε μόνο σιωπή. 

Αν και κατά τη γνώμη μου αφήνει κάποιες λίγες εκκρεμότητες στο τέλος, το ταξίδι αυτό ήταν γεμάτο ζεστασιά, μυστήριο και νοσταλγία. Η μετάφραση της Χριστίνας Σωτηροπούλου είναι εξαιρετική, αποδίδοντας με ακρίβεια και ευαισθησία το ύφος του πρωτοτύπου και μεταφέροντας αυτούσια όλη την ατμόσφαιρα, τη μουσικότητα και την τρυφερότητα της γραφής της Woods. 

Το αποτέλεσμα είναι ένα παραμυθένιο, αλλά και ανθρώπινο, μυθιστόρημα που σε αγκαλιάζει από την πρώτη σελίδα και σου θυμίζει ότι, όπως και τα βιβλία, έτσι και οι άνθρωποι, μπορούμε να ξαναβρεθούμε, ακόμη κι αν κάποτε είχαμε χαθεί.

Αν σας αρέσουν οι feelgood ιστορίες με ένα μαγικό άγγιγμα, τότε αυτό το βιβλίο είναι για εσάς. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!

Θα το βρείτε εδώ!


Υ.Γ. Photo created by A.I.

Σχόλια