Book Review: ΑΥΤΟ ΕΚΑΝΕΣ ΠΑΝΤΑ του ΝΙΚΟΥ ΙΑΤΡΟΥ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΚΑΡΟΣ

  (Της  Κατερίνας Τσαμπά )  Ένα βιβλίο σε δευτεροπρόσωπη αφήγηση και ενεστώτα χρόνο είναι σχεδόν πάντα ένα δυνατό ανάγνωσμα. Τα δυο αυτά στοιχεία προσδίδουν μια ένταση στην ιστορία, έναν ρυθμό στην ανάγνωση και συναισθήματα που βιώνονται εξίσου με ένταση. Στην ιστορία του κ. Ιατρού είναι ένας πατέρας που αναζητά τον εξαφανισμένο του γιο και του απευθύνει όσα σκέφτεται. Τον βλέπουμε πρώτα να τον ψάχνει και μετά να ζει. Μοιάζει να νιώθει τώρα περισσότερα συναισθήματα από τότε που τον ζούσε και τον μεγάλωνε. Μια συμβατική σχέση με τη γυναίκα του η οποία κατέληξε άδοξα. Ο πατέρας αναπολεί το παρελθόν και αναρωτιέται αν όσα έκανε τα έκανε σωστά, αν και μοιάζει σίγουρος πως όχι. Τον ακούμε να δικαιολογεί τον γιο του που θέλησε να εξαφανιστεί χωρίς να δώσει κάποιο στοιχείο, να δικαιολογεί τη γυναίκα του που τον εγκατέλειψε. Το σπίτι του είναι κατ’ ουσίαν μια πολυθρόνα που την έχει βάλει στη μέση του δωματίου εκείνου και ενώ τα υπόλοιπα τα μετακινεί, αυτή την αφήνει εκεί, ακούνητ...

Book Review: ΤΟ ΠΑΙΔΙ-ΛΑΖΑΡΟΣ, του ROBERT MAWSON, από εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ


(Της Γιώτας Βασιλείου)


“Όσα δε φέρνει ο χρόνος όλος, τα φέρνει μια στιγμή» λέει μια παροιμία και σε αυτό το βιβλίο βρίσκουμε την εφαρμογή της. Η επτάχρονη Φράνκι, ένα χαρούμενο κοριτσάκι, πέφτει θύμα τροχαίου. Μέσα σε δευτερόλεπτα ανατρέπεται ο κόσμος όλος κι η ανάβαση στον προσωπικό τους Γολγοθά, αρχίζει για την ίδια και την οικογένειά της. 

Το ατύχημα της μικρής φέρνει μια οικογένεια που μέχρι τότε δούλευε σαν καλολαδωμένη μηχανή, στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Ο Robert Mawson κατορθώνει να αποδώσει άριστα τη ψυχολογική κατάσταση της οικογένειας από τη στιγμή του ατυχήματος και μετά.. Παράλληλα θίγει σημαντικά θέματα και βαθιά ερωτήματα που προκύπτουν μέσα από κρίσεις αυτού του είδους. Ο συγγραφέας αποδεικνύει ασίγαστο ταλέντο και οδηγεί τον αναγνώστη στον άγνωστο κόσμο της απώλειας συνείδησης, του κώματος ενώ καταβυθίζεται στη ψυχοσύνθεση των οικείων του θύματος, οι οποίοι προσπαθούν να φέρουν το παιδί πίσω στον κόσμο των ζωντανών. 

Δεν είναι ένα εύκολο ανάγνωσμα, κάθε άλλο. Δε ξέρω αν έχετε δει την ταινία «το λάδι του Λορέντζο». Μου το θύμισε πολύ η ιστορία αυτή. Όπως στην ιστορία του Λορέντζο, έτσι και στην ιστορία της Φράνκι, έχουμε την πολύ συγκινητική και βαθιά εξιστόρηση των γεγονότων που στιγμάτισαν τις οικογένειές τους. Ο Mawson έκανε μια πολύ ιδιαίτερη προσέγγιση στο θέμα, μου άρεσε πολύ η ιδέα του και μου έδωσε τροφή για σκέψη. Ήταν ένα πολύ ενδιαφέρον και συναισθηματικό βιβλίο.

Αν έχω να του καταλογίσω ένα μειονέκτημα, αυτό θα ήταν στο κάπως χαοτικό κι ίσως βιαστικά γραμμένο τέλος, το οποίο με μπέρδεψε κι αναγκάστηκα να γυρίσω κάποιες σελίδες πίσω για να ξεκαθαρίσω τα πράγματα. Ωστόσο, τελειώνοντας μου άφησε μια αίσθηση πικρής εξιλέωσης

Εν κατακλείδι, «Το παιδί-Λάζαρος» είναι ένα πολύ συγκινητικό, οικογενειακό/ιατρικό δράμα, το οποίο μέσα στις σελίδες του κρύβει αρκετές εκπλήξεις. Το σίγουρο είναι ότι κρατά δέσμιο τον αναγνώστη, μέχρι την τελευταία του αράδα! 

Το βιβλίο είναι εξαντλημένο.


Σχόλια