Book Review: Ο ΜΠΑΡΜΑΝ ΤΟΥ RITZ, του PHILIPPE COLLIN, από Εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ

  (Της Αγγελικής Ζούμπου )   Συγκαταλέγομαι στους φαν στων ιστορικών μυθιστορημάτων που σχετίζονται με τον Δεύτερο Παγκόσμιο, οπότε όταν είδα αυτή τη νέα κυκλοφορία του οίκου Πατάκη, έσπευσα να την αποκτήσω. Στις 13 Ιουνίου 1940 η τύχη της Γαλλίας έχει ήδη αποφασιστεί. Οι Γερμανοί έχουν μπει στη χώρα και όσοι Παριζιάνοι μπορούν να εγκαταλείψουν την πόλη τους το πράττουν. Στο ξενοδοχείο Ριτζ, όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Το Ριτζ, έμβλημα της πολυτέλειας και στέκι της μπουρζουαζίας, ανοίγει τις πόρτες και υποδέχεται τον κατακτητή. Ανάμεσα στο γυαλιστερό μπαρ και τα ράφια γεμάτα αλκοόλ, στέκεται ο μπάρμαν του ξενοδοχείου, ο Φρανκ Μεγιέρ. Συνθέτει κοκτέιλ, εξυπηρετεί τους Γερμανούς και όσους πρόσκεινται σ’ εκείνους, ακούει μυστικά, συμμετέχει σε συζητήσεις, προσπαθεί να επιβιώσει μέσα στη νέα πραγματικότητα κουβαλώντας το δικό του μυστικό που μπορεί να τον στείλει στα κρεματόρια: είναι Εβραίος. Προσωπικότητες γνωστές και μη περνούν μπροστά από τα μάτια μας και παίρ...

Book Review: ΜΙΚΡΕΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΕΣ: MURATTI / ΈΝΑΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ, του ΧΡΗΣΤΟΥ ΑΣΤΕΡΙΟΥ, από εκδόσεις ΠΟΛΙΣ


(Της Γιώτας Βασιλείου)

Μια καπνοβιομηχανία… Μια αυτοκρατορία… Ένα μεγάλο όνομα… Muratti! Ο Χρήστος Αστερίου μας ταξιδεύει στο χρόνο και την ιστορία, μέσα από ένα ολιγοσέλιδο μεν, περιεκτικότατο δε αφήγημα, συνδυάζοντας διαφορετικά είδη γραπτού λόγου, όπως η πεζογραφία, η επιστολογραφία, σελίδες ημερολογίου και υλικό αρχείου με πλούσιο φωτογραφικό υλικό που συγκέντρωσε μέσα από αρκετά ταξίδια και μεγάλη έρευνα. 

Αναφέρει ο ίδιος ο συγγραφέας στις πρώτες σελίδες του βιβλίου: «Προσπαθώ να εξηγήσω την έλξη που μου άσκησε μονομιάς η ιστορία της βιομηχανίας Muratti. Το μόνο που με δένει με τους ιδιοκτήτες της είναι το κοινό μας πάθος για τον καπνό. Στη δική τους εξαφάνιση βλέπω ενδεχομένως τη δική μου προδιαγεγραμμένη πορεία». Με τη σκέψη αυτή και με νοσταλγική διάθεση για εποχές που πέρασαν ανεπιστρεπτί, ο Αστερίου ταξιδεύει στην Ελλάδα μα και στη Ευρώπη και την Κωνσταντινούπολη και σκαλίζει τα χρονοντούλαπα της οικογένειας Muratti, προσπαθώντας να συγκεντρώσει υλικό για την ιστορία τους. Δεν είναι πάντα εύκολο, μιας κι όπως πολύ εύστοχα λέει κι ο ίδιος «τα αρχεία είναι οι αποθήκες του παρελθόντος» και ξέρουμε όλοι ότι οι περισσότερες αποθήκες δεν είναι τακτοποιημένες, δεν έχουν τάξη, παρά μόνο πράγματα ατάκτως ειρημένα εδώ κι εκεί. 

Και παρ’ όλες τις όποιες δυσκολίες αντιμετώπισε ο συγγραφέας  κατόρθωσε να δημιουργήσει αυτό το τοσοδούτσικο έργο, που όμως είναι τεράστιο σε αξία. Πιστεύω πως αξίζει να του χαρίσουμε την προσοχή μας γιατί «στην πραγματικότητα, είμαστε όλοι μικρές αυτοκρατορίες, προορισμένες να χαθούν».

Καλές αναγνώσεις!

Διαβάστε περισσότερα για το βιβλίο εδώ. 






Σχόλια