Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...

BOOK REVIEW: ΚΟΛΥΜΠΩΝΤΑΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ του TOMASZ JEDROWSKI από ΕΚΔΟΣΕΙΣ BELL

 



Πολωνία 1980. Ο Λούντβικ γράφει στον Γιάνους που γνώρισε σε μια κατασκήνωση και πέρασαν ένα καλοκαίρι μαζί ανακαλύπτοντας την ομορφιά της αγάπης και του μοιράσματος. Ο Λούντβικ πιτσιρικάς ακόμη ανακαλύπτει την ερωτική του φύση αλλά η εποχή είναι δύσκολη με ταμπού και προκαταλήψεις, και το διαφορετικό όχι μόνο δεν είναι αποδεκτό αλλά διώκεται. Έτσι μαθαίνει να το κρύβει επιμελώς. Δεν δίνει δικαιώματα, δεν δίνει αφορμές.

Στην κατασκήνωση όμως διαπιστώνει μια άλλη πλευρά της ζωής, εκείνης της όμορφης της ανέμελης, της ελεύθερης. Μα κάποτε όλα τελειώνουν και τα δυο παιδιά καλούνται να επιστρέψουν στη Βαρσοβία, εκεί που θα πρέπει να αποφασίσουν πώς θα συνεχίσουν τη ζωή τους. 

Σε μια εποχή που το να μιλάς ανοιχτά για τις πεποιθήσεις σου σχετικά με το σύστημα είναι  επικίνδυνο, ο Λούντβικ θεωρεί αδιανόητο να ζει φοβισμένος από ένα καθεστώς που όχι μόνο δεν του προσφέρει κάτι αλλά του στερεί πολλά, όμως παράλληλα δεν τολμάει ακόμη να παραδεχτεί τη φύση του. Ο Γιάνους μοιάζει να έχει γίνει μέρος του συστήματος αναγκαστικά πιστεύοντας ότι θα τα καταφέρει μέσα από αυτό να βρει τρόπο να αντιδράσει και να αποδράσει. Και αυτό προσπαθεί να πείσει και τον Λούντβικ να κάνει. Και κυρίως υπομονή. 

Καθώς το διάβαζα ένιωθα ότι ο Λούντβικ θα έκανε κάποια στιγμή ένα μπαμ και θα παράσερνε τους πάντες και τα πάντα γύρω του. Ο Γιάνους από την άλλη φαινόταν να βαδίζει σαν να γνωρίζει τι θα γίνει παρακάτω, με μια πρωτόγνωρη για την κατάσταση σιγουριά.

Τους βλέπουμε όμως πόσο αγαπιούνται, πόσο επιθυμούν να είναι μαζί. Όμως, όπως λέει στο βιβλίο ο συγγραφέας δεν μπορούμε πάντα να περιμένουμε από τον άλλον να μας αγαπάει όπως θα θέλαμε. Και αναρωτιέμαι… γιατί όχι; Και αν το αποδεχτούμε πώς πορευόμαστε; Μαζί ή χώρια;

Ένα υπέροχο μυθιστόρημα με τη γραφή του Jedrowski που κυλάει απαλά εντός σου. Ένα πολιτικό και κοινωνικό μυθιστόρημα που σε βάζει σε σκέψεις.

Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσετε. Ανακαλύψτε το εδώ.

Σχόλια