Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...

Book Review: ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΚΑΙ Η ΝΥΧΤΑ, του GUILLAUME MUSSO, εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ


(Της Γιώτας Βασιλείου)

Αγοράζοντας το «Το κορίτσι και η νύχτα» είχα μεγάλες προσδοκίες, μια κι οτιδήποτε άλλο έχω διαβάσει του Γκιγιόμ Μισό ήταν εξαιρετικό (Central Park, Επιστρέφω σε σένα κτλ). Τις προσδοκίες αυτές ήρθαν να συνδαυλίσουν το πανέμορφο εξώφυλλο καθώς και η πολύ ενδιαφέρουσα σύνοψη. Δυστυχώς όμως, οι ελπίδες για ένα ακόμη αριστούργημα του Μισό, στην περίπτωση αυτή, δε δικαιώθηκαν.

Η αλήθεια είναι ότι με έχει διχάσει πολύ. Παρόλο που το διάβασα σχετικά γρήγορα –οι σελίδες έφευγαν πολύ γρήγορα-, στο τέλος του με άφησε ανικανοποίητη. Η ιστορία γραμμένη σε λιτή κι απέριττη γλώσσα, είχε κάποια highlights αλλά σε γενικές γραμμές, την βρήκα πολύ επίπεδη για τα γούστα μου και χωρίς νεύρο. Αν και διέθετε όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την νουάρ λογοτεχνία, όπως η σκοτεινή ατμόσφαιρα, το μυστήριο, η συγκίνηση, αυτά δεν είχαν την ένταση και τη θέρμη που θα περίμενα. Η πλοκή ξεδιπλώνεται στη σκοτεινιά της τοποθεσίας όπου ο συγγραφέας έχει τοποθετήσει την ιστορία και θεωρώ ότι αυτό είναι και το δυνατότερο σημείο του βιβλίου. Η κλειστοφοβική ατμόσφαιρα. Όμως, πάνω που άρχισε να αποκτά ενδιαφέρον –κάπου μετά τη μέση- άρχισαν ξαφνικά οι αποκαλύψεις. Για μένα πολύ νωρίς κι ίσως και γι’ αυτό έχασα και το ενδιαφέρον μου. Επειδή δεν είχα κάτι περισσότερο να περιμένω.

Ακόμα ένα μείον που το καταλογίζω είναι η περιττή πληροφορία σε μάρκες ρούχων, καλλιτέχνες, τραγουδιστές κτλ. Επίσης, θεώρησα λίγο έως πολύ υπερβολική όλη αυτή την προσοχή και τον θαυμασμό που υπήρχε στο πρόσωπο της Βίνκα.

Δεν ξέρω αν φταίω εγώ, που οι απαιτήσεις μου έχουν ανέβει πολύ ή αν όντως το βιβλίο ήταν «λίγο», πάντως η αλήθεια είναι ότι  «Το κορίτσι και η νύχτα» δεν μου ταίριαξε καθόλου. Σίγουρα όμως, κάπου εκεί έξω, υπάρχει αρκετός κόσμος που θα το αγαπήσει και εκτιμήσει. Αν σου αρέσει η νουάρ και ατμοσφαιρική λογοτεχνία, αν αγαπάς τον Musso, τότε δώσε του την ευκαιρία. Αυτό που εγώ βρήκα μέτριο, εσύ μπορεί να το βρεις αριστούργημα!

Καλές αναγνώσεις!

Δείτε περισσότερα ή αγοράστε το βιβλίο εδώ.                                                                                                                   


Σχόλια