Book Review: ΣΤΟΝ ΙΣΚΙΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ – ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ – από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟ

(Της  Κατερίνας Τσαμπά ) Αυτό το βιβλίο προέκυψε από μια ιδέα και μια αγάπη. Ιδέα του Κυριάκου Αθανασιάδη να γράψουν κάποιοι/ες συγγραφείς διήγημα εμπνευσμένο από τα έργα του Στίβεν Κινγκ. Και αγάπη όλων για τον ίδιο τον Κινγκ. Μα πώς να εμπνευστείς από αυτόν αν δεν τον αγαπάς; Κι εγώ που, ενώ ξεκίνησα ένα αλλά το παράτησα, δεν έχω διαβάσει κανένα βιβλίο του, αυτή η συλλογή μού άρεσε κι άρχισα να φλερτάρω με τον ίδιο τον Βασιλιά. Αρχικά, περιλαμβάνονται διηγήματα συγγραφέων που αγαπώ και στη συνέχεια είναι ευφάνταστες ιστορίες. Ο καθένας με τον δικό του τρόπο γραφής, τη δική του φωνή, γράφει είτε θρίλερ, είτε αγωνίας, είτε χιουμοριστικό. Εντάξει, υποδόρια χιουμοριστικό. Ανατροπές, σκοτωμοί, κοινωνικά διλήμματα, φόβος, τρέλα κι άλλα πόσα υπάρχουν μέσα στις ιστορίες αυτές. Δεκαέξι καταξιωμένοι συγγραφείς δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό και πολύ το χάρηκα. Αναζητήστε το εδώ .  

Book Review: ΠΑΓΩΜΕΝΗ ΝΥΧΤΑ, του ARNALDUR INDRIDASON, από εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ


(Της Γιώτας Βασιλείου)

«Πόσα δέντρα χρειάζονται για να φτιαχτεί ένα δάσος;» 

Γνώρισα τον Αρναλντούρ Ιντρίντασον μέσα από το βιβλίο του «Φορμόλη» και πραγματικά τον λάτρεψα. Έκτοτε έχω διαβάσει, ανάκατα είναι η αλήθεια, κάποια από τα βιβλία της σειράς με τον επιθεωρητή Έτλεντουρ. Αν και μην παίρνοντάς τα με τη σειρά έχασα την ευκαιρία να παρακολουθήσω την εξέλιξη των χαρακτήρων, δεν αποτέλεσε τροχοπέδη στην απόλαυσή μου. Τον αγαπώ τον Ιντρίντασον και τον παρακολουθώ. 

Όσον αφορά τώρα, στο 4ο βιβλίο της σειράς, ο συγγραφέας δε μας έδωσε πιστεύω τον καλύτερό του εαυτό. Σίγουρα πρόκειται για μια πολύ καλή προσπάθεια, ωστόσο έχω την αίσθηση ότι δεν κατάφερε να αποδώσει με επιτυχία, την υπέροχη ατμόσφαιρα που συνάντησα στα υπόλοιπα βιβλία του. Το θέμα του δεν ήταν αμιγώς αστυνομικό, όπως άλλωστε όλα τα προηγούμενα. Είχε πολλές κοινωνικοπολιτιστικές προεκτάσεις. Με μια βραδύκαυστη, δραματική ιστορία, ο Indridason ασχολείται με τη μετανάστευση, τη ξενοφοβία και το ρατσισμό, την κακοποίηση ανηλίκων μα και την παιδική παραβατικότητα και το bulling ενώ παράλληλα, πλέκει την αστυνομική του πλοκή και αναπτύσσει τα γεγονότα. 

Έχοντας στα χέρια του ένα τόσο δυνατό «χαρτί» και με την «προϋπηρεσία» που έχει σε αυτού του είδους τη λογοτεχνία, σίγουρα περίμενα κάτι περισσότερο από αυτόν. Θεωρώ ότι άγγιξε επιφανειακά τα «καυτά» ζητήματα τα οποία πραγματεύεται κι επίσης δεν εμβάθυνε αρκετά στην αστυνομική ιστορία. Γενικότερα κι ενώ το διάβασα με ευχαρίστηση και το ολοκλήρωσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, δε μου έδωσε όλα εκείνα που περίμενα. Σίγουρα προβληματίζει και δημιουργεί αγωνία για το τι θα συμβεί τελικά στους ήρωες, ωστόσο, δεν καλύπτει τις ανάγκες ενός λάτρη της αστυνομικής λογοτεχνίας.

Παρόλ’ αυτά, αν δεν το έχεις ήδη διαβάσει, θα σου πρότεινα να το κάνεις, γιατί, αν και δεν έχουμε ν κάνουμε με τον «κλασσικό» Arnaldur Indridason, έχουμε μια ενδιαφέρουσα, δραματική ιστορία, με καλοφτιαγμένους ήρωες και μεστό και καθαρό λόγο, που δεν κουράζει. Κι επιπλέον έχουμε να κάνουμε με το συγγραφέα της καρδιάς μας. ;-)

Καλές αναγνώσεις!

Διάβασε περισσότερα ή αγόρασε το βιβλίο εδώ.



Σχόλια