Book Review: ΟΙ 4 ΕΠΟΧΕΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΑΝΑΝΙΑ και ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΩΝ ΓΕΡΑΝΙΩΝ, της ΜΙΡΑΝΤΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ, από τις εκδόσεις ΠΙΚΡΑΜΕΝΟΣ

(Της Γιώτας Βασιλείου)

«Δεν πρέπει να προτρέχουμε και να βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα γιατί θα χάσουμε την ουσία, που δεν είναι άλλη από το εδώ και τώρα»

Πρώτη μου και μοναδική, μέχρι πρόσφατα, επαφή με την πένα της Μιράντα Βατικιώτη ήταν τα παιδικά αστυνομικά της μυθιστορήματα, τα οποία διαβάζουν μετά μανίας τα παιδιά μιας φίλης μου. Γι’ αυτό κι όταν είδα για πρώτη φορά το εξώφυλλο του Ανανία δεν του έδωσα ιδιαίτερη σημασία γιατί νόμιζα ότι επρόκειτο πάλι για κάποιο παιδικό/εφηβικό βιβλίο της συγγραφέα. Μέχρι που, δεν ξέρω πως, κατάλαβα ότι «κάποιο λάκκο έχει η φάβα» και ότι μάλλον δεν έχουμε να κάνουμε να κάνουμε με παιδική ιστορία αλλά με ένα αστυνομικό μυθιστόρημα για ενηλίκους. Και πράγματι έτσι είναι. Τόσο «Οι 4 εποχές του κύριου Ανανία» όσο και «Το μυστικό του βασιλιά των γερανιών» είναι καθαρόαιμες αστυνομικές ιστορίες για ενηλίκους που διατηρούν μέσα τους, κάτι από την αθωότητα της παιδικής ηλικίας!

Θα μιλήσω για αυτά σα να ήταν ένα, γιατί πραγματικά δε μπορώ να τα διαχωρίσω μέσα μου κι ας πρόκειται για δυο εντελώς αυτόνομες ιστορίες. Τα βιβλία της Μιράντας Βατικιώτη είναι ειλικρινή, όπως το φαφούτικο χαμόγελο ενός μωρού. Σου ανοίγονται διάπλατα και διαβάζεις μέσα τους όλα τα συναισθήματα που μπορεί να κρύβει μέσα της η ανθρώπινη φύση.  Είναι από τα βιβλία εκείνα που διαβάζοντάς το θα σε πιάσουν τα γέλια στο τρένο και μαζί σου θα γελάσει κι ολόκληρο το βαγόνι. Κι αν κλάψεις, η θλίψη θα απλωθεί απ’ άκρη σ’ άκρη. Γιατί τα βιβλία αυτά έχουν μια ενέργεια δική τους, που μεταδίδεται μέσω του αναγνώστη τους, σε όποιον βρίσκεται σε ακτίνα βολής. 

Από την πρώτη τους αράδα μέχρι την τελευταία, τα αγάπησα και τα απόλαυσα με κάθε πόρο του κορμιού μου. Έξυπνες ιστορίες που αντανακλούν την Ελλάδα του σήμερα, πλοκές που ξετυλίγονται με στρωτό ρυθμό και χωρίς κενά, ευφυείς και στακάτοι διάλογοι (ιδίως του Παπαδόπουλου με τη μάνα του), χαρακτήρες απίθανοι και ρεαλιστικοί. Σαν τον παλιό, καλό, ελληνικό κινηματογράφο. Σταθερή αξία που δε χάνει ποτέ έδαφος. 

Και φυσικά δυο τόσο υπέροχα μυθιστορήματα δε μπορεί παρά να κυκλοφορούσαν σε ένα εξίσου υπέροχο περιτύλιγμα. Πόσο όμορφα εξώφυλλα, ιδιαίτερα, ξεχωριστά;! Μα και η ίδια η έκδοση, με ωραίο στιβαρό χαρτί και ωραία και ξεκούραστη γραμματοσειρά. Πολλά μπράβο στις εκδόσεις Πικραμένος για την εξαιρετική δουλειά που έχουν κάνει!

Και ας πει κάποιος στη συγγραφέα βρε παιδιά ότι δε μπορεί να μας αφήνει έτσι. Θέλουμε κι άλλο. ΚΙ ΑΛΛΟ!

Καλές αναγνώσεις!

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα ή να αγοράσετε τα βιβλία εδώ και εδώ.