Book Review: 21 ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ του ΙΟΥΛΙΟΥ ΜΑΡΟΥΛΑΚΗ από Εκδόσεις ΦΟΥΡΦΟΥΡΙ

(Της Κατερίνας Τσαμπά ) Το βιβλίο είναι ΟΥΑΟΥ. Τάδε έφη η επτάχρονη κόρη μου κι εγώ δεν έχω παρά να χαίρομαι. Αλλά να σας πω και τη δική μου αλήθεια, το βιβλίο τα σπάει! Μου άρεσε κι εμένα πάρα πολύ. Όταν το διαβάζαμε είχαμε φιλοξενούμενο κι έναν φίλο της κόρης μου και έτυχε μερικά πλάσματα να τα ακούσει κι εκείνος. Κατενθουσιάστηκε. Η εικονογράφηση είναι εξαίσια, οι περιγραφές των πλασμάτων με χιούμορ. Τα πιτσιρίκια ξεκαρδίζονταν συνεχώς. Οι πληροφορίες που πήραμε πολύ ενδιαφέρουσες και επειδή είναι δοσμένες με παιγνιώδη τρόπο, αφομοιώθηκαν εύκολα. Τους άκουγα για ώρα μετά να συζητούν για μερικά από τα πλάσματα που τους έκαναν εντύπωση. Τέτοια βιβλία θέλουμε! Μια εξαιρετική έκδοση, με ωραίο φύλλο και χρώματα πολύ ζωντανά. Μπροστά μας, σε λίγες και εύστοχες γραμμές, ξετυλίγονται οι ιστορίες αυτών των 21 πλασμάτων της μυθολογίας: του Πήγασου, του Μινώταυρου, της Χίμαιρας, του Κέρβερου, της Σφίγγας, της Λερναίας Ύδρας, του Τυφώνα, του Κένταυρου, της Μέδουσας, της Σκύλλας, της Χάρυβ...

Book Review: ΤΑ ΦΡΑΓΚΟΣΥΚΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ, του ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ, από εκδόσεις 24ΓΡΑΜΜΑΤΑ


(Της Γιώτας Βασιλείου)

Ο Γιώργος Ρουσόπουλος με το τρίτο του μυθιστόρημα, «Τα φραγκόσυκα της μνήμης», κλείνει δυναμικά την τριλογία του για τις κατατρεγμένες ψυχές του εμφυλίου πολέμου. Εδώ, δεν μιλάει απλώς για εξορίες και απαγορεύσεις. Εδώ αγγίζει την καρδιά των ανθρώπων που διωγμένοι από τη γη τους, βρέθηκαν σε σοσιαλιστικές χώρες, αιχμάλωτοι μιας νέας πραγματικότητας.

Ξεκίνησα να διαβάζω το μυθιστόρημα χωρίς να μου είναι γνωστό ότι πρόκειται για τριλογία · το κατάλαβα κατά την ανάγνωση. Ωστόσο δε δυσκολεύτηκα καθόλου να ακολουθήσω τον ρου της ιστορίας, παρόλο που αναγκάστηκα να στραφώ σε άρθρα και κριτικές στο ίντερνετ για ενημερωθώ για τους δύο πρώτους τίτλους της τριλογίας. Καθώς φαίνεται λοιπόν, σε αντίθεση με τα προηγούμενα έργα του («Καιρός για μυθιστόρημα» και «Horex Regina»), αυτή τη φορά ο συγγραφέας βυθίζεται στις ψυχολογικές αναταράξεις των αυτοεξόριστων, που βίωσαν τη σκληρή πραγματικότητα του αποχωρισμού από οικογένειες και φίλους. Οι ήρωες του Ρουσόπουλου γεμίζουν με αντιφατικά συναισθήματα: θυμό, αγάπη, ανασφάλεια και φόβο. Παλεύουν να γεφυρώσουν το χάσμα του παρελθόντος τους και να δημιουργήσουν ένα κοινό μέλλον, αν και το παρελθόν τους διώκει ασταμάτητα. Οι φραγκοσυκιές του πατρικού σπιτιού γίνονται σύμβολα της αναμνησιακής τους σύνδεσης, αλλά και των κινδύνων που ελλοχεύουν στα αγκάθια τους.

Η πένα του Ρουσόπουλου λάμπει καθώς μας θυμίζει την ανάγκη για εθνική συμφιλίωση, τη ματαίωση των ιδεολογικών ελπίδων και την ανίκητη δύναμη της μνήμης (και κάπου εδώ έρχομαι να θυμηθώ –για μιαν ακόμα φορά– τον «Ιππόκαμπο» του Αντώνη Μυλωνάκη). Το βιβλίο διαβάζεται σαν αναζωογονητική βόλτα, με την πικρή γεύση του άγουρου φραγκόσυκου να μας ακολουθεί μέχρι την τελευταία σελίδα. Μια επιτυχημένη προσπάθεια να φωτίσει τα τραυματικά ιστορικά γεγονότα χωρίς προκαταλήψεις, προσφέροντας μας μια γέφυρα προς τις δύσκολες αλήθειες του παρελθόντος.

«Τα φραγκόσυκα της μνήμης» είναι ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί ξανά και ξανά, κάθε φορά ανακαλύπτοντας νέες πτυχές της ανθρώπινης ψυχής και της ιστορίας που δεν πρέπει να ξεχνάμε.

Βρείτε το εδώ και απολαύστε το.

Σχόλια