Book Review: Σ’ΑΓΑΠΩ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ, της ΚΛΑΙΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, από εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ

Της ( Γιώτας Βασιλείου ) Κοιτάς το γλυκό της προσωπάκι και ούτε φαντάζεσαι ότι μπροστά σου έχεις μία συγγραφέα που το μυαλό δημιουργεί τους πιο διαταραγμένος δολοφόνους και τους πιο ειδεχθείς φόνους που έχει φανταστεί ανθρώπου νους. Και για να απαντήσω σε εσένα που είσαι έτοιμος/η να ρωτήσεις, ναι, του Χρηστάκη του Κάρτερ συμπεριλαμβανομένου! Ο λόγος φυσικά για την Κλαίρη Θεοδώρου πώς το τελευταίο της μυθιστόρημα ξεπέρασε και τον ίδιο της τον εαυτό. Ειλικρινά την έχει φοβηθεί το μάτι μου! Πολλοί θα σκότωναν για αυτούς που αγαπούν πιο πολύ!!! Λίγοι όμως θα σκότωναν αυτούς που αγαπούν πιο πολύ! Κράτα το το πολύ καλά στο νου σου αυτό. Είναι η ραχοκοκκαλιά ολόκληρης της ιστορίας!  Στο Σ’ Αγαπώ Μέχρι Θανάτου , η Κλαίρη μάς στέλνει σε ένα ευρωπαϊκό τουρ θανάτου – από Κοπεγχάγη σε Αμβούργο, με βαλίτσες που κρύβουν μυστικά πολύ πιο βαριά από απλές αλλαξιές. Σε μία εγκαταλελειμμένη αποθήκη εμφανίζονται 12 μαύρες βαλίτσες, η καθεμία με το δικό της βαρύ φορτίο, και λίγο πιο κάτω στον χάρτη, μ...

Book Review: ΚΛΙΜΑΚΑ F, της ΕΛΕΝΑΣ ΧΟΥΣΝΗ


[…] Υπάρχουν κάποιοι που θέλουν να βγάλουν το σκελετό από τη ντουλάπα. Να δώσουν κίνηση σε ένα θανατολάγνο ζόμπι που μετρά εκατομμύρια θύματα στο διάβα του. Νομίζαμε ότι ο σκελετός ήταν ασφαλής εκεί μέσα. Μα φαίνεται πως από τις χαραμάδες της ντουλάπας έφτασαν οι οσμές όσων συνεχίζουν να τον αναζητούν. Η τροφή του υπήρξε πάντα το αίμα. Αυτή τη φορά όμως είναι κάτι χειρότερο. Αυτή τη φορά τρέφεται από τη δίψα για το αίμα. Και όσο αυτή τη δίψα την αποδεχόμαστε ως λογική, όσο τη νομιμοποιούμε με τη σιωπή μας, τόσο θα μεγαλώνει […]
Δεν ξέρω τι περίμενα όταν ξεκίνησα την Κλίμακα, πάντως σίγουρα όχι αυτό που ήταν τελικά. Νομίζω ότι είχα στο μυαλό μου ένα αμιγώς πολιτικό μυθιστόρημα, ίσως με κάποια στοιχεία αστυνομικού, αλλά τελικά όχι. Η «Κλίμακα F» είναι ένα πολιτικό θρίλερ. Μια πολιτική δυστοπία, η οποία κρύβει πτυχές της, ενδελεχή έρευνα και μελέτη. Ούσα δημοσιογράφος, η Έλενα Χουσνή κατορθώνει, με το διεισδυτικό μάτι του ρεπόρτερ, να μας προσφέρει μια αποκαλυπτική, σκληρή και σκοτεινή ιστορία για την άνοδο της ακροδεξιάς και του ναζισμού σε παγκόσμιο επίπεδο. Παράλληλα, το συναίσθημα κι η απόγνωση που βγαίνει μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, το καθιστούν απόλυτα ρεαλιστικό και σύγχρονο.

Η «Κλίμακα F», της Έλενας Χουσνή είναι ένα βιβλίο διαχρονικό. Ένα βιβλίο, που ο μέσος σκεπτόμενος αναγνώστης, δε θα το ξεχάσει ποτέ. Μέσα από τις σελίδες σου, καθένας από μας μπορεί να αναγνωρίσει ένα κομμάτι από τον εαυτό του, είτε το παραδέχεται είτε όχι. Το δικό μας «σκελετό μέσα στη ντουλάπα». Ασχολείται με το μείζον θέμα της ανόδου της  ακροδεξιάς και της τρομοκρατίας αλλά ουσιαστικά είναι χαστούκι για όλους εμάς που έχουμε επαναπαυτεί στη βολή του καναπέ μας και καθόμαστε να το παρακολουθούμε να συμβαίνει. Ακόμα και τώρα, που το πρόβλημα χτυπά την εξώπορτά μας, όλοι εμείς δεν κάνουμε τίποτα. Καθόμαστε ακόμα αποχαυνωμένοι στον καναπέ μας και παρακολουθούμε.  Κυβερνήσεις, πολιτικοί, τραπεζικοί, δημοσιογράφοι  κι απλοί πολίτες… όλοι ζούμε με τον ίδιο βασικό κανόνα στη ζωή μας. Του ιδίου οφέλους. Τι έχουμε να κερδίσουμε εμείς, πως θα εξυπηρετήσουμε καλύτερα τα δικά μας συμφέροντα και την προσωπική μας ατζέντα. Χωρίς όμως, να συνειδητοποιούμε τελικά τι χάνουμε.

«Η Δημοκρατία δεν κόβει πια εισιτήρια…» 

Η «Κλίμακα F» είναι γροθιά στο στομάχι. Δύσκολο θέμα με δύσκολη κι ωμή γραφή, είναι το ψυχογράφημα μιας κοινωνίας που σαπίζει από τα μέσα της. Με τον καυστικό της λόγο, η κυρία Χουσνή κάνει μια καταγραφή όλων αυτών που βιώνουμε σε πανευρωπαϊκό επίπεδο τα τελευταία χρόνια. Και σήμερα είναι πιο επίκαιρο παρά ποτέ. Μια υπενθύμιση για όλες αυτές τις αξίες που έχουμε χάσει, μα κυρίως ξεχάσει: Δημοκρατία, ισότητα, ελευθερία…

Το βιβλίο αυτό δεν μπορεί εύκολα να συμπεριληφθεί σε μια λογοτεχνική κατηγορία. Έχει στοιχεία δημοσιογραφικής έρευνας, πολιτικής ανάλυσης, αστυνομικού μυθιστορήματος, ψυχογραφήματος, κοινωνικής αναφοράς. Είναι ένα βιβλίο αιχμηρό, σκληρό και πολύπλευρο. Μα πάνω απ’ όλα είναι ένα βιβλίο που αγαπιέται από τον αναγνώστη του. Η «Κλίμακα» δεν είναι ένα βιβλίο για να χαλαρώσει και να αφεθεί κανείς. Είναι ένα βιβλίο για να προβληματιστεί. Ένα βιβλίο που τρομάζει με τις αλήθειες που κρύβει στις σελίδες του. Αλήθειες για τον κόσμο που αλλάζει προς μια κατεύθυνση άγνωστη κι ακατανόητη. Και για ανθρώπους που χάνουν την υπόστασή τους και καταλήγουν μαριονέτες σε επιδέξια χέρια.

Κλείνοντας, δανείζομαι τα λόγια της μεταφράστριας Άντζη Κουνάδη, η οποία συνοψίζει σε μερικές αράδες, το έργο αυτό της Έλενας Χουσνή: «Είναι ένα βιβλίο για τα χαμένα όνειρα και τις νεκρές ελπίδες μιας ολόκληρης γενιάς αλλά και των γενεών που θα έρθουν, για τις υποσχέσεις που αθετήθηκαν τόσο πολλές φορές. Είναι ένα βιβλίο για το τέρας που κρύβουμε όλοι μέσα μας, ένα τέρας που αρέσκεται να χειραγωγείται, που ψάχνει ευκαιρία ν’ αναδυθεί, που αποδεικνύεται τόσο ευκολόπιστο, που γίνεται μαριονέτα στα χέρια όσων κινούν τα νήματα. Και όλα αυτά συμβαίνουν εδώ, στην Ελλάδα, όχι σε κάποιο τριτοκοσμικό κρατίδιο της Αφρικής. Και αυτό είναι που πονάει περισσότερο. Η Έλενα περιγράφει ένα δυστοπικό μέλλον που όμως βρίσκεται ήδη εδώ, δίπλα μας, και όσο κι αν προσπαθούμε να πιστέψουμε πως τίποτα δε θα συμβεί, πως στο τέλος όλα θα πάνε καλά, το Κακό έχει ήδη νικήσει και εμείς εθελοτυφλούμε».

Διαβάστε περισσότερα ή αγοράστε το βιβλίο εδώ.

Σχόλια