Συνέντευξη: ΕΛΛΑΔΑ ΚΡΑΛΛΗ: "Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται"

Αναρτήθηκε από την
Η Ελλάδα Κράλλη είναι συγγραφέας, καλλιτέχνης και παντρεμένη. Άφησε πίσω της τη χαώδη Αθήνα και μένει πλέον εδώ και δυο χρόνια στην Αυλίδα στην περιοχή Μόρφα. Είναι ένα μέρος όπου πέρασε κυρίως τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, συντροφιά με τον παππού και τη γιαγιά της και χαίρεται πολύ που συνεχίζει την ευχή του παππού της αποφασίζοντας να μείνει μόνιμα εκεί. (Συνέντευξη στην  Κατερίνα Τσαμπά ) Ελλάδα μου, σε καλωσορίζω στα ΒΙΒΛΙΟγραφικά και θέλω να σε ρωτήσω ποιο είναι αυτό το ένα πράγμα που σε ώθησε να γράψεις. Μπορεί να είναι παραπάνω από ένα, αλλά θέλω να ξεχωρίσεις αυτό που νιώθεις ότι υπερτερεί. Η αγάπη για μετάδοση των μηνυμάτων μου στους ανθρώπους περισσότερο. Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται. Η ποίηση και η αποτύπωση τοπίων μέσω της φωτογραφίας όπως και η συμμετοχή μου σε φωτογραφίσεις ως μοντέλο, μέχρι το σημείο  του θεάτρου ως ερασιτέχνης ηθοποιός ήταν μέσα σε αυτούς τους τρόπους που επιθυμούσα να εξωτερικεύσω τους εσωτερικούς μου κόσμους...
0

Book Review: ΤΟ ΛΑΪΝΑΚΙ της ΛΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΛΚΥΣΤΗΣ

Αναρτήθηκε από την


 (Της Κατερίνας Τσαμπά)

Τι είναι η μνήμη πέρα από έναν μίτο που ξετυλίγει την ιστορία του καθενός; Στο νέο βιβλίο “Το Λαϊνάκι” της Λίας Νικολάου γνωρίζουμε τον Χαραλάμπη ο οποίος είναι πια μεγάλος και μόνος. Έχει χάσει την Ιουλίτσα του και μάλιστα πολύ άδικα. Κι ας πέρασαν τα χρόνια εκείνου του λείπει.

Κάνει μια βαθιά κατάδυση στο παρελθόν και στη μνήμη του ανασύροντας γεγονότα που τον στιγμάτισαν. Μέσα από την αφήγηση η συγγραφέας μάς βάζει στο μυαλό του, αναμοχλεύοντας τις αναμνήσεις του και εμείς γινόμαστε μέρος αυτών.

Δεκαετία 1930 και μια εποχή που προετοίμαζε την κοινωνία για πόλεμο. Μικρά μέρη που ο ένας γνώριζε τον άλλον, που ήταν σαν οικογένεια, που άνοιγε η πόρτα χωρίς να ρωτήσει ποιος είναι. Που έτρεχε ο ένας να βοηθήσει τον άλλον. Μια εποχή που δεν τη γνωρίσαμε και το βιβλίο αυτό μας την παρουσιάζει. Σχέσεις ανθρώπων φιλικές, οικογενειακές. Μιλάει για τα παιδικά του χρόνια, τη φιλία, τα πρώτα σκιρτήματα του έρωτα, τις απώλειες, τα γηρατειά. Την πολιτική, τα πιστεύω , τα μυστικά.

Μου άρεσε ο μακροπερίοδος λόγος της συγγραφέως τον οποίο χειρίστηκε όμορφα, χωρίς να κουράσει ούτε να μπερδέψει. Θαύμασα την ευρυμάθειά της καθώς ανέφερε κάποια ιστορικά γεγονότα. Ακόμα κι αν τα ερεύνησε έδειξε ότι υπήρχε μια πρόθεση, μία πρώιμη γνώση σχετικά με αυτά.

Η ιστορία του Χαραλάμπη έχει και ανατροπή. Και αναρωτιέσαι… είναι τα πράγματα όπως φαίνονται;

Μια απολαυστική ιστορία που τη βρίσκετε εδώ. 

Καλή ανάγνωση.


Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...