Συνέντευξη: ΕΛΛΑΔΑ ΚΡΑΛΛΗ: "Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται"

Η Ελλάδα Κράλλη είναι συγγραφέας, καλλιτέχνης και παντρεμένη. Άφησε πίσω της τη χαώδη Αθήνα και μένει πλέον εδώ και δυο χρόνια στην Αυλίδα στην περιοχή Μόρφα. Είναι ένα μέρος όπου πέρασε κυρίως τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, συντροφιά με τον παππού και τη γιαγιά της και χαίρεται πολύ που συνεχίζει την ευχή του παππού της αποφασίζοντας να μείνει μόνιμα εκεί. (Συνέντευξη στην  Κατερίνα Τσαμπά ) Ελλάδα μου, σε καλωσορίζω στα ΒΙΒΛΙΟγραφικά και θέλω να σε ρωτήσω ποιο είναι αυτό το ένα πράγμα που σε ώθησε να γράψεις. Μπορεί να είναι παραπάνω από ένα, αλλά θέλω να ξεχωρίσεις αυτό που νιώθεις ότι υπερτερεί. Η αγάπη για μετάδοση των μηνυμάτων μου στους ανθρώπους περισσότερο. Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται. Η ποίηση και η αποτύπωση τοπίων μέσω της φωτογραφίας όπως και η συμμετοχή μου σε φωτογραφίσεις ως μοντέλο, μέχρι το σημείο  του θεάτρου ως ερασιτέχνης ηθοποιός ήταν μέσα σε αυτούς τους τρόπους που επιθυμούσα να εξωτερικεύσω τους εσωτερικούς μου κόσμους...

Book Review: ΤΟ ΠΟΡΤΡΕΤΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ της ΜΑΡΙΑΣ ΤΣΑΚΙΡΗ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ BELL


 (Της Κατερίνας Τσαμπά)

Πρώτη μου γνωριμία με τη συγγραφέα σε ένα βιβλίο πλούσιο σε ιστορικά στοιχεία και με μια γραφή αρκετά περιγραφική που φτιάχνει εικόνες ζωντανές.

Βρισκόμαστε δεκαετία 1920 στα Πιέρια Όρη όπου η ομορφιά είναι άγρια και συμβαίνουν έντονα φυσικά φαινόμενα. Εκεί κρύβεται ένας αρχιλήσταρχος, ο Φώτος Γιαγκούλας, περιβόητος για την εποχή του. Ένας όμορφος άντρας, ντελικανής που οι κοπελιές της εποχής τον ονόμαζαν ο “ωραίος των όρεων”! Και αργότερα ο βασιλιάς των όρεων! Μοιάζει με άλλον Ρομπέν των δασών αλλά έχοντας στο ενεργητικό του και πολλά άδικα εγκλήματα.

Οι εποχές εναλλάσσονται γρήγορα, οι χρονικές αναδρομές το ίδιο. Κυλάμε ανάμεσα στο ’20, στο ’40 και στον 21ο αιώνα κάπου στο 2012. Τρεις γενιές γυναικών, η Μπήλιω, η κόρη της Ρόζα και η εγγονή Τίνα (κόρη της Ρόζας). Ένα μυστικό μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, αλλά όχι τόσο νωρίς όσο θα ήθελαν οι επόμενοι κάτοχοί του.

Γνωρίζουμε την Μπήλιω και την οικογένειά της, σε μια εποχή που το να χάνεις τους γονείς σου (όπως η ίδια κι ο αδερφός της) είναι σαν να χάνεις τις ένα κομμάτι από τις σάρκες σου, ειδικά που η Μπήλιω είναι η μικρότερη της οικογένειας. Ως κοπέλα έχει άλλες υποχρεώσεις και ο πατέρας όρκισε τον αδερφό να μην αποκατασταθεί ο ίδιος αν δεν αποκαταστήσει προηγουμένως την αδερφή του. Επίσης, η τιμή μιας κοπέλας εκείνη την εποχή είχε άλλη βαρύτητα για την κοινωνία απ’ ό,τι τώρα.

Η Μπηλιώ ερωτεύεται και παρασύρεται από τον Φώτο. Ο Παναής (αδερφός) το μαθαίνει και από εκείνη τη στιγμή γνωρίζουμε και τον Φώτο καλύτερα. Η συγγραφέας αφιερώνει πάνω κάτω 100 σελίδες για να μάθουμε πώς ο Φώτος κατέληξε να είναι ο τρόμος και ο φόβος της περιοχής και πώς τελικά κατέληξε να τον επικηρύξουν για 600 χιλιάδες δραχμές, ένα αστρονομικό για την εποχή ποσό.

Οι αναδρομές συνεχίζονται με άτακτο ρυθμό κάτι που τελικά είναι απαραίτητο γιατί έτσι η συγγραφέας κλείνει ερωτήματα που στο μεταξύ μας γεννώνται.

Μύθοι, δεισιδαιμονίες και μεταφυσικά γεγονότα μάς ταράζουν, όμως μόνον έτσι μπορούμε να δικαιολογήσουμε γιατί όλα αυτά συνέβησαν εκεί, γιατί οι άνθρωποι φέρθηκαν όπως φέρθηκαν.

Σε μια εποχή που οι Έλληνες ζήσανε τη Μικρασιατική καταστροφή και τον διωγμό, αργότερα τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο και τον εμφύλιο, τους νιώθουμε, καταλαβαίνουμε γιατί συνέβαιναν αυτά τα φρικαλέα, μερικές φορές, συμβάντα. Όμως δύσκολα τα αποδεχόμαστε.

Ένα βιβλίο που έχει πολλά στοιχεία ιστορικού μυθιστορήματος, κοινωνικού αλλά και λίγο μεταφυσικό, που το κάνει ιδιαίτερο.

Συγχαρητήρια στη συγγραφέα. Και εις άλλα με υγεία με το καλό. Αναζητήστε το εδώ.

Σχόλια