(Της Κατερίνας Τσαμπά )   “Το μυθιστόρημα είναι μια έφοδος προς την αλήθεια, στη μεγάλη εκστρατεία στα βάθη της συνείδησης για τη γλωσσική κατάκτηση του κόσμου”. Αγαπώ τα δοκίμια περί συγγραφής και αυτό είναι ένα ακόμα βιβλίο που διάβασα πρόσφατα. Ο Μάκης Καραγιάννης είναι πεζογράφος και κριτικός, και έχει πτυχίο στα Μαθηματικά. Στο βιβλίο αυτό μας περιγράφει με απλή κατανοητή γλώσσα τι είναι το μυθιστόρημα και, βασίζοντας την αφήγησή του στις σχολές και την ιστορία της συγγραφής, μας μαθαίνει την τέχνη του μυθιστορήματος. Τι είναι λοιπόν το μυθιστόρημα; Ξεκινώντας, το βιβλίο αναφέρεται στους προηγούμενους αιώνες και τι ίσχυε τότε. Πώς ξεκινάει η ιστορία, πού πάει ο χαρακτήρας, πώς καταλήγει η ιστορία. Στη συνέχεια μας μιλάει για την αφήγηση και ποιες τεχνικές υπήρξαν με την εξέλιξη των χρόνων. Αναφέρεται σε εμβληματικούς συγγραφείς όπως Μπαλζάκ και Φλωμπέρ που έχουν επηρεάσει κατά πολύ τη λογοτεχνία με τα έργα και τα λεγόμενά τους. Πόσοι αφηγητές υπάρχουν και τι ι...

Book Review: ΜΙΚΡΕΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΕΣ: MURATTI / ΈΝΑΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ, του ΧΡΗΣΤΟΥ ΑΣΤΕΡΙΟΥ, από εκδόσεις ΠΟΛΙΣ


(Της Γιώτας Βασιλείου)

Μια καπνοβιομηχανία… Μια αυτοκρατορία… Ένα μεγάλο όνομα… Muratti! Ο Χρήστος Αστερίου μας ταξιδεύει στο χρόνο και την ιστορία, μέσα από ένα ολιγοσέλιδο μεν, περιεκτικότατο δε αφήγημα, συνδυάζοντας διαφορετικά είδη γραπτού λόγου, όπως η πεζογραφία, η επιστολογραφία, σελίδες ημερολογίου και υλικό αρχείου με πλούσιο φωτογραφικό υλικό που συγκέντρωσε μέσα από αρκετά ταξίδια και μεγάλη έρευνα. 

Αναφέρει ο ίδιος ο συγγραφέας στις πρώτες σελίδες του βιβλίου: «Προσπαθώ να εξηγήσω την έλξη που μου άσκησε μονομιάς η ιστορία της βιομηχανίας Muratti. Το μόνο που με δένει με τους ιδιοκτήτες της είναι το κοινό μας πάθος για τον καπνό. Στη δική τους εξαφάνιση βλέπω ενδεχομένως τη δική μου προδιαγεγραμμένη πορεία». Με τη σκέψη αυτή και με νοσταλγική διάθεση για εποχές που πέρασαν ανεπιστρεπτί, ο Αστερίου ταξιδεύει στην Ελλάδα μα και στη Ευρώπη και την Κωνσταντινούπολη και σκαλίζει τα χρονοντούλαπα της οικογένειας Muratti, προσπαθώντας να συγκεντρώσει υλικό για την ιστορία τους. Δεν είναι πάντα εύκολο, μιας κι όπως πολύ εύστοχα λέει κι ο ίδιος «τα αρχεία είναι οι αποθήκες του παρελθόντος» και ξέρουμε όλοι ότι οι περισσότερες αποθήκες δεν είναι τακτοποιημένες, δεν έχουν τάξη, παρά μόνο πράγματα ατάκτως ειρημένα εδώ κι εκεί. 

Και παρ’ όλες τις όποιες δυσκολίες αντιμετώπισε ο συγγραφέας  κατόρθωσε να δημιουργήσει αυτό το τοσοδούτσικο έργο, που όμως είναι τεράστιο σε αξία. Πιστεύω πως αξίζει να του χαρίσουμε την προσοχή μας γιατί «στην πραγματικότητα, είμαστε όλοι μικρές αυτοκρατορίες, προορισμένες να χαθούν».

Καλές αναγνώσεις!

Διαβάστε περισσότερα για το βιβλίο εδώ






Σχόλια