Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

Αναρτήθηκε από την
(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...
0

Book review: ΠΑΓΩΜΕΝΟ ΝΕΡΟ της ΕΛΕΝΑΣ ΧΟΥΣΝΗ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΦΑΝΤΑ

Αναρτήθηκε από την

 

(Της Κατερίνας Τσαμπά) 

Λιγοστά βιβλία με έχουν αφήσει ξέπνοη και ένα από αυτά είναι το Παγωμένο νερό της Έλενας Χουσνή, που κυκλοφορεί από το 2020 κι εγώ το ανακάλυψα μόλις πρόσφατα. Καθώς αγάπησα τη συγγραφέα από τον Τέταρτο τοίχο της, από τότε παίρνω σιγά σιγά όλα της τα βιβλία. Και είναι ένα κι ένα όλα τους. Κι εκεί που πίστευα ότι είχα ανακαλύψει το καλύτερό της, το πιο αγαπημένο μου κλπ, να σου και το Παγωμένο νερό ήρθε να με συνταράξει και να αναιρέσει ό,τι είχα σκεφτεί μέχρι τώρα.

Ναι, είναι πλέον το αγαπημένο μου της Έλενας. 

Εξαιρετικά εύστοχος ο τίτλος. Είναι το παγωμένο νερό αυτό που σε ζωηρεύει, που σε κάνει να νιώθεις ζωντανός, που σε ξυπνά. Είναι κι αυτό όμως που σβήνει σημάδια, αποδείξεις, στοιχεία. Κι αυτά ήταν τόσο σημαντικά στην ιστορία αυτού του βιβλίου.

Δυο αδερφές, τόσο διαφορετικές μεταξύ τους, με μια αγάπη και δεδομένο το μη ταίριασμα. Η μικρότερη αδερφή, όμορφη χωρίς να το ξέρει, αδύναμη, πέφτει θύμα μιας κατάστασης με τραγικές επιπτώσεις στη ζωή της, η μεγαλύτερη στον ρόλο της δυνατής και του στηρίγματος της μικρής. Μια Αντιγόνη και μια Ισμήνη.

Με τις διαφορετικές αφηγήσεις ανά κεφάλαιο (μια της Ισμήνης και μια της Αντιγόνης) μαθαίνουμε σιγά σιγά την ιστορία τους, με όχι παράθεση των καταστάσεων αλλά των συναισθημάτων τους. Αυτό το βρήκα ευφυέστατο. Άλλωστε τι είναι κάθε βιβλίο εκτός από συναίσθημα; Και η συγγραφέας εδώ αποκαλύπτει, για μία ακόμα φορά, πόσο εκπληκτική πένα έχει.

Το βιβλίο όμως θέτει και ένα σημαντικό κοινωνικό ζήτημα και δείχνει τον αντίκτυπό του στις ζωές των εμπλεκομένων και την εξέλιξή τους.

Ένα ταξίδι που, ξέρω, θα μείνει χαραγμένο μέσα μου για καιρό.

Αναζητήστε το εδώ.

Διαβάστε και την άποψη της Γιώτας εδώ.


Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...