BOOK REVIEW: ΜΙΑ ΓΑΤΑ ΚΑΚΑ ΜΑΝΤΑΤΑ – ΚΡΥΦΕΣ ΠΤΥΧΕΣ του ΆΑΡΟΝ ΜΠΛΕΙΜΠΙ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ

(Της Αγγελικής Ζούμπου ) Τρίτο βιβλίο στη σειρά της «Γάτας κακά μαντάτα», της οποίας είμαστε οικογενειακώς φαν! Στην περιπέτεια αυτή, η Γάτα και η παρέα της αγωνίζονται να ανατρέψουν τον Φρεντ Φραγκάτο, ο οποίος κατάφερε, ελέγχοντας το διαδίκτυο και κάθε οθόνη, να σβήσει από τη μνήμη των ανθρώπων όσα στραβά έχει κάνει και να τους πείσει ότι είναι ο πιο κατάλληλος για Πρόεδρος! Ένα βίντεο που διασπείρεται παντού είναι αυτό που φέρνει τελικά τον κακό στην εξουσία, ενώ η δαιμόνια γάτα μας θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι (εμ, πόδι!) της για να αποκαταστήσει τη δικαιοσύνη! Αν δεν γνωρίζετε τα βιβλία αυτά, πρόκειται στην ουσία για graphic novels, με εικονογράφηση που ακολουθεί την πλοκή και με ήχους που ξετρελαίνουν τα παιδιά καθώς προσπαθούν να τους αναπαραγάγουν διαβάζοντάς τους!  Η συγκεκριμένη ιστορία μιλάει για την επιρροή των πληροφοριών που βρίσκει κανείς στο διαδίκτυο στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης και για το πώς μπορεί κάποιος ελέγχοντας τη ροή των ειδήσεων να ελέγξει το μυα...

BOOK REVIEW: ΝΩΕ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΧΑΤΖΗΜΩΥΣΙΑΔΗ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΙΧΛΗ

 

(Της Κατερίνας Τσαμπά

"Ο χρόνος εδώ είναι διαφορετικός. Εδώ δεν υπάρχουν ημερομηνίες, λεπτοδείκτες, χρονόμετρα και ξυπνητήρια, ο χρόνος ακολουθεί ευθύγραμμη πορεία, σαν τα καρδιογραφήματα του θανάτου..."

Ένα βιβλίο 74 σελίδων που σε συγκλονίζει. Ο άνθρωπος είναι ο τελικός υπεύθυνος, και ίσως το μεγαλύτερο κακό αυτού του κόσμου.

Τεράστιες ποσότητες νερού κατακλύζουν την ξηρά και ολόκληρες πολιτείες καταποντίζονται. Ο ήρωας έχει προνοήσει και έχει φτιάξει μια βάρκα. Σαν άλλος Νώε -μονος- λάμνει ανάμεσα σε αντικείμενα που επιπλέουν καθώς και άψυχα κορμιά, ανθρώπινα μέλη, και αναζητά τη σωτηρία. Όσο αντέχει κωπηλατεί. Και περνούν οι μέρες και χάνεται ο Βορράς κι ο Νότος, η Δύση κι η Ανατολή. Όπου κι αν στρέψει τη ματιά του είναι το ίδιο.

Κάποια στιγμή βρίσκεται σε ένα νησί όπου όμως τελειώνουν τα σπίρτα, δεν έχει δυνατότητα να ανάψει φωτιά να αφαλατώσει το θαλασσινό νερό και μένει από αυτό, γιατί το θαλασσινό νερό περισσότερη δίψα προκαλεί.

Σε όλο το βιβλίο, γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο ο ήρωας, μάχεται με τα υπαρξιακά του αλλά και φιλοσοφεί συχνά για το ανθρώπινο είδος. Τα μεγαλύτερα δεινά τα προκαλεί αυτός και η φύση εκδικείται πια.

Λέει κάπου ότι το συναίσθημα είναι ο χειρότερος σύμβουλος της επιβίωσης. Αυτή η φράση με τάραξε γιατί ναι, μπροστά στη δική σου επιβίωση μπορεί να γίνεις το χείριστο είδος ζώου. Ο ήρωας βρίσκεται μπροστά σε μια μητέρα με ένα μωρό στην αγκαλιά που προσπαθούν να επιπλεύσουν, να επιβιώσουν κι αυτοί όπως αυτός. Τι να κάνει; Νωρίτερα είδε άλλους που σπρώχνανε ανθρώπους κλοτσόντας τους πίσω στο νερό να πνιγούν. Προσπαθούσαν απλώς να πάρουν μια θέση κι εκείνοι στην κεραία απ’ όπου κρεμόντουσαν άλλοι.

Διάχυτος ο φόβος, η απελπισία, η ανάγκη για επιβίωση. Παραίτηση και ξανά ελπίδα και ξανά παραίτηση.

Το βιβλίο είναι μια αναζήτηση στο μέσα μας. Ίσως αυτή η ολοκληρωτική καταστροφή που περιγράφει στο βιβλίο ο συγγραφέας να απέχει ακόμη, αλλά όλα τα άλλα τα ζούμε ήδη.

Γραφή υπέροχη. Ήρεμη αλλά με μια αντάρα να επικρατεί ανάμεσα στις λέξεις η ένταση ήταν εκεί. Πανταχού παρούσα.

Θαύμασα τον συγγραφέα και θα αναζητήσω και τα άλλα του βιβλία.

Κάθε βιβλίο επιτελεί και ρόλο αφυπνιστή, δε συμφωνείτε; Αυτό το βιβλίο το καταφέρνει αριστουργηματικά.

Αναζητήστε το εδώ και καλές αναγνώσεις.


Σχόλια