Book Review: ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ της TINA OZIEWICZ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΚΑΡΟΣ

(Της  Κατερίνας Τσαμπά )   Ένα γλυκύτατο παιδικό βιβλίο διαβάσαμε με την επτάχρονη κόρη μου και πολύ το απολαύσαμε. Τι μπορεί να κάνουν τα συναισθήματα τη νύχτα; Τι κάνεις, ας πούμε, ο φόβος, η αγάπη, η νοσταλγία, ο θυμός και τόσα άλλα; Κοιμούνται; Στοχάζονται; Αδιαφορούν; Πάντως σίγουρα έχουν ζωή. Όταν το τελειώσαμε, ρωτάω τη μικρή μου πώς της φάνηκε. Η απάντηση ήρθε κατευθείαν: Τέλειοοο. Έτσι, μακρόσυρτο το όμικρον. Τη ρώτησα τι της έκανε εντύπωση. Μου είπε ότι της άρεσε να ξέρει τι κάνουν τα συναισθήματα τη νύχτα. Ποιο σου έκανε εντύπωση περισσότερο; Ο φόβος! Η αλήθεια είναι ότι είναι το μοναδικό από τα συναισθήματα που αναφέρεται δύο φορές και το εντόπισε κατευθείαν. Θεωρώ ότι η συγγραφέας θέλησε να τονίσει ότι ο φόβος είναι εκεί μεν αλλά δεν χρειάζεται να καταβάλει τα παιδιά μας. Είναι ένα βιβλίο που επιδέχεται πολλές αναγνώσεις και πολλή συζήτηση. Ανακαλύψτε και απολαύστε με τα παιδάκια σας εδώ .  

BOOK REVIEW: ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΟΓΙΚΗ του ΑΓΓΕΛΟΥ ΡΟΔΑΦΗΝΟΥ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ

 

(Της Κατερίνας Τσαμπά)

Πιστεύετε σε συνωμοσίες; Έχετε αναρωτηθεί γιατί; Γιατί πιστεύετε σε μια ανοησία κι όχι σε άλλη. Πχ μας ψεκάζουν, δεν υπάρχει κορωνοϊός κλπ

Η γραφή του Άγγελου Ροδαφηνού μου αρέσει πολύ γιατί χρησιμοποιεί το χιούμορ για να μας κάνει να σκεφτούμε κι αυτός είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να το καταφέρει. Οι άνθρωποι, μας λέει ο συγγραφέας, δεν έχουμε κριτική σκέψη κι αυτό φαίνεται πολύ συχνά και σε καθημερινή βάση. Οκ, δεν είναι προφανώς όλοι οι άνθρωποι έτσι, αλλά αυτό που θέλει να τονίσει εδώ ο Ροδαφηνός είναι το γιατί δεν καθόμαστε να σκεφτούμε λίγο παραπάνω αυτό που υποστηρίζουμε και γιατί, ίσως, το έχουμε καταπιεί αμάσητο γιατί το ακούσαμε από τον τάδε που πιθανά εμπιστευόμαστε.

Έχω πέσει κι εγώ σε αυτήν την παγίδα κι αυτό το βιβλίο το βρήκα πολύ βοηθητικό στο να μπορέσω να σκέφτομαι, σε κάποιες περιπτώσεις, διαφορετικά ώστε να ζυγίζω καλύτερα αυτό που ακούω ή διαβάζω εκείνη τη στιγμή.

Αναφέρει στην αρχή το όραμα του Καναδικού Centre for Inquiry το οποίο βρίσκει κι εμένα σύμφωνη εκτός του συγγραφέα:

«Ένας κόσμος όπου τα στοιχεία και η κριτική σκέψη εκτιμώνται, όπου η δεισιδαιμονία και η προκατάληψη εξαλείφονται και όπου η επιστήμη και η συμπόνια καθοδηγούν τη δημόσια πολιτική».

Δε θα ήταν υπέροχος ένας τέτοιος κόσμος;

Υπήρξαν κάποια σημεία όπου διαφώνησα με τον συγγραφέα όπως πχ για τις εναλλακτικές θεραπείες. Οκ, εγώ πιστεύω σε αυτές αλλά αναρωτήθηκα «γιατί;» και θα το ψάξω περαιτέρω. Άλλωστε η αξία του βιβλίου είναι αυτή: να σε βάλει να σκεφτείς, να αναρωτηθείς.

Ατάκες που έχουν μείνει πχ Οι Έλληνες είμαστε από τους πιο έξυπνους λαούς. Ισχύει ή είναι μια πλάνη;

Μπορείς να συζητήσεις με κάποιον που πιστεύει σε συνωμοσίες; Να διαφωνήσεις πχ στηριζόμενος σε επιστημονικά δεδομένα όταν οι συγκεκριμένοι βλέπεις ότι δεν ακούν;

Κάτι άλλο που βλέπουμε να γίνεται κατά κόρον στα κοινωνικά δίκτυα. Κοινοποιούμε μια είδηση, μια κατάσταση, την ελέγχουμε πριν το κάνουμε; Ελέγχουμε τις πηγές; Εγώ, το κάνω, γιατί στο παρελθόν την πάτησα πολλές φορές.

Εν τέλει γιατί πιστεύουμε εύκολα ό,τι μας σερβίρουν; Πώς γίνεται να κάνουν λάθος τόσοι άνθρωποι;

Η προσωπική εμπειρία, λέει, είναι ο εχθρός της επιστήμης. Με έβαλε σε σκέψεις και θα το ψάξω και αυτό παραπάνω.

Το βιβλίο ολόκληρο είναι μια μελέτη στον άνθρωπο και στην κριτική σκέψη. Με κάποια ίσως διαφωνήσετε, αλλά πιστεύω ότι με τα περισσότερα θα συμφωνήσετε και άλλα τόσα θα φέρουν σεισμό στο μυαλό σας.

Αναζητήστε το εδώ.

Σχόλια