Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

Αναρτήθηκε από την
(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...
0

Book Review: ΤΟ ΛΑΪΝΑΚΙ της ΛΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΛΚΥΣΤΗΣ

Αναρτήθηκε από την


 (Της Κατερίνας Τσαμπά)

Τι είναι η μνήμη πέρα από έναν μίτο που ξετυλίγει την ιστορία του καθενός; Στο νέο βιβλίο “Το Λαϊνάκι” της Λίας Νικολάου γνωρίζουμε τον Χαραλάμπη ο οποίος είναι πια μεγάλος και μόνος. Έχει χάσει την Ιουλίτσα του και μάλιστα πολύ άδικα. Κι ας πέρασαν τα χρόνια εκείνου του λείπει.

Κάνει μια βαθιά κατάδυση στο παρελθόν και στη μνήμη του ανασύροντας γεγονότα που τον στιγμάτισαν. Μέσα από την αφήγηση η συγγραφέας μάς βάζει στο μυαλό του, αναμοχλεύοντας τις αναμνήσεις του και εμείς γινόμαστε μέρος αυτών.

Δεκαετία 1930 και μια εποχή που προετοίμαζε την κοινωνία για πόλεμο. Μικρά μέρη που ο ένας γνώριζε τον άλλον, που ήταν σαν οικογένεια, που άνοιγε η πόρτα χωρίς να ρωτήσει ποιος είναι. Που έτρεχε ο ένας να βοηθήσει τον άλλον. Μια εποχή που δεν τη γνωρίσαμε και το βιβλίο αυτό μας την παρουσιάζει. Σχέσεις ανθρώπων φιλικές, οικογενειακές. Μιλάει για τα παιδικά του χρόνια, τη φιλία, τα πρώτα σκιρτήματα του έρωτα, τις απώλειες, τα γηρατειά. Την πολιτική, τα πιστεύω , τα μυστικά.

Μου άρεσε ο μακροπερίοδος λόγος της συγγραφέως τον οποίο χειρίστηκε όμορφα, χωρίς να κουράσει ούτε να μπερδέψει. Θαύμασα την ευρυμάθειά της καθώς ανέφερε κάποια ιστορικά γεγονότα. Ακόμα κι αν τα ερεύνησε έδειξε ότι υπήρχε μια πρόθεση, μία πρώιμη γνώση σχετικά με αυτά.

Η ιστορία του Χαραλάμπη έχει και ανατροπή. Και αναρωτιέσαι… είναι τα πράγματα όπως φαίνονται;

Μια απολαυστική ιστορία που τη βρίσκετε εδώ. 

Καλή ανάγνωση.


Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...