Αναρτήθηκε από την
  (Της Κατερίνας Τσαμπά )   “Το μυθιστόρημα είναι μια έφοδος προς την αλήθεια, στη μεγάλη εκστρατεία στα βάθη της συνείδησης για τη γλωσσική κατάκτηση του κόσμου”. Αγαπώ τα δοκίμια περί συγγραφής και αυτό είναι ένα ακόμα βιβλίο που διάβασα πρόσφατα. Ο Μάκης Καραγιάννης είναι πεζογράφος και κριτικός, και έχει πτυχίο στα Μαθηματικά. Στο βιβλίο αυτό μας περιγράφει με απλή κατανοητή γλώσσα τι είναι το μυθιστόρημα και, βασίζοντας την αφήγησή του στις σχολές και την ιστορία της συγγραφής, μας μαθαίνει την τέχνη του μυθιστορήματος. Τι είναι λοιπόν το μυθιστόρημα; Ξεκινώντας, το βιβλίο αναφέρεται στους προηγούμενους αιώνες και τι ίσχυε τότε. Πώς ξεκινάει η ιστορία, πού πάει ο χαρακτήρας, πώς καταλήγει η ιστορία. Στη συνέχεια μας μιλάει για την αφήγηση και ποιες τεχνικές υπήρξαν με την εξέλιξη των χρόνων. Αναφέρεται σε εμβληματικούς συγγραφείς όπως Μπαλζάκ και Φλωμπέρ που έχουν επηρεάσει κατά πολύ τη λογοτεχνία με τα έργα και τα λεγόμενά τους. Πόσοι αφηγητές υπάρχουν και τι ι...
0

Book Review: ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ της EVIE WOODS, από εκδόσεις ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ

Αναρτήθηκε από την

(Της Γιώτας Βασιλείου)

Το «Χαμένο Βιβλιοπωλείο» της Evie Woods, σε μετάφραση της Χριστίνας Σωτηροπούλου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, είναι ένας ύμνος στην αγάπη για τα βιβλία και στη μαγεία της δεύτερης ευκαιρίας ‒ όχι μόνο για τα βιβλία, αλλά και για τους ανθρώπους. Επιτέλους ένα feelgood βιβλίο, με το οποίο πραγματικά ένιωθα όμορφα διαβάζοντάς το!

Η αφήγηση μας ταξιδεύει ανάμεσα στο 1921 και το σήμερα, ακολουθώντας τρεις ήρωες ‒ την Οπαλίν, τη Μάρθα και τον Χένρι, σε τρεις διαφορετικές πρωτεύουσες, ‒ το Λονδίνο, το Παρίσι και το Δουβλίνο. Όλοι τους ζουν σαν κομπάρσοι τη ζωή τους, ώσπου ένα μυστηριώδες βιβλιοπωλείο που έχει χαθεί από καιρό εμφανίζεται μυστηριωδώς ξανά και ανατρέπει τα πάντα. 

Η… μαγεία εδώ είναι διακριτική αλλά ουσιαστική· δεν υπάρχουν τέρατα και ξόρκια, αλλά μικρά μεταφυσικά θαύματα ‒ ένα βιβλιοπωλείο που εμφανίζεται και εξαφανίζεται όποτε του καπνισει, φυτά που ξεφυτρώνουν στους τοίχους, μηνύματα που χαράσσονται στο δέρμα ‒ σύμβολα ελπίδας και αναγέννησης. Η γραφή της Woods ισορροπεί ανάμεσα στον ρεαλισμό και τον λυρισμό, αγγίζοντας δύσκολα θέματα όπως η κακοποίηση, τα οικογενειακά τραύματα και η καταπίεση των γυναικών στον Μεσοπόλεμο και αναδεικνύει πώς η αυτοεκτίμηση μπορεί να ανθίσει εκεί που κάποτε υπήρχε μόνο σιωπή. 

Αν και κατά τη γνώμη μου αφήνει κάποιες λίγες εκκρεμότητες στο τέλος, το ταξίδι αυτό ήταν γεμάτο ζεστασιά, μυστήριο και νοσταλγία. Η μετάφραση της Χριστίνας Σωτηροπούλου είναι εξαιρετική, αποδίδοντας με ακρίβεια και ευαισθησία το ύφος του πρωτοτύπου και μεταφέροντας αυτούσια όλη την ατμόσφαιρα, τη μουσικότητα και την τρυφερότητα της γραφής της Woods. 

Το αποτέλεσμα είναι ένα παραμυθένιο, αλλά και ανθρώπινο, μυθιστόρημα που σε αγκαλιάζει από την πρώτη σελίδα και σου θυμίζει ότι, όπως και τα βιβλία, έτσι και οι άνθρωποι, μπορούμε να ξαναβρεθούμε, ακόμη κι αν κάποτε είχαμε χαθεί.

Αν σας αρέσουν οι feelgood ιστορίες με ένα μαγικό άγγιγμα, τότε αυτό το βιβλίο είναι για εσάς. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!

Θα το βρείτε εδώ!


Υ.Γ. Photo created by A.I.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...