Ως μεγάλη θαυμάστρια του Joel Dicker, εννοείται πως η τρίτη ιστορία με τον Μάρκους Γκόλντμαν μπήκε πάνω-πάνω στην TBR λίστα μου, αμέσως με το που κυκλοφόρησε. Αγάπησα τους χαρακτήρες των πρώτων βιβλίων της σειράς (Η Αλήθεια για την Υπόθεση Χάρρυ Κέμπερτ και Το Βιβλίο των Μπάλτιμορ), επομένως ήμουν τόσο χαρούμενη που είχα την ευκαιρία να ξαναβρεθώ μαζί τους, να ζήσω νέες περιπέτειες και να ξαναθυμηθώ παλιές, αλλά συγχρόνως φοβόμουν να απογοητευτώ κάτι που έχει συμβεί αρκετές φορές στο παρελθόν με άλλους συγγραφείς.
Τώρα λοιπόν που ολοκλήρωσα το βιβλίο, μπορώ να πω ότι οι προσδοκίες μου ικανοποιήθηκαν αν και βρήκα το «Υπόθεση Αλάσκα Σάντερς» κάπως πιο άτονο σε σύγκριση με τα άλλα προηγούμενα δύο. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι δεν μου άρεσε ή ότι δεν το απόλαυσα. Αντίθετα πέρασα υπέροχα διαβάζοντάς το, με απόδειξη ότι 670 σελίδες διαβάστηκαν σε λιγότερο από τρεις ημέρες! Απλά σε κουβέντα να βρισκόμαστε.
Αυτή τη φορά λοιπόν, ο Μάρκους βοηθά τον φίλο του και υπαστυνόμο Γκαχάλογουντ (παλιός μας γνώριμος από την Υπόθεση Χάρρυ Κέμπερτ) να πιάσει από την αρχή το νήμα της παλιάς υπόθεσης της δολοφονίας της Αλάσκα Σάντερς, η οποία παρόλο που έχει κλείσει με τον φαινομενικά ένοχο πίσω από τις μπάρες της φυλακής, ουσιαστικά έχει ερωτήματα να παραμένουν αναπάντητα και άκρες να κρέμονται χαλαρές. Άκρες που γαργαλάνε τον Μάρκους που ως γνωστόν δύσκολα αφήνει να του ξεφύγει κάτι το οποίο έχει τραβήξει την προσοχή του.
Αν με ρωτήσετε, έτσι και ήμουν ο προϊστάμενος κάποιου αστυνομικού που παρέβλεψε τα στοιχεία που παρέβλεψε ο Γκαχάλογουντ στην έρευνα αυτή, θα τον είχα στείλει σπιτάκι του με συνοπτικές διαδικασίες. Ευτυχώς όμως που δεν είμαι γιατί διαφορετικά δεν θα είχαμε αυτό το έξοχο βιβλίο… Οπότε γι’ αυτό και μόνο παίρνει άφεση αμαρτιών ο αγαπημένος υπαστυνόμος.
Χάρη στο φόνο της Αλάσκα Σάντερς έχουμε την ευκαιρία να βρεθούμε μπλεγμένοι σε μια άλλη συναρπαστική ιστορία μυστηρίου που σχεδίασε με την πένα του ο Ντικέρ, και για μένα αυτό είναι μεγάλη χαρά. Εκτιμώ πολύ το στυλ γραφής του και τον τρόπο που καταφέρνει να με κρατήσει κολλημένη κολλήσει στις σελίδες των βιβλίων του μέχρι την ολοκλήρωση της ανάγνωσής τους. Για μένα αυτή είναι η απόλυτη επιτυχία.
Ένα πράγμα που θα πω είναι ότι ο Joel Dicker είναι “μανούλα” στο να κρύβει στο να κρύβει τον ένοχο σε κοινή θέα! Εννοείται ότι και εδώ έπραξε τα δέοντα. Ήταν όπως πάντα εμπρός στα μάτια μου από την αρχή αλλά φυσικά μόνο στο τέλος άρχισα να ψυλλιάζομαι το τι ακριβώς είχε συμβεί στην πραγματικότητα και φυσικά όλη η αλήθεια βγήκε στο φως όταν ο ίδιος ο συγγραφέας αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα της. Η αποκάλυψη δε του μυστηρίου, εξίσου εντυπωσιακή όσο και συγκινητική, έρχεται σαν γροθιά στο στομάχι.
Το μεγάλο μειονέκτημα του βιβλίου είναι οι πολλές και συχνές αναφορές στα δυο προηγούμενα. Οπότε καλό είναι όποιος ενδιαφέρεται να μάθει τι συνέβη στην Αλάσκα Σάντερς καλύτερα να ανακαλύψει πρώτα την αλήθεια πίσω από την Υπόθεση Χάρρυ Κέμπερτ και μετά να μάθει τι συνέβη στα αγόρια Baltimore boys.
Όλοι όσοι έχετε διαβάσει τα προηγούμενα και είστε πιστοί Ντικερικοί προσέλθετε! Η Αλάσκα σας προ(σ)καλεί να περάσετε μερικές “καυτές” ώρες μαζί της!
Βρείτε το εδώ κι αγαλλιάστε!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Άφησε εδώ το σχόλιό σου...