Συνέντευξη: ΕΛΛΑΔΑ ΚΡΑΛΛΗ: "Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται"

Η Ελλάδα Κράλλη είναι συγγραφέας, καλλιτέχνης και παντρεμένη. Άφησε πίσω της τη χαώδη Αθήνα και μένει πλέον εδώ και δυο χρόνια στην Αυλίδα στην περιοχή Μόρφα. Είναι ένα μέρος όπου πέρασε κυρίως τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, συντροφιά με τον παππού και τη γιαγιά της και χαίρεται πολύ που συνεχίζει την ευχή του παππού της αποφασίζοντας να μείνει μόνιμα εκεί. (Συνέντευξη στην  Κατερίνα Τσαμπά ) Ελλάδα μου, σε καλωσορίζω στα ΒΙΒΛΙΟγραφικά και θέλω να σε ρωτήσω ποιο είναι αυτό το ένα πράγμα που σε ώθησε να γράψεις. Μπορεί να είναι παραπάνω από ένα, αλλά θέλω να ξεχωρίσεις αυτό που νιώθεις ότι υπερτερεί. Η αγάπη για μετάδοση των μηνυμάτων μου στους ανθρώπους περισσότερο. Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται. Η ποίηση και η αποτύπωση τοπίων μέσω της φωτογραφίας όπως και η συμμετοχή μου σε φωτογραφίσεις ως μοντέλο, μέχρι το σημείο  του θεάτρου ως ερασιτέχνης ηθοποιός ήταν μέσα σε αυτούς τους τρόπους που επιθυμούσα να εξωτερικεύσω τους εσωτερικούς μου κόσμους...

BOOK REVIEW: ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ της ΕΛΕΝΑΣ ΑΡΤΖΑΝΙΔΟΥ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ



Βρισκόμαστε στο 1914, στη μαύρη θάλασσα, σε ένα καράβι με ανοιγμένα τα πανιά να πλησιάζει τον προορισμό του. Μια ξαφνική φουρτούνα τους φέρνει μεγάλο κίνδυνο και προσεύχονται για να σωθούν. Το καράβι ανήκει στον Γιάννη Καλτσίδη, αδερφό της Βαλεντίνας, ή αλλιώς Ειρήνης, που είναι παντρεμένη με τον κοζάκο Αλέξιο.

Το βιβλίο έχει κεντρική ιδέα την εικόνα της Παναγίας του Βλαντίμιρ η οποία δημιουργήθηκε το 1131.

Στο βιβλίο η εικόνα δημιουργείται κατόπιν παραγγελίας του κοζάκου στην προσπάθειά τους να φέρουν πίσω τον Γιάννη Καλτσίδη, επειδή έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που έφυγε. Και το καταφέρνουν. Σώζεται από τη φρικτή φουρτούνα και επισκέπτεται την αδερφή του και τον γαμπρό του. Εκεί μαθαίνουμε κάποια στοιχεία για την οικογένειά τους που δείχνουν την εποχή και τα ήθη και έθιμά της. Βλέπουμε επίσης την αγάπη μεταξύ αδερφών καθώς και τις δυσκολίες που έζησαν τα επόμενα χρόνια.

Το 1914 κηρύσσεται πόλεμος και παίρνουν τον Αλέξιο από το Νοβοροσίσκ, όπου βρίσκεται, στην Αυστρία. Η Παναγία προσφέρεται για μια ακόμη φορά να σώσει έναν αγαπημένο. Ο Αλέξιος επιστρέφει πράγματι, αλλά τραυματισμένος.

Ο Γιάννης φεύγει και ζητάει απ’ την αδερφή του να τον ακολουθήσουν. Εκείνη του ζητάει να πάρει την εικόνα μαζί του για να την πάει στην πατρίδα τους, στο Σουμπατάν. Και αρχίζει το οδοιπορικό. Έρχεται ο διωγμός και τους βλέπουμε να φεύγουν για την Ελλάδα και την προσαρμογή τους εκεί που είναι εκπληκτικά δύσκολη. Όμως η Παναγία πανταχού παρούσα.

Το βιβλίο αυτό είναι ένα οδοιπορικό πίστης και αγάπης, ελπίδας και οράματος. Μικρό μα πλούσιο συναισθημάτων. 

Αναζητήστε το εδώ.


 

Σχόλια