Book Review: Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΦΕΥΡΕΣΗ-Η ΥΠΕΡΟΧΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ, της SILVIA FERRARA, από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ

(Της  Κατερίνας Τσαμπά ) Πόσο παλιά είναι η γραφή; Το αλφάβητο; Πόσες γραφές υπάρχουν; Πόσες εφευρέθηκαν, πόσες ανακαλύφθηκαν και πόσες μένουν ακόμη μη αποκρυπτογραφημένες;  Το βιβλίο αυτό σου μαθαίνει την ιστορία της γραφής. Από τη φύση, από τα πράγματα, από τα σύμβολα. Από εικόνες. Είναι η καταγραφή που αναδεικνύει, με πολύ ωραίο λόγο, τη γραφή ως εφεύρεση και μεταφέροντάς μας και κάποιες που δεν είναι τόσο γνωστές. Υπάρχουν αρκετές γραφές που ακόμα δεν έχουν αποκρυπτογραφηθεί: Ο δίσκος της Φαιστού, η κρητική ιερογλυφική, η γραμμική Α. Η συγγραφέας είναι καθηγήτρια Αιγαιακών πολιτισμών στο πανεπιστήμιο της Μπολόνια και έχει εργαστεί ως ερευνήτρια αρχαιολογίας και γλωσσολογίας σε ιδρύματα της Μεγάλης Βρετανίας. Στο βιβλίο αυτό μεταφέρει τις γνώσεις της με πολύ απλό τρόπο, παρά τη φύση του αντικειμένου που θα μπορούσε να την έχει οδηγήσει να το γράψει με άκρως επιστημονικό τρόπο. Παρά ταύτα, το συγκεκριμένο διαβάζεται αβίαστα. Μας δηλώνει με τον τρόπο της πόσο σημαντική εφεύρε...

Book Review: ΠΑΓΩΜΕΝΗ ΝΥΧΤΑ, του ARNALDUR INDRIDASON, από εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ


(Της Γιώτας Βασιλείου)

«Πόσα δέντρα χρειάζονται για να φτιαχτεί ένα δάσος;» 

Γνώρισα τον Αρναλντούρ Ιντρίντασον μέσα από το βιβλίο του «Φορμόλη» και πραγματικά τον λάτρεψα. Έκτοτε έχω διαβάσει, ανάκατα είναι η αλήθεια, κάποια από τα βιβλία της σειράς με τον επιθεωρητή Έτλεντουρ. Αν και μην παίρνοντάς τα με τη σειρά έχασα την ευκαιρία να παρακολουθήσω την εξέλιξη των χαρακτήρων, δεν αποτέλεσε τροχοπέδη στην απόλαυσή μου. Τον αγαπώ τον Ιντρίντασον και τον παρακολουθώ. 

Όσον αφορά τώρα, στο 4ο βιβλίο της σειράς, ο συγγραφέας δε μας έδωσε πιστεύω τον καλύτερό του εαυτό. Σίγουρα πρόκειται για μια πολύ καλή προσπάθεια, ωστόσο έχω την αίσθηση ότι δεν κατάφερε να αποδώσει με επιτυχία, την υπέροχη ατμόσφαιρα που συνάντησα στα υπόλοιπα βιβλία του. Το θέμα του δεν ήταν αμιγώς αστυνομικό, όπως άλλωστε όλα τα προηγούμενα. Είχε πολλές κοινωνικοπολιτιστικές προεκτάσεις. Με μια βραδύκαυστη, δραματική ιστορία, ο Indridason ασχολείται με τη μετανάστευση, τη ξενοφοβία και το ρατσισμό, την κακοποίηση ανηλίκων μα και την παιδική παραβατικότητα και το bulling ενώ παράλληλα, πλέκει την αστυνομική του πλοκή και αναπτύσσει τα γεγονότα. 

Έχοντας στα χέρια του ένα τόσο δυνατό «χαρτί» και με την «προϋπηρεσία» που έχει σε αυτού του είδους τη λογοτεχνία, σίγουρα περίμενα κάτι περισσότερο από αυτόν. Θεωρώ ότι άγγιξε επιφανειακά τα «καυτά» ζητήματα τα οποία πραγματεύεται κι επίσης δεν εμβάθυνε αρκετά στην αστυνομική ιστορία. Γενικότερα κι ενώ το διάβασα με ευχαρίστηση και το ολοκλήρωσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, δε μου έδωσε όλα εκείνα που περίμενα. Σίγουρα προβληματίζει και δημιουργεί αγωνία για το τι θα συμβεί τελικά στους ήρωες, ωστόσο, δεν καλύπτει τις ανάγκες ενός λάτρη της αστυνομικής λογοτεχνίας.

Παρόλ’ αυτά, αν δεν το έχεις ήδη διαβάσει, θα σου πρότεινα να το κάνεις, γιατί, αν και δεν έχουμε ν κάνουμε με τον «κλασσικό» Arnaldur Indridason, έχουμε μια ενδιαφέρουσα, δραματική ιστορία, με καλοφτιαγμένους ήρωες και μεστό και καθαρό λόγο, που δεν κουράζει. Κι επιπλέον έχουμε να κάνουμε με το συγγραφέα της καρδιάς μας. ;-)

Καλές αναγνώσεις!

Διάβασε περισσότερα ή αγόρασε το βιβλίο εδώ.



Σχόλια