Book Review: ΑΥΤΟ ΕΚΑΝΕΣ ΠΑΝΤΑ του ΝΙΚΟΥ ΙΑΤΡΟΥ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΚΑΡΟΣ

  (Της  Κατερίνας Τσαμπά )  Ένα βιβλίο σε δευτεροπρόσωπη αφήγηση και ενεστώτα χρόνο είναι σχεδόν πάντα ένα δυνατό ανάγνωσμα. Τα δυο αυτά στοιχεία προσδίδουν μια ένταση στην ιστορία, έναν ρυθμό στην ανάγνωση και συναισθήματα που βιώνονται εξίσου με ένταση. Στην ιστορία του κ. Ιατρού είναι ένας πατέρας που αναζητά τον εξαφανισμένο του γιο και του απευθύνει όσα σκέφτεται. Τον βλέπουμε πρώτα να τον ψάχνει και μετά να ζει. Μοιάζει να νιώθει τώρα περισσότερα συναισθήματα από τότε που τον ζούσε και τον μεγάλωνε. Μια συμβατική σχέση με τη γυναίκα του η οποία κατέληξε άδοξα. Ο πατέρας αναπολεί το παρελθόν και αναρωτιέται αν όσα έκανε τα έκανε σωστά, αν και μοιάζει σίγουρος πως όχι. Τον ακούμε να δικαιολογεί τον γιο του που θέλησε να εξαφανιστεί χωρίς να δώσει κάποιο στοιχείο, να δικαιολογεί τη γυναίκα του που τον εγκατέλειψε. Το σπίτι του είναι κατ’ ουσίαν μια πολυθρόνα που την έχει βάλει στη μέση του δωματίου εκείνου και ενώ τα υπόλοιπα τα μετακινεί, αυτή την αφήνει εκεί, ακούνητ...

Book review: ΤΟ ΚΤΗΝΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ, του NICHOLAS BLAKE, από εκδόσεις ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ/ΜΑΥΡΗ ΓΑΤΑ


(Της Γιώτας Βασιλείου)

Λατρεμένη σειρά η «Μαύρη γάτα» και δε χωρεί αμφιβολία καμία! «Το κτήνος πρέπει να πεθάνει» είναι το υπ’ αριθμόν 9 βιβλίο της σειράς, το 4ο με πρωταγωνιστή το Nigel Strangeways (όνομα και πράγμα) και το 1ο που διαβάζουμε από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια. Θεωρώ ότι η συγκεκριμένη έκδοση ήταν μάλλον αναμενόμενη, μιας κι η σειρά «Μαύρη γάτα» αγαπά την κλασική αστυνομική λογοτεχνία. Δε μπορώ να μην πω ωστόσο, ότι θα προτιμούσα να τα είχαν πάρει με τη σειρά κι αυτό να ήταν το πρώτο με ήρωα τον Strangeways. Ευτυχώς όμως, το βιβλίο στέκεται εντελώς μόνο του και δεν αποζητά ο αναγνώστης τα προηγούμενα.

«Το κτήνος πρέπει να πεθάνει» πολύ καλό έργο μυστηρίου, με ωραία γραφή, έξυπνη ιστορία, ενδιαφέροντες χαρακτήρες, στρωτή πλοκή και δυνατή ανατροπή.  Είναι διασκεδαστικό ακόμα κι αστείο κάποιες στιγμές. Είναι συναρπαστικό. Το πρώτο μέρος είναι γραμμένο εν είδει ημερολογίου του Felix Lanen, ενός από τους υπόπτους, συγγραφέα μυστηρίου στο επάγγελμα, ο οποίος είναι αποφασισμένος να ανακαλύψει ποιος παρέσυρε και σκότωσε το μικρό του γιο. Όταν εντοπίζει αυτόν που θεωρεί ένοχο αποφασίζει ότι η τιμωρία του θα είναι ο θάνατος. Να πω εδώ ότι το πρώτο μέρος ήταν για μένα το πιο δυνατό σημείο του βιβλίου. Στη συνέχεια ο Blake κάνει μια δραματική αλλαγή στην πλοκή και την οδηγεί σε μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση, εισάγοντας στην αφήγηση τον ύποπτο και τη σύζυγό του.

Ο τρόπος λοιπόν που διαχειρίζεται την έμπνευσή του ο Blake, το αφηγηματικό του ύφος, το στυλ γραφής, οι εναλλαγές στον τρόπο σκέψης των ηρώων και το πώς εν τέλει διαμορφώνει την ιστορία του είναι κάτι το μαγικό. Ιδίως το στοιχείο του ημερολογίου το χρησιμοποίησε με εξαιρετικό τρόπο. Έχει κάνει δε εξαιρετική δουλειά αναδημιουργώντας την ατμόσφαιρα της Αγγλίας του Μεσοπολέμου.

Εν κατακλείδι, «Το κτήνος πρέπει να πεθάνει» ήταν ένα πολύ ευχάριστο ανάγνωσμα, χωρίς την ωμή βία των σύγχρονων αστυνομικών που στοχεύει όχι στο να εντυπωσιάσει μέσα από τις αιματοβαμμένες του σκηνές και τους παρανοϊκούς δολοφόνους αλλά μέσα από τις διεργασίες και την ικανότητα του ανθρώπινου νου να λύσει ένα δύσκολο μυστήριο. Αξίζει να το διαβάσετε!

Καλές αναγνώσεις!

Διαβάστε περισσότερα ή αγοράστε το βιβλίο εδώ.


Σχόλια