(Της Κατερίνας Τσαμπά )   “Το μυθιστόρημα είναι μια έφοδος προς την αλήθεια, στη μεγάλη εκστρατεία στα βάθη της συνείδησης για τη γλωσσική κατάκτηση του κόσμου”. Αγαπώ τα δοκίμια περί συγγραφής και αυτό είναι ένα ακόμα βιβλίο που διάβασα πρόσφατα. Ο Μάκης Καραγιάννης είναι πεζογράφος και κριτικός, και έχει πτυχίο στα Μαθηματικά. Στο βιβλίο αυτό μας περιγράφει με απλή κατανοητή γλώσσα τι είναι το μυθιστόρημα και, βασίζοντας την αφήγησή του στις σχολές και την ιστορία της συγγραφής, μας μαθαίνει την τέχνη του μυθιστορήματος. Τι είναι λοιπόν το μυθιστόρημα; Ξεκινώντας, το βιβλίο αναφέρεται στους προηγούμενους αιώνες και τι ίσχυε τότε. Πώς ξεκινάει η ιστορία, πού πάει ο χαρακτήρας, πώς καταλήγει η ιστορία. Στη συνέχεια μας μιλάει για την αφήγηση και ποιες τεχνικές υπήρξαν με την εξέλιξη των χρόνων. Αναφέρεται σε εμβληματικούς συγγραφείς όπως Μπαλζάκ και Φλωμπέρ που έχουν επηρεάσει κατά πολύ τη λογοτεχνία με τα έργα και τα λεγόμενά τους. Πόσοι αφηγητές υπάρχουν και τι ι...

BOOK REVIEW: ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ-ΠΩΣ ΝΑ ΒΑΣΙΖΕΣΑΙ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ του RALPH WALDO EMERSON από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΡΧΕΤΥΠΟ


(Της 
Κατερίνας Τσαμπά)

“Να περιφρονείς πάντα τα προσχήματα και πάντα θα μπορείς να πράττεις σωστά”.

Κάπου εκεί, σε αυτό το λεκτικό, είχα ήδη μαγευτεί από αυτό το βιβλίο. Ο Emerson καταφέρνει σε όλο αυτό το υπέροχο, μικρό σε μέγεθος αλλά τεράστιο σε αξία, βιβλιαράκι να περιγράψει με εύστοχες και περιεκτικές λέξεις τα πάντα γύρω από τον άνθρωπο.

Πολιτική, κοινωνία, θρησκεία, εμάς και τον κόσμο του καθενός μας. Ότι πόσο σημαντικό είναι να αποφασίζουμε με τον δικό μας νου και πόσο φυσικό είναι σήμερα να αποφασίζουμε το ένα και αύριο το άλλο. Γιατί; Γιατί είμαστε εμείς στο σήμερα και είμαστε εμείς στο αύριο. Έχουμε δικαίωμα να αλλάξουμε γνώμη κι όχι την υποχρέωση να ακολουθούμε νόρμες για να μην απογοητεύσουμε κάποιον/ους. Ας πάμε κόντρα σε αυτά που είθισται, αρκεί να μας εκφράζει φυσικά.

“Κάθε αληθινός άνθρωπος είναι μια ολόκληρη αιτία, μια χώρα και μια εποχή”.

Χρειάζεται να γνωρίζουμε την αξία μας και να πορευόμαστε με αυτήν αλλιώς χάνουμε τον έλεγχό μας. Δεν χρειάζεται να “κλέβουμε”. Γιατί να ζούμε μόνο για να εξυπηρετούμε τους άλλους; Όποιοι κι αν είναι αυτοί. Αν δεν βρίσκουμε σε εμάς εκεί έξω −στον κόσμο− αξία, τότε όλα θα μας φαίνονται φτωχά.

Ο Emerson εξηγεί επίσης με πολύ ωραίο τρόπο πώς λειτουργούμε συνήθως, αναλύει το γιατί και μετά λέει τι θα συνέβαινε αν τελικά λειτουργούσαμε αλλιώς. Και είναι τόσο εξαιρετική η εξήγηση που σε πείθει να τολμάς να είσαι ο εαυτός σου, ότι το να διαφέρεις είναι εξαιρετικό και χρειάζεται να το δείχνεις, να μην προσπαθείς να μοιάσεις με άλλους. Ότι αν έχεις συνηθίσει να πιστεύεις κάτι σήμερα, δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να πιστεύεις κάτι διαφορετικό την επόμενη μέρα κι ας παρεξηγηθείς.

Να λες «εγώ σκέφτομαι», «εγώ είμαι». Να τολμάς να είσαι εσύ. Αν ζεις αληθινά, θα βλέπεις αληθινά, όπως λέει ο Emerson.

“Μόνο το να ζεις είναι χρήσιμο, όχι το να έχεις ζήσει”.

Είμαστε το όλον και μέρος αυτού αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα υιοθετήσουμε των άλλων τη συμπεριφορά ή τις αξίες. Αυτό σημαίνει να ζεις με αυθεντικότητα γιατί μόνο ο εαυτός σου μπορεί να σου φέρει γαλήνη.

Αναζητήστε το εδώ και καλή ανάγνωση


 

Σχόλια