Ο εκδοτικός οίκος προμοτάρει το πρώτο βιβλίο της Karmen Mola, ως «το πιο ανατρεπτικό αστυνομικό μυθιστόρημα της ισπανικής noir λογοτεχνίας». Δε ξέρω αν είναι το πιο ανατρεπτικό, σίγουρα όμως είναι ένα από τα καλύτερα που έχω διαβάσει από Ισπανό συγγραφέα τα τελευταία χρόνια! Κι από ανατροπές φυσικά, ουκ ολίγες! Πραγματικά, η «Κόκκινη Μαδρίτη» είναι μια αστυνομική περιπέτεια, πλούσια , δυναμική και ευφάνταστη!
Στο ράφι μου απ’ όταν κυκλοφόρησε, η «Κόκκινη Μαδρίτη» δε διαβάστηκε παρά μόνο όταν κυκλοφόρησε και το δεύτερο της σειράς, με τίτλο «Πορφυρό δίκτυο» (για το οποίο θα σας μιλήσω αμέσως μετά). Κι αυτό γιατί είχα μάθει από έγκυρες πηγές, ότι το άφηνε σε τέτοιο σημείο, που σίγουρα θα έτρωγα τα νύχια μου μέχρι την έκδοση του επόμενου. Οπότε, ούσα γέννημα θρέμμα φρονίμων, φρόντισα να προμηθευτώ πρώτα το δεύτερο και μετά ξεκίνησα το πρώτο. Εννοείται φυσικά ότι δεν το μετάνιωσα ούτε στιγμή. Ήταν όλα όπως μου τα περιέγραψαν οι φίλοι μου. Ενώ κλείνει ο κύκλος της αστυνομικής ιστορίας, σε σχέση με τα προσωπικά θέματα της κεντρικής ηρωίδας, της αστυνόμου Έλενας Μπλάνκο, μένει ένα τεράστιο ερωτηματικό. Πρακτική που προκαλεί σίγουρο εγκεφαλικό στον αναγνώστη που δεν έχει τη συνέχεια στα χέρια του!
Η Ισπανίδα συγγραφέας θεωρείται σπουδαία συγγραφέας στη χώρα της και απασχολεί τα media συχνά πυκνά, όχι μόνο για τις εκπληκτικές της ιστορίες, τη δυνατή της πένα, το μοναδικό στυλ και τις ανατρεπτικές πλοκές της αλλά και γιατί έχει επιλέξει να μένει στις σκιές, δεδομένου του ότι το Carmen Mola δεν είναι το αληθινό της όνομα αλλά ένα λογοτεχνικό ψευδώνυμο, με το οποίο επέλεξε να συστηθεί στους αναγνώστες της. Γενικά υπάρχει μεγάλο σούσουρο γύρω από το όνομά της, ενώ κατά καιρούς ακούγονται διάφορα γνωστά πρόσωπα, που οι φήμες θέλουν να είναι το άτομο που κρύβεται πίσω από το ψευδώνυμο. Λες και στην τελική έχει σημασία το όνομα…
Στο προκείμενο όμως: Η «Κόκκινη Μαδρίτη» είναι ένα εξαιρετικό σύγχρονο noir μυθιστόρημα, με χροιά ψυχοδράματος, που θα σας καθηλώσει. Διαβάζεται απνευστί -τα μικρά κεφάλαια βοηθούν πολύ σε αυτό- ενώ είναι άρτια γραμμένο από όποια σκοπιά κι αν το εξετάσεις. Έχει μεστή κι ανατρεπτική πλοκή κι η αφήγηση που ρέει αβίαστα, χωρίς κοιλιές ή/και φλυαρίες. Οι χαρακτήρες είναι καλοσχεδιασμένοι και ρεαλιστικοί και ο αναγνώστης μπορεί να ταυτιστεί μαζί τους και να ενστερνιστεί τις ανησυχίες και τους φόβους τους. Οι διάλογοι είναι στακάτοι κι εμποτισμένοι με το συναίσθημα που διακατέχει τους ήρωες την κάθε στιγμή. Μέσα από το βαθύ ερυθρό παραπέτασμα του χυμένου αίματος, η Mola ξεδιπλώνει τις αλήθειες της, χωρίς να ωραιοποιεί πράγματα και καταστάσεις, χωρίς να μας «χρυσώνει το χάπι».
Απ’ ότι μαθαίνω πρόκειται να γίνει σειρά σε δημοφιλή τηλεοπτική πλατφόρμα (αν δεν έχει ήδη γίνει). Ανυπομονώ όπως επίσης ανυπομονώ και για το τρίτο της σειράς, που φέρει τον τίτλο “La nena” (το κορίτσι). Σαφέστατα προτείνεται!
~|~|~|~|~|~|~|~|~
Μετά από την κα-τα-πλη-κτι-κή «Κόκκινη Μαδρίτη», η Carmen Mola ξαναχτυπά με ένα εξ΄ίσου καθηλωτικό θρίλερ. Κι αν την πρώτη φορά μιλούσαμε για ένα σύγχρονο noir, εδώ έχουμε μια σκοτεινή αστυνομική ιστορία, που εκτυλίσσεται στα δαιδαλώδη «σοκάκια» του διαδικτύου. Προειδοποιώ εξ’ αρχής ότι αυτό ΔΕΝ είναι ένα βιβλίο για ευαίσθητα στομάχια!
Δε ξέρω τι μπορεί να περιμένει κανείς διαβάζοντας τον τίτλο, ωστόσο το «Πορφυρό δίκτυο» έχει το πιο ανατριχιαστικό, το πιο απεχθές και το πιο απάνθρωπο ίσως θέμα, στον κόσμο. Τις κτηνώδεις κι αποτρόπαιες πράξεις και συναλλαγές που λαμβάνουν χώρα μέσα στο deep web (σκοτεινό διαδίκτυο). Δε μπορεί ανθρώπου νους να διανοηθεί τις διαστροφές που κρύβονται εκεί. Βιασμοί, ακρωτηριασμοί, βασανισμοί και ξυλοδαρμοί μέχρι θανάτου, είναι κάποια από τα θέματα τα οποία πραγματεύεται το δεύτερο βιβλίο της σειράς με την Έλενα Μπλάνκο.
Το «Πορφυρό δίκτυο» λοιπόν είναι –όπως μαθαίνουμε πολύ νωρίς, δεν είναι spoiler- ένα από τα παρακλάδια του “Deep Web”, απ’ όπου διακινούνται βίντεο σε ζωντανή μετάδοση βασανισμών νέων παιδιών, ανεξαρτήτου φύλλου. Τα λεγόμενα snuff videos. Το δίκτυο αυτό προσπαθούν να εξαρθρώσουν η Έλενα Μπλάνκο και η ομάδα της. Εδώ η γραφή της Μόλα περνάει σε ένα άλλο επίπεδο. Γίνεται ακόμα σκληρότερη και οι περιγραφές της ωμότερες και χωρίς τίποτα να τις γλυκαίνει. Γράφει για τη σήψη μιας ολόκληρης κοινωνίας και τα λόγια που σκαλίζει στο χαρτί συνθλίβουν την ψυχή του αναγνώστη. Προσωπικά ανατρίχιαζα κάθε τόσο διαβάζοντας αυτές τις φρικαλεότητες, γιατί γνωρίζω ότι τίποτα από όλα αυτά δεν είναι υπερβολικό, ότι κτηνωδίες αυτού του είδους γίνονται κάθε μέρα, μερικές φορές στο διπλανό δωμάτιο κι εμείς δεν παίρνουμε χαμπάρι.
Αυτό που ξεχωρίζει στο συγκεκριμένο βιβλίο είναι το πώς ξεχωρίζει μα συνάμα ομογενοποιεί η συγγραφέας, την αστυνομική έρευνα με την προσωπική ζωή των ηρώων της. Όπως όταν σε ένα δοχείο ρίχνεις διαφορετικά χρώματα κι αυτά ανακατεύονται, φτιάχνοντας ένα νέο, ξεχωριστό κι αυτόνομο. Είναι απίστευτο το πώς πετυχαίνει την ανάμιξη όλων αυτών των διαφορετικών θεμάτων, χωρίς να πέσει σε λάθη, ασάφειες και νοηματικά κενά.
Αν λοιπόν θέλετε να διαβάσετε ένα θρίλερ το οποίο διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά του είδους, μα συνάμα θα σας συγκινήσει και θα σας κάνει να σκεφθείτε και να νιώσετε βαθιά, τότε πρέπει να διαβάσετε το «Πορφυρό δίκτυο». Είναι η ιδανικότερη επιλογή! Προσωπικά περιμένω στωικά την έκδοση του τρίτου μέρος της τριλογίας, που αναμένεται εξίσου συνταρακτική!
Εξτραδάκια που αγάπησα!
- Η σημειολογία των εξώφυλλων. Το πρώτο ένα κόκκινο Χ με μια μύγα στο κέντρο του (X marks the spot…). Το δεύτερο ένας κύκλος που δεν κλείνει ποτέ και που ξεκινά από ένα πύρινο κόκκινο και καταλήγει σε ένα καυτό πορφυρό. Εδώ οι μύγες είναι δύο. Το τρίτο είναι ένας ρόμβος ή, ανάλογα από ποια σκοπιά θα το δει κανείς, ένα δωμάτιο χωρίς οροφή, που το κοιτάμε υπό γωνία. Ένα δωμάτιο χωρίς πόρτες και χωρίς παράθυρα. Τα χρώματα εδώ είναι το έντονο κόκκινο που καταλήγει σε off black γκρι και οι μύγες είναι τρεις αυτή τη φορά. Αφήνω τις επεξηγήσεις στη φαντασία σας.
- Οι αναφορές στα αγαπημένα τραγούδια της ηρωίδας. Τραγούδια και δικά μου αγαπημένα τα περισσότερα. Έφτιαξα playlist με αυτά στο youtube.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Άφησε εδώ το σχόλιό σου...