(Της Γιώτας Βασιλείου ) Στο "Μια φορά κι ένας φόνος" η Έλενα Μπολονάση παίρνει τα κλασικά παραμύθια και τα μετατρέπει σε σκηνικό ενός σκοτεινού, ευφυούς αστυνομικού. Ένας κατά συρροή δολοφόνος "ξαναγράφει" τα γνωστά σε όλους μας παραμύθια με τον δικό του τρόπο, αφήνοντας πίσω του κόκκινα αντικείμενα, σκισμένες σελίδες από βιβλία και μια εμμονική ανάγκη ελέγχου που λειτουργεί ως βασικός μηχανισμός της πλοκής. Το εύρημα δεν μένει στην εντύπωση αλλά δένει οργανικά με την ψυχολογία του δράστη και με την κλιμάκωση της έρευνας, κρατώντας το ενδιαφέρον όχι μόνο στο "ποιος", αλλά κυρίως στο "γιατί". Η αφήγηση εναλλάσσει τη σκοτεινή οπτική του δολοφόνου με την πιο ψύχραιμη ματιά της αστυνομίας, διατηρώντας σταθερό ρυθμό και ένταση. Η γλώσσα είναι άμεση και καθαρή, χωρίς περιττές υπερβολές. Θα μου άρεσε μια λίγο πιο υπαινικτική διαχείριση ορισμένων συμβολισμών και λίγο μεγαλύτερο ψυχολογικό βάθος σε κάποια μέλη της αστυνομικής ομάδας αλλά μόνο για το κάτι ...

BOOK REVIEW: ΣΤΑ ΑΚΡΑ της ΝΕΚΤΑΡΙΑΣ ΜΑΡΚΑΚΗ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ SILK

 

 (Της Κατερίνας Τσαμπά)

Τη γραφή της Νεκταρίας τη γνωρίζω καλά και την αγαπώ παρότι γράφει ένα είδος που δεν είναι από τις πρώτες μου επιλογές. Πάντα όμως στα βιβλία της προσθέτει πολλά άλλα στοιχεία που η αγάπη που παίρνει μέρος σε αυτήν δεν είναι ακριβώς η πρωταγωνίστρια. Γράφει για κοινωνικά θέματα, για κατασκοπεία, παραμύθι, φαντασίας και τόσα άλλα που ανυπομονώ να διαβάσω μιας και ξέρω ότι έχει έτοιμα ήδη αρκετά. Μας περιμένουν πολλά και ωραία αναγνώσματα λοιπόν από την ίδια και κρατήστε αυτό που σας λέω.

Πάμε να σας πω όμως για το βιβλίο «Στα άκρα» που είναι το τελευταίο της που εκδόθηκε από τη σειρά Silk των εκδόσεων Harlenic. Το βιβλίο θα το χαρακτήριζα κατασκοπικό και αστυνομικό με δόσεις έρωτα που έχω την άποψη ότι πάντα δίνει το κατιτίς σε μια ιστορία αυτό το δυνατό συναίσθημα.

Βλέπουμε την Κίρα που είναι πράκτορας του FBI να αναζητά την αλήθεια. Την αλήθεια της δολοφονίας του άντρα της δύο χρόνια νωρίτερα όταν πυροβολήθηκαν και οι δύο με αποτέλεσμα εκείνος να σκοτωθεί κι εκείνη να χάσει το αγέννητο παιδί τους. Το μίσος που κουβαλάει για τον υπεύθυνο δεν υπάρχει. Αυτό είναι που την οδηγεί να τον προσεγγίσει, να τον πλησιάσει τόσο που καταφέρνει να την προσλάβει για νταντά των κοριτσιών του και μάλιστα να μένει μαζί τους. Κάτω από την ίδια στέγη.

Από εκείνη τη στιγμή ξετυλίγεται μία ευφάνταστη ιστορία στην οποία η Νεκταρία χρησιμοποιεί όλα τα τεχνάσματα ώστε να σε κάνει να χαμογελάς, να λυπάσαι, να θυμώνεις, να αναστατώνεσαι, να αγωνιάς και εν τέλει να εκπλήσσεσαι. Αυτές οι κορυφώσεις της οι λατρεμένες, δεν υπάρχουν. Έχει μια εκπληκτική τεχνική αυτό το κορίτσι να σου μεταφέρει τα πιο δυνατά συναισθήματα καθώς διαβάζεις. Σήμερα που σας γράφω την άποψή μου, το ολοκλήρωσα και δεν έκανα δράμι δουλειά. Ήμουν στις τελευταίες πενήντα σελίδες και δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου.

Οι κορυφώσεις όσο προχωράει το βιβλίο εντείνονται φέρνοντας όλο και περισσότερες ανατροπές. Ακόμα κι αν κάποιος μαντέψει τον υπεύθυνο που τους έχει καταστρέψει τις ζωές, υπάρχει κάτι που θα τον ξαφνιάσει. Δε σε αφήνει να πάρεις ανάσα δίνοντάς σου ακόμα μία ανατροπή ακόμα και στο τέλος.

Διαβάστε το και θα με θυμηθείτε. Το διάβασα σχεδόν μονορούφι.

Καλή απόλαυση με το βιβλίο που το βρίσκετε εδώ. 


Σχόλια