Book Review: ΑΤΛΑΝΤΑΣ ΕΠΟΥΛΩΣΗΣ της ΒΑΛΙΑΣ ΤΣΙΡΙΓΩΤΗ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΡΙ.ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Αναρτήθηκε από την
(Της  Κατερίνας Τσαμπά ) Με ένα γιατί προχώρησε η ανθρωπότητα αλλά ένα μένει αναπάντητο και σκίζει την καρδιά μας: όταν κάτι χάνεται για πάντα. Θα θυμάμαι για καιρό αυτή την πρόταση. Σαν ανάμνηση πόνου, σαν στίγμα σε έναν χάρτη, έναν άτλαντα που καλούμαι να διασχίσω για να επουλώσω πληγές. Διαβάζοντας το βιβλίο αυτό ένιωθα άλλες φορές να χαμογελώ κι άλλοτε να λυπάμαι. Ίσως, αν με έβλεπε κάποιος, να καταλάβαινε τα συναισθήματά μου καθώς τα ένιωθα τόσο έντονα, που υποθέτω ότι χαράσσονταν χωρίς φειδώ στο πρόσωπό μου. Το βιβλίο είναι ένας άτλαντας κειμένων για μένα, για σένα, για την Καραπάνου, τον Ζακ, έναν ταξιτζή, τη μάνα του Φύσσα, τη Γουλφ… Ένα ταξίδι στον χρόνο, σε τόπους και ανθρώπους. Μιλάει για τις τυχαιότητες, για τη δημιουργία στιγμών, για τον άνθρωπο, την αγάπη, τον πόνο. Για τη ζωή, την απώλεια, το ανήκειν. Μου άρεσε η γραφή της Τσιριγώτη, γλαφυρή και θα έλεγα αρκετά ποιητική κι ενίοτε αλληγορική. Όταν το διάβαζα μία οι σελίδες του έτρεχαν και μία κυλούσαν αργά...
0

Book Review: ΠΑΓΩΜΕΝΗ ΝΥΧΤΑ, του ARNALDUR INDRIDASON, από εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Αναρτήθηκε από την

(Της Γιώτας Βασιλείου)

«Πόσα δέντρα χρειάζονται για να φτιαχτεί ένα δάσος;» 

Γνώρισα τον Αρναλντούρ Ιντρίντασον μέσα από το βιβλίο του «Φορμόλη» και πραγματικά τον λάτρεψα. Έκτοτε έχω διαβάσει, ανάκατα είναι η αλήθεια, κάποια από τα βιβλία της σειράς με τον επιθεωρητή Έτλεντουρ. Αν και μην παίρνοντάς τα με τη σειρά έχασα την ευκαιρία να παρακολουθήσω την εξέλιξη των χαρακτήρων, δεν αποτέλεσε τροχοπέδη στην απόλαυσή μου. Τον αγαπώ τον Ιντρίντασον και τον παρακολουθώ. 

Όσον αφορά τώρα, στο 4ο βιβλίο της σειράς, ο συγγραφέας δε μας έδωσε πιστεύω τον καλύτερό του εαυτό. Σίγουρα πρόκειται για μια πολύ καλή προσπάθεια, ωστόσο έχω την αίσθηση ότι δεν κατάφερε να αποδώσει με επιτυχία, την υπέροχη ατμόσφαιρα που συνάντησα στα υπόλοιπα βιβλία του. Το θέμα του δεν ήταν αμιγώς αστυνομικό, όπως άλλωστε όλα τα προηγούμενα. Είχε πολλές κοινωνικοπολιτιστικές προεκτάσεις. Με μια βραδύκαυστη, δραματική ιστορία, ο Indridason ασχολείται με τη μετανάστευση, τη ξενοφοβία και το ρατσισμό, την κακοποίηση ανηλίκων μα και την παιδική παραβατικότητα και το bulling ενώ παράλληλα, πλέκει την αστυνομική του πλοκή και αναπτύσσει τα γεγονότα. 

Έχοντας στα χέρια του ένα τόσο δυνατό «χαρτί» και με την «προϋπηρεσία» που έχει σε αυτού του είδους τη λογοτεχνία, σίγουρα περίμενα κάτι περισσότερο από αυτόν. Θεωρώ ότι άγγιξε επιφανειακά τα «καυτά» ζητήματα τα οποία πραγματεύεται κι επίσης δεν εμβάθυνε αρκετά στην αστυνομική ιστορία. Γενικότερα κι ενώ το διάβασα με ευχαρίστηση και το ολοκλήρωσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, δε μου έδωσε όλα εκείνα που περίμενα. Σίγουρα προβληματίζει και δημιουργεί αγωνία για το τι θα συμβεί τελικά στους ήρωες, ωστόσο, δεν καλύπτει τις ανάγκες ενός λάτρη της αστυνομικής λογοτεχνίας.

Παρόλ’ αυτά, αν δεν το έχεις ήδη διαβάσει, θα σου πρότεινα να το κάνεις, γιατί, αν και δεν έχουμε ν κάνουμε με τον «κλασσικό» Arnaldur Indridason, έχουμε μια ενδιαφέρουσα, δραματική ιστορία, με καλοφτιαγμένους ήρωες και μεστό και καθαρό λόγο, που δεν κουράζει. Κι επιπλέον έχουμε να κάνουμε με το συγγραφέα της καρδιάς μας. ;-)

Καλές αναγνώσεις!

Διάβασε περισσότερα ή αγόρασε το βιβλίο εδώ.



Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...