BOOK REVIEW: ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΑΝΗΣΥΧΙΑΣ του ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΠΕΣΣΟΑ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΝΩΑΣ

(Της  Κατερίνας Τσαμπά ) Είναι κάποια βιβλία μπροστά στα οποία σκύβω το κεφάλι και νιώθω τόσο μικρή όταν ειδικά καλούμαι να γράψω δυο λόγια για αυτά. Ένα τέτοιο είναι και το βιβλίο της ανησυχίας του Πεσσόα. Αν δεν επέμενε τόσο η Γιώτα (Βασιλείου) για να το διαβάσω, ίσως να μην το τολμούσα ποτέ. Την ευχαριστώ γιατί η αναγνωστική μου εμπειρία μαζί του ήταν εκπληκτική. Το ταξίδι, που λέμε καμιά φορά, υπέροχο. Τι να πρωτογράψω σκέφτομαι κι αυτό που υπερτερεί στο μυαλό μου είναι ότι το βιβλίο αυτό μοιάζει σαν απολογισμός της καθημερινότητας και καταγραφή συναισθημάτων, ώστε να τα διαβάσει κάποιος κάποτε. Σαν να θέλει να αφήσει μια παρακαταθήκη για τη ζωή, την τέχνη, τον θάνατο και τόσα άλλα. Μοιάζει να θέλει να δηλώσει τη θέση του. Λέει χαρακτηριστικά σε ένα σημείο ότι δεν εγκατέλειψε εντελώς τον Θεό αλλά ούτε και δέχτηκε ποτέ την ανθρωπότητα. Ότι η πραγματικότητα που μας δόθηκε δεν είναι άλλη από τις αισθήσεις μας κι αυτές εξερευνούμε. Θεωρεί τη ζωή ως “πανδοχείο” και σε αυτό περιμ...

Book review: ΤΟ ΚΤΗΝΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ, του NICHOLAS BLAKE, από εκδόσεις ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ/ΜΑΥΡΗ ΓΑΤΑ


(Της Γιώτας Βασιλείου)

Λατρεμένη σειρά η «Μαύρη γάτα» και δε χωρεί αμφιβολία καμία! «Το κτήνος πρέπει να πεθάνει» είναι το υπ’ αριθμόν 9 βιβλίο της σειράς, το 4ο με πρωταγωνιστή το Nigel Strangeways (όνομα και πράγμα) και το 1ο που διαβάζουμε από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια. Θεωρώ ότι η συγκεκριμένη έκδοση ήταν μάλλον αναμενόμενη, μιας κι η σειρά «Μαύρη γάτα» αγαπά την κλασική αστυνομική λογοτεχνία. Δε μπορώ να μην πω ωστόσο, ότι θα προτιμούσα να τα είχαν πάρει με τη σειρά κι αυτό να ήταν το πρώτο με ήρωα τον Strangeways. Ευτυχώς όμως, το βιβλίο στέκεται εντελώς μόνο του και δεν αποζητά ο αναγνώστης τα προηγούμενα.

«Το κτήνος πρέπει να πεθάνει» πολύ καλό έργο μυστηρίου, με ωραία γραφή, έξυπνη ιστορία, ενδιαφέροντες χαρακτήρες, στρωτή πλοκή και δυνατή ανατροπή.  Είναι διασκεδαστικό ακόμα κι αστείο κάποιες στιγμές. Είναι συναρπαστικό. Το πρώτο μέρος είναι γραμμένο εν είδει ημερολογίου του Felix Lanen, ενός από τους υπόπτους, συγγραφέα μυστηρίου στο επάγγελμα, ο οποίος είναι αποφασισμένος να ανακαλύψει ποιος παρέσυρε και σκότωσε το μικρό του γιο. Όταν εντοπίζει αυτόν που θεωρεί ένοχο αποφασίζει ότι η τιμωρία του θα είναι ο θάνατος. Να πω εδώ ότι το πρώτο μέρος ήταν για μένα το πιο δυνατό σημείο του βιβλίου. Στη συνέχεια ο Blake κάνει μια δραματική αλλαγή στην πλοκή και την οδηγεί σε μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση, εισάγοντας στην αφήγηση τον ύποπτο και τη σύζυγό του.

Ο τρόπος λοιπόν που διαχειρίζεται την έμπνευσή του ο Blake, το αφηγηματικό του ύφος, το στυλ γραφής, οι εναλλαγές στον τρόπο σκέψης των ηρώων και το πώς εν τέλει διαμορφώνει την ιστορία του είναι κάτι το μαγικό. Ιδίως το στοιχείο του ημερολογίου το χρησιμοποίησε με εξαιρετικό τρόπο. Έχει κάνει δε εξαιρετική δουλειά αναδημιουργώντας την ατμόσφαιρα της Αγγλίας του Μεσοπολέμου.

Εν κατακλείδι, «Το κτήνος πρέπει να πεθάνει» ήταν ένα πολύ ευχάριστο ανάγνωσμα, χωρίς την ωμή βία των σύγχρονων αστυνομικών που στοχεύει όχι στο να εντυπωσιάσει μέσα από τις αιματοβαμμένες του σκηνές και τους παρανοϊκούς δολοφόνους αλλά μέσα από τις διεργασίες και την ικανότητα του ανθρώπινου νου να λύσει ένα δύσκολο μυστήριο. Αξίζει να το διαβάσετε!

Καλές αναγνώσεις!

Διαβάστε περισσότερα ή αγοράστε το βιβλίο εδώ.


Σχόλια