Book Review: Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΛΕΞΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ, από ΕΛΛΗΝΟΕΚΔΟΤΙΚΗ

Αναρτήθηκε από την
(Της Κατερίνας Τσαμπά )   Τον Κυριάκο Αθανασιάδη τον εκτιμώ βαθύτατα. Γνώρισα τη γραφή του μέσα από το δοκίμιο «Οδηγός συγγραφής» από τις Εκδόσεις Ψυχογιός. Έκτοτε τον ακολουθώ και διαβάζω κάθε βιβλίο του που κυκλοφορεί. Πολυγραφότατος καθώς είναι έχει γράψει όλα τα είδη. Κοινωνικό, παιδικό, εφηβικό αλλά και πιο δοκιμιακά. Το τελευταίο του βιβλίο με τίτλο «Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου» από την Ελληνοεκδοτική είναι για μεγάλα και μικρά παιδιά. Μιλάει για την ιστορία της τυπογραφίας, για ποίηση και για την αγάπη. Για πολλούς Η λέξη « Έξοδος » θεωρείται ως η πιο όμορφη λέξη, επειδή ξεκινά από το γράμμα έψιλον, το οποίο  είναι η αφετηρία για σημαντικές ελληνικές έννοιες: ελευθερία, έθνος, ευθύνη, έμπνευση, ευγνωμοσύνη, ειρήνη και πολλές ακόμα. Στο Μεσολλόγγι αρχές 19 ου αιώνα, στα χρόνια της Επανάστασης, γνωρίζουμε τον Λευτέρη, τον μικρό βοηθό του πιο μεγάλου τυπογράφου εκείνης της εποχής. Μέσα από την ιστορία του μαθαίνουμε πολλά για την τυπογραφία. Πως υπήρχαν τα γρά...
0

Book Review: ΠΑΓΩΜΕΝΗ ΝΥΧΤΑ, του ARNALDUR INDRIDASON, από εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Αναρτήθηκε από την

(Της Γιώτας Βασιλείου)

«Πόσα δέντρα χρειάζονται για να φτιαχτεί ένα δάσος;» 

Γνώρισα τον Αρναλντούρ Ιντρίντασον μέσα από το βιβλίο του «Φορμόλη» και πραγματικά τον λάτρεψα. Έκτοτε έχω διαβάσει, ανάκατα είναι η αλήθεια, κάποια από τα βιβλία της σειράς με τον επιθεωρητή Έτλεντουρ. Αν και μην παίρνοντάς τα με τη σειρά έχασα την ευκαιρία να παρακολουθήσω την εξέλιξη των χαρακτήρων, δεν αποτέλεσε τροχοπέδη στην απόλαυσή μου. Τον αγαπώ τον Ιντρίντασον και τον παρακολουθώ. 

Όσον αφορά τώρα, στο 4ο βιβλίο της σειράς, ο συγγραφέας δε μας έδωσε πιστεύω τον καλύτερό του εαυτό. Σίγουρα πρόκειται για μια πολύ καλή προσπάθεια, ωστόσο έχω την αίσθηση ότι δεν κατάφερε να αποδώσει με επιτυχία, την υπέροχη ατμόσφαιρα που συνάντησα στα υπόλοιπα βιβλία του. Το θέμα του δεν ήταν αμιγώς αστυνομικό, όπως άλλωστε όλα τα προηγούμενα. Είχε πολλές κοινωνικοπολιτιστικές προεκτάσεις. Με μια βραδύκαυστη, δραματική ιστορία, ο Indridason ασχολείται με τη μετανάστευση, τη ξενοφοβία και το ρατσισμό, την κακοποίηση ανηλίκων μα και την παιδική παραβατικότητα και το bulling ενώ παράλληλα, πλέκει την αστυνομική του πλοκή και αναπτύσσει τα γεγονότα. 

Έχοντας στα χέρια του ένα τόσο δυνατό «χαρτί» και με την «προϋπηρεσία» που έχει σε αυτού του είδους τη λογοτεχνία, σίγουρα περίμενα κάτι περισσότερο από αυτόν. Θεωρώ ότι άγγιξε επιφανειακά τα «καυτά» ζητήματα τα οποία πραγματεύεται κι επίσης δεν εμβάθυνε αρκετά στην αστυνομική ιστορία. Γενικότερα κι ενώ το διάβασα με ευχαρίστηση και το ολοκλήρωσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, δε μου έδωσε όλα εκείνα που περίμενα. Σίγουρα προβληματίζει και δημιουργεί αγωνία για το τι θα συμβεί τελικά στους ήρωες, ωστόσο, δεν καλύπτει τις ανάγκες ενός λάτρη της αστυνομικής λογοτεχνίας.

Παρόλ’ αυτά, αν δεν το έχεις ήδη διαβάσει, θα σου πρότεινα να το κάνεις, γιατί, αν και δεν έχουμε ν κάνουμε με τον «κλασσικό» Arnaldur Indridason, έχουμε μια ενδιαφέρουσα, δραματική ιστορία, με καλοφτιαγμένους ήρωες και μεστό και καθαρό λόγο, που δεν κουράζει. Κι επιπλέον έχουμε να κάνουμε με το συγγραφέα της καρδιάς μας. ;-)

Καλές αναγνώσεις!

Διάβασε περισσότερα ή αγόρασε το βιβλίο εδώ.



Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...