Book Review: Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ, από εκδόσεις ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ

Αναρτήθηκε από την
(Της Γιώτας Βασιλείου ) Το βιβλίο Η τέχνη της μυθοπλασίας και της δημιουργικής γραφής των Εκδόσεων Επίκεντρο δεν επιχειρεί να λειτουργήσει ως εγχειρίδιο με συνταγές, ούτε ως σχολή γραφής με έτοιμα πρέπει . Από τα περιεχόμενα κιόλας φαίνεται η πρόθεση: πολλοί άνθρωποι, διαφορετικές φωνές, άλλοι περισσότερο θεωρητικοί, άλλοι καθαρά συγγραφείς, όλοι όμως με κάτι να πουν για το μυθιστόρημα και τη γραφή χωρίς να παριστάνουν τους γκουρού. Το βιβλίο δεν στήνεται σαν μάθημα, αλλά σαν στρογγυλό τραπέζι. Άλλος μιλάει για την αναπαράσταση και τον ρεαλισμό, άλλος για τον ρόλο του αναγνώστη, άλλος για το αν η μυθοπλασία λέει τελικά αλήθειες ή απλώς ωραία ψέματα. Δεν υπάρχει μία γραμμή, υπάρχει τριβή. Και αυτό είναι το δυνατό του χαρτί. Η επιλογή των επιμελητριών, Τασούλας Τσιλιμένη και Μαρίτας Παπαρούση, να συγκεντρώσουν πανεπιστημιακούς και ενεργούς συγγραφείς στο ίδιο τραπέζι δεν είναι απλώς οργανωτική· είναι βαθιά πολιτική με την έννοια της λογοτεχνικής στάσης. Το βιβλίο υπερασπίζεται την π...
0

Book Review: ΠΑΓΩΜΕΝΗ ΝΥΧΤΑ, του ARNALDUR INDRIDASON, από εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Αναρτήθηκε από την

(Της Γιώτας Βασιλείου)

«Πόσα δέντρα χρειάζονται για να φτιαχτεί ένα δάσος;» 

Γνώρισα τον Αρναλντούρ Ιντρίντασον μέσα από το βιβλίο του «Φορμόλη» και πραγματικά τον λάτρεψα. Έκτοτε έχω διαβάσει, ανάκατα είναι η αλήθεια, κάποια από τα βιβλία της σειράς με τον επιθεωρητή Έτλεντουρ. Αν και μην παίρνοντάς τα με τη σειρά έχασα την ευκαιρία να παρακολουθήσω την εξέλιξη των χαρακτήρων, δεν αποτέλεσε τροχοπέδη στην απόλαυσή μου. Τον αγαπώ τον Ιντρίντασον και τον παρακολουθώ. 

Όσον αφορά τώρα, στο 4ο βιβλίο της σειράς, ο συγγραφέας δε μας έδωσε πιστεύω τον καλύτερό του εαυτό. Σίγουρα πρόκειται για μια πολύ καλή προσπάθεια, ωστόσο έχω την αίσθηση ότι δεν κατάφερε να αποδώσει με επιτυχία, την υπέροχη ατμόσφαιρα που συνάντησα στα υπόλοιπα βιβλία του. Το θέμα του δεν ήταν αμιγώς αστυνομικό, όπως άλλωστε όλα τα προηγούμενα. Είχε πολλές κοινωνικοπολιτιστικές προεκτάσεις. Με μια βραδύκαυστη, δραματική ιστορία, ο Indridason ασχολείται με τη μετανάστευση, τη ξενοφοβία και το ρατσισμό, την κακοποίηση ανηλίκων μα και την παιδική παραβατικότητα και το bulling ενώ παράλληλα, πλέκει την αστυνομική του πλοκή και αναπτύσσει τα γεγονότα. 

Έχοντας στα χέρια του ένα τόσο δυνατό «χαρτί» και με την «προϋπηρεσία» που έχει σε αυτού του είδους τη λογοτεχνία, σίγουρα περίμενα κάτι περισσότερο από αυτόν. Θεωρώ ότι άγγιξε επιφανειακά τα «καυτά» ζητήματα τα οποία πραγματεύεται κι επίσης δεν εμβάθυνε αρκετά στην αστυνομική ιστορία. Γενικότερα κι ενώ το διάβασα με ευχαρίστηση και το ολοκλήρωσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, δε μου έδωσε όλα εκείνα που περίμενα. Σίγουρα προβληματίζει και δημιουργεί αγωνία για το τι θα συμβεί τελικά στους ήρωες, ωστόσο, δεν καλύπτει τις ανάγκες ενός λάτρη της αστυνομικής λογοτεχνίας.

Παρόλ’ αυτά, αν δεν το έχεις ήδη διαβάσει, θα σου πρότεινα να το κάνεις, γιατί, αν και δεν έχουμε ν κάνουμε με τον «κλασσικό» Arnaldur Indridason, έχουμε μια ενδιαφέρουσα, δραματική ιστορία, με καλοφτιαγμένους ήρωες και μεστό και καθαρό λόγο, που δεν κουράζει. Κι επιπλέον έχουμε να κάνουμε με το συγγραφέα της καρδιάς μας. ;-)

Καλές αναγνώσεις!

Διάβασε περισσότερα ή αγόρασε το βιβλίο εδώ.



Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...