Σαν σήμερα, πριν πέντε χρόνια, στις 13 Απριλίου 2015 έφυγε ο Εντουάρντο Γκαλεάνο, η «φωνή της Λατινικής Αμερικής». Ο ασύγκριτος Ουρουγουανός διέπρεψε όχι μόνο στη δημοσιογραφία, αλλά και στη μυθιστοριογραφία, στην ποίηση και στην ιστορία, έχοντας να επιδείξει πληθώρα συγγραμμάτων εύστοχης πολιτικής ανάλυσης. Γόνος μεσοαστικής καθολικής οικογένειας, μεγαλώνει σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον όπου οι ισπανικές, ιταλικές, γερμανικές και ουαλικές ρίζες της οικογένειας ζυμώνουν κουλτούρα, ιδεολογίες, ήθη και έθιμα και τα μετουσιώνουν σε φωνή που αδέσμευτα καταγγέλλει την ακαμψία και τη ρηχότητα του σύγχρονου κόσμου.
Από τα εφηβικά του χρόνια αρχίζει να ασχολείται με τη δημοσιογραφία, θέτοντας τον εαυτό του και την πένα του στο πλευρό της αριστεράς και για το λόγο αυτό φυλακίζεται και τελικά εξορίζεται από την Ουρουγουάη και ζει για πολλά χρόνια στην Ισπανία. Θα επιστρέψει στην πατρίδα του μετά την πτώση της δικτατορίας και θα συνεχίσει να στηλιτεύει με τα δημοσιεύματά του τα κακώς κείμενα της ανθρώπινης κοινωνίας εμψυχώνοντας και ενδυναμώνοντας τους λιγότερο προνομιούχους. Το πιο γνωστό και εμβληματικό του βιβλίο θα εκδοθεί το 1971. Το «Οι ανοιχτές φλέβες τη Λατινικής Αμερικής», είναι το έργο του που θα γνωρίσει τεράστια επιτυχία και θα θεωρηθεί κλασικό καθώς είναι από τα πρώτα κείμενα παγκοσμίως που κρίνει και επικρίνει την παγκοσμιοποίηση, το κόστος της για τις τοπικές κοινωνίες και ιδιαίτερα για τους λαούς της Λατινικής Αμερικής και πρεσβεύοντας την αποκλιμάκωσή της.
Στα ίδια ιδεολογικά μονοπάτια κινείται και το «Ένας κόσμος ανάποδα» που εκδόθηκε το 1998. Ο συγγραφέας καταπιάνεται με θέματα όπως ο ρατσισμός, ο σεξισμός, η εργασιακή εκμετάλλευση, η περιβαλλοντική μόλυνση, οι άδικες φυλακίσεις, η αναστολή των συνταγματικών ελευθεριών του ατόμου. Με ιδιαίτερα απλό λόγο και χωρίς ιδεολογικές αριστερίστικες κορώνες κανενός είδους, διεισδύει στην καθημερινότητα των απλών ανθρώπων, των ατόμων που δεν επιλέχθηκαν να ζήσουν και να απολαύσουν από αυτό που ονομάζεται εξουσία. Στον αντίποδα, βρέθηκαν να ποδοπατούνται και να κάμπτονται από την αδικία και τις ανισότητες τις οποίες πρεσβεύει και αυτή επιβάλει και στην ουσία διδάχθηκαν να υπομένουν τις αδικίες και βρέθηκαν να έχουν πειστεί για την ορθότητα της απόφασής τους. Αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι. Ο Γκαλεάνο καταγγέλλει χωρίς φιοριτούρες και χωρίς να χαϊδεύει τα αυτιά κανενός τις αδικίες του συστήματος, κάνοντας σημαία του την προστασία του αδυνάτου.
Γλυκόπικρο βιβλίο, μια ωδή στην αφύπνιση των μαζών, μια προσπάθεια ανάδειξης των μέσων που χρησιμοποιούνται για την χειραγώγησή τους. Το «Ένας κόσμος ανάποδα» δεν είναι ένα εύκολο βιβλίο. Ανήκει στην κατηγορία των κοινωνικοϊστορικών δοκιμίων που σκοπό έχουν να οδηγήσουν στην κατανόηση της λειτουργίας αυτού που ονομάζεται δυτική καπιταλιστική κοινωνία, εξουσία, αποικιοκρατία. Να επιβεβαιώσουν τους φόβους και του εφιάλτες του κάθε απλού ανώνυμου πολίτη. Κάθε λέξη του, κάθε πρότασή του εύστοχα ακουμπάει σε μύχιους φόβους και σκέψεις που όλοι κάναμε αλλά τις διώχνουμε ως ανυπόστατες και παράλογες από το μυαλό μας. Εντυπωσιάστηκα και συγκλονίστηκα τόσο από τις αλήθειες που εκφράζει όσο και από τον ειρωνικά χιουμοριστικό τρόπο που αποδίδεται η ωμή πραγματικότητα. Ένα βιβλίο για γερά στομάχια. Όπως θα έπρεπε να είναι τα στομάχια όλων μας.
Καλή Ανάγνωση!
Διαβάστε περισσότερα ή αγοράστε το βιβλίο εδώ.
