Book Review: 21 ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ του ΙΟΥΛΙΟΥ ΜΑΡΟΥΛΑΚΗ από Εκδόσεις ΦΟΥΡΦΟΥΡΙ

Αναρτήθηκε από την
(Της Κατερίνας Τσαμπά ) Το βιβλίο είναι ΟΥΑΟΥ. Τάδε έφη η επτάχρονη κόρη μου κι εγώ δεν έχω παρά να χαίρομαι. Αλλά να σας πω και τη δική μου αλήθεια, το βιβλίο τα σπάει! Μου άρεσε κι εμένα πάρα πολύ. Όταν το διαβάζαμε είχαμε φιλοξενούμενο κι έναν φίλο της κόρης μου και έτυχε μερικά πλάσματα να τα ακούσει κι εκείνος. Κατενθουσιάστηκε. Η εικονογράφηση είναι εξαίσια, οι περιγραφές των πλασμάτων με χιούμορ. Τα πιτσιρίκια ξεκαρδίζονταν συνεχώς. Οι πληροφορίες που πήραμε πολύ ενδιαφέρουσες και επειδή είναι δοσμένες με παιγνιώδη τρόπο, αφομοιώθηκαν εύκολα. Τους άκουγα για ώρα μετά να συζητούν για μερικά από τα πλάσματα που τους έκαναν εντύπωση. Τέτοια βιβλία θέλουμε! Μια εξαιρετική έκδοση, με ωραίο φύλλο και χρώματα πολύ ζωντανά. Μπροστά μας, σε λίγες και εύστοχες γραμμές, ξετυλίγονται οι ιστορίες αυτών των 21 πλασμάτων της μυθολογίας: του Πήγασου, του Μινώταυρου, της Χίμαιρας, του Κέρβερου, της Σφίγγας, της Λερναίας Ύδρας, του Τυφώνα, του Κένταυρου, της Μέδουσας, της Σκύλλας, της Χάρυβ...
0

BOOK REVIEW: ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ: ΑΠΟ ΤΑ 8 ΕΩΣ ΤΑ 18, της ΑΛΕΚΑΣ ΜΠΑΦΑΤΑΚΗ-ΠΑΠΑΪΩΑΚΕΙΜ, από ΕΚΔΟΣΕΙΣ KAPPA BOOKS

Αναρτήθηκε από την


(Της Κατερίνας Τσαμπά) 

Πώς μπορεί κάποιος όταν έχει ζήσει σημαντικά −αν όχι τα σημαντικότερα− χρόνια της ζωής του σε κακοποιητικό περιβάλλον, να ξεφύγει από τον πόνο, τις πληγές και τον θυμό που ίσως νιώθει; Πώς να βρει τη δύναμη για να θεραπεύσει το τραύμα του; Ένας τρόπος είναι κάνοντας δουλειά με τον εαυτό του και στη συνέχεια βοηθώντας άλλους ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.

Αυτό έκανε και η κ. Μπαφατάκη της οποίας η ζωή είναι αποτυπωμένη σε αυτό το βιβλίο. Δυνατό, σκληρό βιβλίο που όμως σου αφήνει και μια νότα αισιοδοξίας. Ότι ο άνθρωπος όλα τα μπορεί.

Η κ. Μπαφατάκη φοίτησε στη σχολή κοινωνικών λειτουργών. Για πενήντα ολόκληρα χρόνια στήριξε πολλούς ανθρώπους μέσα από τη θέση της Υπουργείο κοινωνικής πρόνοιας, στον Εθνικό οργανισμό πρόνοιας και εθελοντικά στην Αντλεριανή εταρεία και μέσα από ψυχοθεραπευτικές ομάδες που συντόνιζε.

Το βιβλίο αφορά τη ζωή της στα προεφηβικά και εφηβικά μέχρι την ενηλικίωσή της χρόνια στην Παιδόπολη Καβάλας όπου πήγε οκτώ χρονών και έμεινε μέχρι τα δεκαοκτώ της. Στην ηλικία των πέντε μέχρι τα οκτώ ήταν μαζί με τη μητέρα της σε άλλη Παιδόπολη την «Αγία Ειρήνη».

Οι ομιλίες, τα βλέμματα ήταν όλα σαν μαχαιριές ώρες ώρες. Τρυφερότητα δεν υπήρχε, τα συναισθήματα θάβονταν, όταν στενοχωριόντουσαν δεν κλαίγανε, απαγορευόταν. Έφτασε να τρομάζει κάθε φορά που άκουγε το όνομά της.

Είχε την ταμπέλα της ορφανής επειδή ζούσε εκεί. Ο πατέρας της είχε σκοτωθεί δύο μήνες πριν γεννηθεί και η μητέρα της δεν μπορούσε να τη ζήσει. Εννέα μηνών την άφησε στο ορφανοτροφείο της Θεσσαλονίκης Άγιος Στυλιανός για να μην πεθάνει από την πείνα∙ το γάλα της είχε κοπεί απότομα από το νέο του θανάτου του συζύγου της.

Όταν έγινε δεκαοκτώ μηνών την πήρε από εκεί γιατί υπήρξαν πολλά κρούσματα δυσεντερίας.

Γενικώς, η ζωή της δεν ήταν εύκολη. Ήταν ένας αγώνας επιβίωσης σωματικής και εν τέλει ψυχικής. Και τα κατάφερε.

Είναι ένα λαμπρό παράδειγμα προς μίμηση. Πώς από τις στάχτες μπορεί να αναγεννηθεί κανείς.

Αναζητήστε το εδώ και καλές αναγνώσεις

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...