Book Review: ΚΕΔΡΑ του ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΓΙΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ από Εκδόσεις ΤΡΙ.ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

  (Της Κατερίνας Τσαμπά ) Μια πολυφωνική και πολυηλικιακή νουβέλα η οποία περιγράφει με σκληρό, σαρκαστικό τρόπο μια μικρή ελληνική πόλη. Τα στοιχεία που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας ξεχειλίζουν αρκετές φορές από υπόγεια ειρωνεία, όπως για παράδειγμα ότι οι οδοί της Κέδρας είναι εμπνευσμένες από ονόματα ποιητών. Ένας νεαρός ποδοσφαιριστής, αστέρι κατά τα λεγόμενά του, παίζει στη μοναδική ομάδα της Κέδρας η οποία βρίσκεται στη Γ΄εθνική. Ο Δήμαρχος που παραμένει στη θέση του για δώδεκα χρόνια, είναι έτοιμος να “ξεπουλήσει” την πόλη σε ξένους επιχειρηματίες με τη δικαιολογία να τη σώσει, μετατρέποντάς τη σε θέρετρο. Μια θεούσα, ανύπαντρη πενηντάρα που θαυμάζει τον παπά. Ο διευθυντής του μοναδικού σούπερ μάρκετ που είναι πλούσιος αλλά έχει ένα τραγικό βίωμα στην παιδική του ηλικία που καθόρισε την ενήλικη ζωή του. Η κόρη του, μαθήτρια Λυκείου, που είναι ωμή, θέλει να φύγει από την πόλη, την περιγράφει ως βρομερή και συνεχώς παραπονιέται. Τριάντα δύο ήρωες και ηρωίδες μάς μιλούν με τη ...

Book Review: ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΣ ΦΟΝΟΣ, της ΕΛΕΝΑΣ ΜΠΟΛΟΝΑΣΗ, από εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ


(Της Γιώτας Βασιλείου)

Στο "Μια φορά κι ένας φόνος" η Έλενα Μπολονάση παίρνει τα κλασικά παραμύθια και τα μετατρέπει σε σκηνικό ενός σκοτεινού, ευφυούς αστυνομικού. Ένας κατά συρροή δολοφόνος "ξαναγράφει" τα γνωστά σε όλους μας παραμύθια με τον δικό του τρόπο, αφήνοντας πίσω του κόκκινα αντικείμενα, σκισμένες σελίδες από βιβλία και μια εμμονική ανάγκη ελέγχου που λειτουργεί ως βασικός μηχανισμός της πλοκής. Το εύρημα δεν μένει στην εντύπωση αλλά δένει οργανικά με την ψυχολογία του δράστη και με την κλιμάκωση της έρευνας, κρατώντας το ενδιαφέρον όχι μόνο στο "ποιος", αλλά κυρίως στο "γιατί".

Η αφήγηση εναλλάσσει τη σκοτεινή οπτική του δολοφόνου με την πιο ψύχραιμη ματιά της αστυνομίας, διατηρώντας σταθερό ρυθμό και ένταση. Η γλώσσα είναι άμεση και καθαρή, χωρίς περιττές υπερβολές. Θα μου άρεσε μια λίγο πιο υπαινικτική διαχείριση ορισμένων συμβολισμών και λίγο μεγαλύτερο ψυχολογικό βάθος σε κάποια μέλη της αστυνομικής ομάδας αλλά μόνο για το κάτι παραπάνω.

Συνολικά πρόκειται για ένα καλοστημένο και ουσιαστικά σκοτεινό αστυνομικό που χρησιμοποιεί το οικείο για να μιλήσει για τη διαστρέβλωση της δικαιοσύνης και την ανάγκη ελέγχου. Πέντε αστέρια, γιατί το δυνατό του concept δεν μένει στην ιδέα αλλά την υπηρετεί με συνέπεια μέχρι την τελευταία σελίδα.

Βρείτε το εδώ και ζήστε εσείς καλά κι εμείς καλύτερα!


* Η φωτογραφία είναι δημιουργία Α.Ι.

Σχόλια