🖉 Εν ριπή μολυβιού: Τρία βιβλία των εκδόσεων ΜΙΝΩΑΣ

(Γράφει η Γιώτα Βασιλείου)

Πρόσφατα ολοκλήρωσα τρία βιβλία των εκδόσεων Μίνωα, όλα με ιστορικό υπόβαθρο, νοσταλγικές νότες και μια δόση ρομαντισμού. Τρία ταξίδια που με πήγαν σε διαφορετικές εποχές και γωνιές του κόσμου, συστήνοντάς μου ανθρώπους, γεύσεις, αρώματα και μουσικές που δεν είχα ξανασυναντήσει. Ένα πλούσιο υλικό που εμπλούτισε τη δημιουργική μου φαρέτρα. Σας τα αναφέρω με τη σειρά που τα διάβασα, από το παλαιότερο προς το πιο πρόσφατο!

«Στις όχθες του Νείλου» των Μαρίνα και Γιάννη Αλεξάνδρου

Πρόκειται για μια μυθιστορηματική περιήγηση στην Αίγυπτο, με ιδιαίτερη έμφαση στην πόλη της Αλεξάνδρειας. Εξελίσσεται μέσα από διαφορετικές χρονικές περιόδους, από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή. Μέσα από τις σελίδες του φωτίζονται οι κοινωνικές μεταβολές αλλά και η αλλαγή της θέσης της γυναίκας στο πέρασμα των χρόνων. Είναι κυρίως κοινωνικό/αισθηματικό μυθιστόρημα, ωστόσο προς το τέλος προστίθεται και μια εσάνς αστυνομικού μυστηρίου. Ο λόγος των συγγραφέων χαρακτηρίζεται από λυρικότητα και ιστορική ακρίβεια, ενώ οι χαρακτήρες τους είναι πολυδιάστατοι και γεμάτοι διλήμματα​.

Ήταν η πρώτη μου επαφή με το έργο του συγγραφικού διδύμου, και το βιβλίο μου ήρθε υπογεγραμμένο από τους δημιουργούς – ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ίδιους για την ευγενική τους χειρονομία! Παρότι δεν ανήκει στο είδος που συνήθως προτιμώ, θεωρώ ότι είναι ένα έργο που θα προσελκύσει όσους αγαπούν τα ταξίδια στον χρόνο και την ιστορία. Εκτίμησα δεόντως δε τα πλούσια ιστορικά στοιχεία, τα οποία με συνεπήραν. Η Αίγυπτος και η ιστορία της με γοητεύουν, και ειδικά η Αλεξάνδρεια, η οποία τυχαίνει να συνδέεται με ένα προσωπικό πρότζεκτ που δουλεύω αυτήν την περίοδο. Οι πληροφορίες λοιπόν που έλαβα μέσα από την ανάγνωση του βιβλίου μου φάνηκαν ομολογουμένως ιδιαίτερα πολύτιμες.

«Το μυστικό της Μελωδίας» της Fiona Valpy

Αυτή είναι απ’ όσο θυμάμαι, η πρώτη μου επαφή με τη συγγραφέα. Πρόκειται ένα μυθιστόρημα που μας ταξιδεύει στα μαγευτικά σκωτσέζικα Χάιλαντς. Η συγγραφέας ζωντανεύει το τοπίο με τέτοιο τρόπο, που σχεδόν νιώθεις τον δροσερό αέρα της λίμνης και ακούς τους ήχους των παραδοσιακών τραγουδιών.

Η ιστορία διατρέχει δύο διαφορετικούς χρόνους: τη σκοτεινή περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και ένα πιο σύγχρονο πλαίσιο, δημιουργώντας μια ευχάριστη αντίθεση ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν. Ωστόσο, παρότι οι περιγραφές είναι όμορφες, κάποιες στιγμές ένιωσα πως επαναλαμβάνονται και φρενάρουν την εξέλιξη της πλοκής.

Οι χαρακτήρες είναι συμπαθείς, με ιδιαίτερη έμφαση στη σχέση μητέρας και κόρης, που αποτελεί και την πιο δυνατή συναισθηματικά πτυχή του βιβλίου. Ωστόσο, οι ρομαντικές νότες της ιστορίας δεν με συγκίνησαν, ίσως επειδή έλειπε το βάθος που θα τις έκανε να ξεχωρίσουν. Ίσως βέβαια και να φταίει και το γεγονός ότι τα ρομαντικά δεν ήταν ποτέ το φόρτε μου.

Παρόλα αυτά δε μπορώ να μην αναγνωρίσω πως η γραφή της Fiona Valpy είναι τρυφερή και γεμάτη νοσταλγία. Για όποιον λοιπόν αγαπά την ιστορική μυθοπλασία με έντονη δόση σκωτσέζικης γοητείας και ρομάντζου, αξίζει να της δώσει μιαν ευκαιρία.

«Η Αρχόντισσα του Ακρωτηρίου», της Ζοέλ Λοπινό

H Ζοέλ Λοπινό δεν χρειάζεται συστάσεις. Τα βιβλία της είναι γνωστά και πολύ αγαπημένα. “Η Αρχόντισσα του Ακρωτηρίου” είναι ένα μυθιστόρημα που συνδυάζει την ιστορική αλήθεια με τη μυθοπλασία, ακολουθώντας τη ζωή της Κατερίνης, μιας δυναμικής γυναίκας που γεννήθηκε στην Κρήτη το 1874. Η ηρωίδα, αντιμέτωπη με τις δυσκολίες της εποχής, τη φτώχεια και την οθωμανική κατοχή, καταφέρνει να ξεπεράσει τις αντιξοότητες και να ζήσει με θάρρος, πάθος και ανεξαρτησία.

Η συγγραφέας εστιάζει σε μια σειρά ιστορικών, κοινωνικών και λαογραφικών παραμέτρων που διαμορφώνουν την πορεία της Κατερίνης, αποτυπώνοντας τη ζωή της σε διάφορες περιοχές του κόσμου: από την Κρήτη και την Αλεξάνδρεια μέχρι τη Μικρά Ασία και την Αμερική. Το βιβλίο αποπνέει μια ισχυρή αίσθηση της εποχής και της πολιτικής και κοινωνικής κατάστασης της Κρήτης, με έμφαση στις αξίες και την αλληλεγγύη των γυναικών.

Η αφήγηση είναι συναισθηματική και γεμάτη εντάσεις, ενώ οι περιγραφές της ιστορίας είναι πλούσιες και παραστατικές. Η Κατερίνη, ως χαρακτήρας, είναι ένα σύμβολο δύναμης και επιμονής, και η ιστορία της συγκινεί καθώς αποδεικνύει ότι, παρά τις δυσκολίες, η ζωή πάντα βρίσκει τρόπο να προχωρήσει μπροστά.

Εάν αγαπάτε το έντονο συναίσθημα, τα ταξίδια στο χρόνο και σε τόπους άγνωστους και μαγικούς, τότε σας τα προτείνω ασυζητητί. 

Καλές αναγνώσεις!