Book Review: ΡΑΓΙΣΜΕΝΗ ΚΑΡΔΙΑ, του TIM WEAVER, από εκδόσεις BELL

Αναρτήθηκε από την
  (Της Γιώτας Βασιλείου ) Αν και θα περίμενε κανείς ότι πρόκειται για αισθηματικό μυθιστόρημα, σας βεβαιώνω ότι δεν πρόκειται καθόλου για τέτοιο. Το Ραγισμένη Καρδιά είναι το έβδομο κατά σειρά μυθιστόρημα από τις Υποθέσεις Εξαφανισμένων Προσώπων του Tim Weaver και αυτή τη φορά έχει να κάνει με μια υπόθεση που ξεκινά από ένα φαινομενικά απλό ερώτημα: τι πραγματικά συνέβη σε μια γυναίκα που χάθηκε χωρίς ίχνη και ποιοι λόγοι, παλιοί και καλά θαμμένοι, έρχονται στην επιφάνεια όταν κάποιος επιμένει να ψάχνει; Ο αγαπημένος Ντέιβιντ Ρέικερ αναλαμβάνει να ξετυλίξει ένα κουβάρι όπου το παρελθόν δεν λέει να μείνει ήσυχο και κάθε απάντηση γεννά μια πιο άβολη ερώτηση. Από εκεί και πέρα, ο Weaver κάνει αυτό που γνωρίζει να κάνει άριστα. Δεν γράφει ένα βιβλίο για τον έρωτα, αλλά για τα συντρίμμια που αφήνει πίσω η απώλεια, η ενοχή και οι επιλογές που δεν ανακαλούνται. Η Ραγισμένη Καρδιά δεν είναι υπόσχεση συγκίνησης, είναι προειδοποίηση. Κάθε χαρακτήρας κουβαλά το δικό του ράγισμα κα...
0

Book Review: ΠΑΓΩΜΕΝΗ ΝΥΧΤΑ, του ARNALDUR INDRIDASON, από εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Αναρτήθηκε από την

(Της Γιώτας Βασιλείου)

«Πόσα δέντρα χρειάζονται για να φτιαχτεί ένα δάσος;» 

Γνώρισα τον Αρναλντούρ Ιντρίντασον μέσα από το βιβλίο του «Φορμόλη» και πραγματικά τον λάτρεψα. Έκτοτε έχω διαβάσει, ανάκατα είναι η αλήθεια, κάποια από τα βιβλία της σειράς με τον επιθεωρητή Έτλεντουρ. Αν και μην παίρνοντάς τα με τη σειρά έχασα την ευκαιρία να παρακολουθήσω την εξέλιξη των χαρακτήρων, δεν αποτέλεσε τροχοπέδη στην απόλαυσή μου. Τον αγαπώ τον Ιντρίντασον και τον παρακολουθώ. 

Όσον αφορά τώρα, στο 4ο βιβλίο της σειράς, ο συγγραφέας δε μας έδωσε πιστεύω τον καλύτερό του εαυτό. Σίγουρα πρόκειται για μια πολύ καλή προσπάθεια, ωστόσο έχω την αίσθηση ότι δεν κατάφερε να αποδώσει με επιτυχία, την υπέροχη ατμόσφαιρα που συνάντησα στα υπόλοιπα βιβλία του. Το θέμα του δεν ήταν αμιγώς αστυνομικό, όπως άλλωστε όλα τα προηγούμενα. Είχε πολλές κοινωνικοπολιτιστικές προεκτάσεις. Με μια βραδύκαυστη, δραματική ιστορία, ο Indridason ασχολείται με τη μετανάστευση, τη ξενοφοβία και το ρατσισμό, την κακοποίηση ανηλίκων μα και την παιδική παραβατικότητα και το bulling ενώ παράλληλα, πλέκει την αστυνομική του πλοκή και αναπτύσσει τα γεγονότα. 

Έχοντας στα χέρια του ένα τόσο δυνατό «χαρτί» και με την «προϋπηρεσία» που έχει σε αυτού του είδους τη λογοτεχνία, σίγουρα περίμενα κάτι περισσότερο από αυτόν. Θεωρώ ότι άγγιξε επιφανειακά τα «καυτά» ζητήματα τα οποία πραγματεύεται κι επίσης δεν εμβάθυνε αρκετά στην αστυνομική ιστορία. Γενικότερα κι ενώ το διάβασα με ευχαρίστηση και το ολοκλήρωσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, δε μου έδωσε όλα εκείνα που περίμενα. Σίγουρα προβληματίζει και δημιουργεί αγωνία για το τι θα συμβεί τελικά στους ήρωες, ωστόσο, δεν καλύπτει τις ανάγκες ενός λάτρη της αστυνομικής λογοτεχνίας.

Παρόλ’ αυτά, αν δεν το έχεις ήδη διαβάσει, θα σου πρότεινα να το κάνεις, γιατί, αν και δεν έχουμε ν κάνουμε με τον «κλασσικό» Arnaldur Indridason, έχουμε μια ενδιαφέρουσα, δραματική ιστορία, με καλοφτιαγμένους ήρωες και μεστό και καθαρό λόγο, που δεν κουράζει. Κι επιπλέον έχουμε να κάνουμε με το συγγραφέα της καρδιάς μας. ;-)

Καλές αναγνώσεις!

Διάβασε περισσότερα ή αγόρασε το βιβλίο εδώ.



Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...