Book Review: Η ΥΠΟΣΧΕΣΗ, του DAMON GALGUT, από εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ

 

(Της Γιώτας Βασιλείου)

Μετά από 2 υποψηφιότητες (2003 και 2010) έφτασε η ώρα που ο Damon Galgut κράτησε στα χέρια του το πολυπόθητο βραβείο Booker (2021). Ομολογουμένως δύσκολη στην ανάγνωσή της, με ιδιαίτερο ύφος μα και με πολύ ωραίο στυλ γραφής, “Η Υπόσχεση” ήταν μια σπουδαία αναγνωστική εμπειρία για μένα. Αυτό το υπέροχα γραμμένο οικογενειακό έπος είναι η πρώτη μου εμπειρία από το έργο του συγγραφέα κι ενώ μου πήρε σχετικά λίγο χρόνο για να το διαβάσω, μου άφησε πάρα πολύ “τροφή” για σκέψη. Είναι ένα βιβλίο που προβληματίζει και φέρνει τον αναγνώστη απέναντι στον εαυτό του και τις προκαταλήψεις του.

“Η υπόσχεση” είναι ένα βαθιά στοχαστικό μυθιστόρημα όπου ο συγγραφέας έχει εξυφάνει την ιστορία μιας δυσλειτουργικής και ρημαγμένης από τις αντιξοότητες της ζωής, οικογένειας, με φόντο το σύγχρονο ταραχώδες, πολιτικό και κοινωνικό υπόβαθρο της Νότιας Αφρικής. Οι χαρακτήρες είναι καλοσχεδιασμένοι, με τους λευκούς να δημιουργούν κυρίως το συναίσθημα της αντιπάθειας στον αναγνώστη. Στον αντίποδα οι μαύροι παραγκωνίζονται στο περιθώριο, ως ένδειξη της φυλετικής ανισότητας στο κοινωνικό οικοδόμημα, μετά το απαρχάιντ. Ο ρατσισμός σε σημεία ξεχειλίζει, χάριν της αυθεντικότητας της αφήγησης.

Η αφήγηση ήταν σαν αδιάκοπο παιχνίδι “κουτσό” με τα πόδια να πατούν εναλλάξ σε δωμάτια, εξοχές, γεγονότα, εποχές και γενιές ανθρώπων, μέχρι να φτάσει στο πολύ ενδιαφέρον και συγκινητικό φινάλε. Με ωμή γλώσσα που “δε χαρίζει κάστανα” και πρόζα που ρέει αβίαστα, ο Damon Galgut αγγίζει θέματα πνευματικότητας και θρησκείας, κοινωνικής και φυλετικής ανισότητας, του θανάτου και των συνεπειών της ενοχής και της θλίψης που αυτός φέρνει ως επακόλουθα.

Διαβάζοντας κάποιος όλα αυτά αναρωτιέται ίσως: “Γιατί τότε του έδωσε 4 αστέρια στο Goodreads;”. Κι εξηγώ αμέσως: Η ιστορία είναι χωρισμένη σε τέσσερα μέρη και όπως εξελίσσεται μέσα από αυτά είναι ασυνεχής και υπάρχει ένα κενό σχεδόν 10ετίας ανάμεσα τους. Επιπλέον, κάθε φορά έχουμε δραστική αλλαγή της πραγματικότητας. Είναι λοιπόν ακριβώς αυτά τα χρονικά άλματα και τα δυσαναπλήρωτα κενά μεταξύ των διαφορετικών περιόδων, που με δυσκόλεψαν ιδιαίτερα στην ανάγνωση και κάποιες στιγμές ένοιωσα να με κουράζουν αφού έχανα τη συνέχεια της ιστορίας.

Όπως και να έχει όμως, δε μπορώ να μη διακρίνω την συγγραφική ευελιξία του Galgut, που μας χάρισε ένα πολυφωνικό, πολύχρωμο και συγκινητικό μυθιστόρημα. Σίγουρα άξιζε το Booker και με το παραπάνω. Θα ήθελα να διαβάσω κι άλλα βιβλία του στο μέλλον.

Καλές αναγνώσεις!

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα ή να αγοράσετε το βιβλίο εδώ.